Η τελευταία φορά που η καρδιά μου έκανε ένα «τσακ», όταν άνοιξα το παράθυρό μου και είδα κάδρο την Ακρόπολη, ήταν όταν πέθανε η Μερκούρη, τώρα ανοίγω το pc μου και βλέπω αυτήν την φωτό, ανοίγω το παράθυρό μου και βλέπω αυτή τη φωτό live … και άλλο «τσακ» , άλλο ένα θέλω για να γίνει το «τσακ» … «τσαφ» … Για πάμε γερά … και όχι καθιστοί επαναλαμβάνω … , διαμαρτυρόμενοι ναι αλλά ΟΡΘΙΟΙ διαμαρτυρόμενοι, πάμε Βαλκανικά … όχι Αμερικάνικα, ΟΧΙ ΚΑΙ σε αυτό τέτοια επιρροή …
κ εμένα μου ήρθε αυτό σήμερα:
DAY OF INTERNATIONAL ACTION AGAINST STATE MURDERS : 20/12/08.
The Assembly of the Athens Polytechnic decided to make a callout for European and global-wide actions of resistance in the memory of all assassinated youth, migrants and all those who were struggling against the lackeys of the state. Carlo Juliani, the French suburb youths, Alexis … Read MoreGrigoropoulos and the countless others, all around the world. Our lives do not belong to the state and their assassins! The memory of the assassinated brothers and sisters, friends and comrades stays alive through our struggles! We do not forget our brothers and sisters, we do not forgive their murders! Please translate and spread around this message for a common day of coordinated actions of resistance in as many places around the world as possible.
Παγκόσμιο είναι το γεγονός…
Η ρομάντζα με έχει πιάσει σήμερα, διάβασα και αυτό που «σου ήρθε εσένα» και μου ήρθε και μένα, συνειρμικά «… απ’ το παραθυρό μου … ένα και δύο και τρία και τέσσερα παιδιά …», πες ότι το ΕΚΛΕΙΣΑ … κιόλας το παράθυρό μου …