Και το όνομα αυτού Μπινιάμ Μοχάμεντ! Ο πρώτος που βγήκε από την κόλαση του Γκουαντάναμο. Μετά τις δηλώσεις του πλανητάρχη αρχίζει η εποχή του θερισμού άραγε;
«Δυσκολεύομαι ακόμη να πιστέψω ότι βασανίστηκα με μεθόδους μεσαιωνικές, όλες ενορχηστρωμένες από την αμερικανική κυβέρνηση», δήλωσε ο Αιθίοπας Μοχάμεντ, ο οποίος ζούσε στη Βρετανία ως μετανάστης από τα 15 του χρόνια έως ότου συνελήφθη στο Πακιστάν ύποπτος για τρομοκρατία, το 2002.
Ο 30χρονος αποτελεί το πρώτο βήμα στη διαδικασία κατάργησης των φυλακών του Γκουαντάναμο.
«Πρέπει να πω, μάλλον από θλίψη και όχι τόσο από οργή, ότι υπήρξαν πολλοί συνένοχοι στο μαρτύριό μου στη διάρκεια των τελευταίων επτά ετών. Για μένα, η χειρότερη στιγμή ήταν όταν συνειδητοποίησα, στο Μαρόκο, ότι οι άνθρωποι που με βασάνιζαν έπαιρναν ερωτήσεις και υλικό από τις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες»… «Πριν από αυτήν τη δοκιμασία, ο βασανισμός ήταν μια αφηρημένη λέξη για μένα. Δεν μπορούσα ποτέ να φανταστώ ότι θα γινόμουν θύμα του. Εζησα μια εμπειρία που δεν θα μπορούσα να αντιμετωπίσω ούτε στους πιο σκοτεινούς εφιάλτες μου»
«Δεν ζητάω εκδίκηση. Μόνο να μαθευτεί η αλήθεια ώστε κανείς στο μέλλον να μην πρέπει να υποστεί όσα πέρασα εγώ»
Αυτά τα λόγια του Μοχάμεντ που για την ιστορία έκανε 7 χρόνια φυλακής χωρίς να του απαγγελθούν κατηγορίες!!! για την δήθεν εκπαιδευτική του συμμετοχή σε άσκηση για κατασκευή βομβών στο Αυγανιστάν.
Μάλιστα κύριε Ομπάμα μας… και σ’ ανώτερα! οχι ΣΑΝΟτερα plzzzz
Ψιλό γαζί μας δουλεύει ο Ομπάμιας, νομίζει ότι όλοι είμαστε Αμερικανάκια, όλοι όμως, έλεος κύριε Ομπάμια μου je pense le grec, Monsieur Tête de merde, έλεοοοοοος !!!!!
Γκουαντανάμα, Ζαπατίστας, Κούβες latin american bar το κάναμε το μπλόγκι !!!!
ΜΕΣΑ στο Γκουαντάναμο»: Το ημερολόγιο του Μπίνιαν Μοχάμεντ, του μοναδικού βρετανού υπηκόου που παραμένει στη φυλακή αυτή, ο οποίος καταγγέλλει ότι τον βασάνισαν. Ιδού πώς περιγράφει ο ίδιος πώς του συμπεριφέρθηκαν στο όνομα του πολέμου κατά της τρομοκρατίας.
Χωρίς πρωινό και μεσημεριανό από τις 10 ως τις 29 Δεκεμβρίου 2008.
Δευτέρα 29 Δεκεμβρίου: Πληροφόρησα τον γιατρό του αμερικανικού Ναυτικού ότι θα έκανα πλήρη απεργία πείνας.
Τρίτη 30 Δεκεμβρίου: Εφαγα βραδινό διότι η απεργία μετατέθηκε για τις 5 Ιανουαρίου. Δευτέρα 5 Ιανουαρίου: Είπα στη νοσοκόμα ότι το ιδανικό μου βάρος είναι 76 κιλά.
Πέμπτη 8 Ιανουαρίου: Στις 3.30 μ.μ. πήραν διά της βίας έναν αδερφό, τον έδειραν και τον οδήγησαν στο νοσοκομείο για τραυματισμούς στο πρόσωπο και σπασμένο καρπό (σύμφωνα με άλλη πηγή, ήταν ο Αχμέντ Αμπντούλ Αζίζ).
Παρασκευή 9 Ιανουαρίου: Αφού ζητούσαμε από τις 5 Ιανουαρίου να ενδιαφερθεί το ιατρικό προσωπικό για την απεργία πείνας, ήρθε μια λοχαγός γιατρός και ρώτησε γιατί την κάνουμε.
Εψαξαν το κελί και το ντουλάπι μου. Πήραν το πρόγραμμα προσευχής Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου.
Αλλαξε ο κανονισμός για το ντους.
Δευτέρα 12 Ιανουαρίου: Νομικοί φάκελοι ή έγγραφα απομακρύνονται για πέντε ημέρες επειδή χρησιμοποιούνται για να καλύπτουν τα δυνατά φώτα και το άνοιγμα του κλιματισμού λόγω του κρύου.
Τρίτη 13 Ιανουαρίου: Ξύπνησα γύρω στις 10 π.μ. και λίγο μετά κατέρρευσα. Με πήγαν στο ιατρείο και ύστερα από εξέταση μου έδωσαν δύο σακουλάκια αλατούχου διαλύματος. Η γιατρός είπε ότι θα με ταΐσουν διά της βίας αν συνεχίσω να μην τρώω, ότι είμαι αφυδατωμένος, το επίπεδο του σακχάρου μου είναι χαμηλό (68) και ότι θα με έβαζε στη λίστα εκείνων που θα ταϊστούν με ορό. Μου έδωσαν άλλο ένα σακουλάκι αλατούχου διαλύματος (σύνολο τρία), αλλά καθώς σηκώθηκα για να επιστρέψω στο κελί μου αισθάνθηκα ζαλάδα. Η θερμοκρασία μου ήταν 34,4 και όταν πήγε 35 επέστρεψα στο κελί μου.
Τετάρτη 14 Ιανουαρίου: Ζυγίστηκα στις 1.30
μ.μ. και ήμουν 56 κιλά χωρίς χειροπέδες. Στις 2.45 μ.μ. ήρθε η γιατρός στην πτέρυγά μας και ζήτησα να της μιλήσω. Της είπα για τα πρησμένα μου γόνατα. Απάντησε ότι ήμουν στη λίστα για αναγκαστικό τάισμα και ότι σύντομα θα γινόταν. Της είπα να το καθυστερήσει όσο μπορούσε, αλλά απάντησε ότι μόλις λαμβανόταν η απόφαση θα την εφήρμοζε.
Στις 4.15 μ.μ. με πήραν για αναγκαστικό τάισμα χωρίς προειδοποίηση, με έδεσαν σε μια καρέκλα και με τάισαν για 20 λεπτά. Αμέσως μετά ζύγιζα 58,5 κιλά με τις χειροπέδες.
Παρασκευή 16 Ιανουαρίου: Τάισμα από τις 8 ως τις 10 π.μ.
Ο ανώτατος ιατρικός αξιωματικός συνεχίζει να αρνείται να μου δώσει λακταλόζη (sic) παρ΄ ότι έχω δυσκοιλιότητα. Ζυγίστηκα στις 2 μ.μ.- 57,5 κιλά χωρίς χειροπέδες -, τάισμα από τις 4.10 ως τις 4.45 μ.μ., περίπου 25 λεπτά, πολύ γρήγορο σήμερα.
Σάββατο 17 Ιανουαρίου: Ωρα 6 π.μ., σύμφωνα με τους υπολογισμούς πρέπει να ζυγίζω μεταξύ 76 και 85 κιλών. Ημουν τουλάχιστον 18 κιλά κάτω από το κανονικό μου βάρος, 55 κιλά, προτού εξετάσουν την περίπτωσή μου για ενδοφλέβιο τάισμα. Εχω μηδενικό λίπος στα 59 κιλά, πόσο μάλλον στα 55. Με ύψος 1,87 το ιδανικό μου βάρος είναι 76-85 κιλά, ανάλογα με τον σκελετό. Θεωρούμαι ότι έχω ελαφρύ σκελετό.
Στις 9 π.μ. πήγα για τάισμα. Ζύγιζα 58 κιλά με χειροπέδες, 56,5 χωρίς.
Στις 4.30 μ.μ. τάισμα και άλλη μία λα κταλόζη (sic), μου πήραν αίμα και μου είπαν να μείνω στην καρέκλα ως τις 6.30 (δύο ώρες). Υστερα από έντονη διαφωνία με οδήγησαν στο κελί μου στις 5.43 μ.μ. Η ώρα της προσευχής ήταν στις 5.42 μ.μ., πήγαν να μου στερήσουν το δικαίωμα να προσευχηθώ. Ο βρετανός υπήκοος Μπίνιαν Μοχάμεντ καταγράφει μέρα με τη μέρα τη συμπεριφορά των δεσμοφυλάκων και καταγγέλλει ότι τον βασάνισαν
Κυριακή 18 Ιανουαρίου: Στη 1 π.μ. ξύπνησα στη μέση της νύχτας με πόνο στο στομάχι και δυσκοιλιότητα. Το στομάχι μου ήταν πρησμένο και δυσκολευόμουν να κοιμηθώ.
Στις 6 π.μ. έφαγα ένα μήλο για να με βοηθήσει με τα στομαχικά προβλήματα. Μου έδωσαν καφέ και ζήτησα να μιλήσω με τον υπεύθυνο αξιωματικό για το ζήτημα της προσευχής.
Ζύγιζα 57,5 κιλά με χειροπέδες.
Δευτέρα 19 Ιανουαρίου: Ωρα 5.30 π.μ., άλλη μία νύχτα χωρίς ύπνο. Στις 9 π.μ. με πήγαν για τάισμα. Ρώτησα τον υπεύθυνο αξιωματικό γιατί έπρεπε να παραμείνω δεμένος επί δύο ώρες μετά το τάισμα και γιατί με δέσιμο έξι σημείων εφόσον θεωρούμαι συνεργάσιμος. Επρεπε να πάω στην τουαλέτα και σχεδόν κατουρήθηκα πάνω μου διότι έπρεπε να παραμείνω ως τις 11 π.μ.
Τετάρτη 21 Ιανουαρίου: Στις 10 π.μ. έκανα ντους και μου αρνήθηκαν το σαπούνι. Οταν ζήτησα τον λόγο, μου είπαν ότι βρισκόμουν σε στέρηση σαπουνιού.
Πέμπτη 22 Ιανουαρίου: Την Τρίτη 20 Ιανουαρίου ένας αδερφός μού είπε ότι τα βρετανικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι σύντομα θα επιστρέψω σπίτι. Αλλος αδερφός μού είπε το ίδιο την Τετάρτη.
Περίπου στις 12 μ. με έβαλαν στην πειθαρχία 1. Δεν γνωρίζω γιατί και δεν ρώτησα. Περίπου πέντε- έξι αδερφοί βρίσκονται σε στέρηση σαπουνιού.
Παρασκευή 23 Ιανουαρίου: Στις 8.35 π.μ. με πήραν για τάισμα, ζύγιζα 57,5 κιλά με χειροπέδες, 56 χωρίς. Ενας από τους αδερφούς είχε συρθεί βιαίως από το κελί του και δεν μπορούσαν να τον ταΐσουν γιατί δεν μπορούσαν να χώσουν τον σωλήνα στη μύτη του. Ο λόγος ήταν ότι επέβαλαν πειθαρχία στους απεργούς πείνας για μια ειρηνική απεργία πείνας. Είδα τον C7 και του είπα ότι ο υπεύθυνος αξιωματικός είπε «όχι άλλη πειθαρχία,εκτός αν κάνουν κάτι». Αφού το έλεγξε, επέστρεψε και είπε ότι είχα δίκιο. Γύρισα στο κελί μου και είδα ότι είχαν πάρει τα πράγματά μου και τα είχαν ξαναφέρει και μου έδωσαν πορτοκαλί σεντόνια.
Στις 4 μ.μ. με πήραν για τάισμα. Ο πρωινός υπεύθυνος βάρδιας μου είπε ότι η βίαιη προσαγωγή σημαίνει «σε δέρνουμε επειδή δεν συμμορφώνεσαι». Ο αδερφός που προσήχθη βιαίως το πρωί παραπονιόταν ότι τον χτύπησαν στο στέρνο και στα γόνατα. Περιμέναμε ώσπου να έρθει η βραδινή βάρδια και του είπαμε να γράψει μια αναφορά… Στη 1 μ.μ. μας είχαν μετακινήσει σε άλλα κελιά. Το δωμάτιο όπου με έβαλαν είχε λεκέδες από περιττώματα στο φως και στους τοίχους… Στις 7.35 μ.μ. μας μετέφεραν πίσω γιατί είχαν τελειώσει την απολύμανση. Κυριακή 25 Ιανουαρίου: Στις 8.25 π.μ. με πήραν για τάισμα. Εξετάσεις, καρδιά 62. Μου είπαν ότι η πίεσή μου ήταν από κανονική ως χαμηλή. Ζύγιζα 58,5 κιλά με χειροπέδες. Δευτέρα 26 Ιανουαρίου: Είπα στον υπεύθυνο αξιωματικό για το ζήτημα του ντους και του εξήγησα ότι χρειαζόμαστε ιδιωτικό χώρο όταν κάνουμε ντους. Είπε ότι θα πει στους δικούς του να πάψουν να μας παρενοχλούν στο ντους, αρκεί να βλέπουν το κεφάλι και τον λαιμό μας. Ο αδερφός που είχαν πάρει βιαίως πριν από λίγες ημέρες μού έδειξε το σημάδι στο στέρνο του.
Στις 6.35 μ.μ. δείπνο. Πήρα επιδόρπιο, σαλάτα, μήλα, χουρμάδες.
Τετάρτη 28 Ιανουαρίου: Σήμερα το πρωί στο τάισμα η νοσοκόμα έβαλε τον σωλήνα στα πνευμόνια μου και μετά αναγκάστηκε να τον βγάλει και να τον ξαναβάλει. Οταν της είπα ότι την πρώτη φορά τον είχε χώσει στα πνευμόνια μου, απάντησε ότι συμβαίνει συχνά. Το είπα στον υπεύθυνο αξιωματικό που παρακολουθούσε το περιστατικό και το μόνο που απάντησε ήταν ότι «όλα είναι εντάξει τώρα».
Πηγή : BHMA KYRIAKHS 22/2/2009
Η Ισπανικη κυβέρνηση άνοιξε τις πόρτες τις σε πολιτικούς κρατούμενους του Γκουαντάναμο.
Δεν τους φέρνουν εδώ λέω εγω μπας και την κάνουν με την Oldcostas Airlines με την άνεση τους…
@ tsaou, μην τους βάζεις ιδέες, είναι reserved από εμένα η Oldcostas Airlines, δεν θα στριμωχτώ κιόλας …. και με «υπόπτους, αλήτες του κερατά» , σε παρακαλώ πολύ …