μη μ αφήνεις να ζω μόνη…/ …με μια Πανσέληνο/ 9.5.2009
…δεν ειμαι Αχάριστη ‘
Είμαι Ρομαντική’ δεν είναι το ίδιο/
Στη μια περίπτωση θέλεις να ζήσεις απ το περίσσευμα του Άλλου,
στη δεύτερη, θέλεις να τον στέψεις Βασιλιά Σου/
Υπάρχει μεγάλη απόσταση’
όπως ανάμεσα στις σιωπές των Λέξεων/
Βρέθηκα σ αυτόν τον τόπο, και τ όνομα κουδουνίζει στ αφτιά μου /
μου φαίνεται σωστό’
Ξέρεις, να, βάζω τ όνομά μου δίπλα στο δικό του, και συμφωνούνε…
Δεν είναι μια παράταιρη κατάσταση/και όμως…
το αντιφατικό παρασέρνει…οχι;
Η άλλη πλευρά του νομίσματος του/ μη μ αφήνεις να ζω μόνη…/ …με μια Πανσέληνο/ 9.5.2009
Δεν είσαι αχάριστη
Είσαι Ρομαντική!!
Σε κάθε περίπτωση που συμβεί να κρίνουμε κάποιον πλούσιο
Θέλουμε να ζήσoυμε από το περίσσευμα του!
Και πριν το καταλάβεις έχεις προσφέρει ‘εκεί στα πόδια του μπροστά
Τα όσα κατέχεις , κρατώντας για τον εαυτό σου τίποτα!!
Υπάρχει μεγάλη απόσταση’ από το ξεκίνημα και εδώ που βρέθηκες
Σε πήραν οι σιωπές των λέξεων , είναι εκεί που το όνειρο ζει κι αναπνέει.
Όχι αχάριστη δεν είσαι!!
Δεν υπάρχει αντίφαση στην άλλη μεριά του νομίσματος
Και χωρίς αυτή δεν υπάρχει νόμισμα.
Και όμως…
Να ζεις από το περίσσευμα του;
Να δίνεις από το υστέρημα σου!
Δεν υπάρχει δίλημμα ΝΑΙ τόλμησε Κάντο!!
Πόσες ευκαιρίες θα έχουμε ;
Ο ρακένδυτος είναι ο Βασιλιάς!!!
…δωσε μου μια Καινουργια, Αχρησιμοποιητη Λεξη, μονο για μενα…/
ίσος θα φάω x τώρα πάλι…γιατί το comment μου δεν θα είναι στα ελληνικά…και με συγχωρείτε, αλλα το comment σε αυτή είναι για το author, and the author θα καταλάβει τα αγγλικά.
heres my weekend moon poem…έτυχε λέμε….
The moon…she sleeps there, weightless in my sky,
yet she procures the currents and the tides.
I need to be like her, weightless like the moon.
Ever changing, to remain the same.
Constant in her motion, dire in her need.
She orchestrates the worlds of men
without pulling one string.
and her force, is at once invisible and invincible.
We do not know why we move in circles.
we do not know why we dream in cycles.
Our years engraves on the rings of a tree
We can not see the pure circle of infinity.
But the moon, she knows.
Her knowledge emits frequency,
her frequency infinite reaction…synapse in all things.
Her reason never ending.
AaaAhhhhhh to be as the moon, weightless with reason
«…weightless with reason …» αααα «…μουνλάϊτ εντ βότκα τέϊκς μι εγαουέϊ …» ξενέρωτο το άσμα, αλλά ίσα που παίρνω το αεροπλάνο και έρχομαι για μια βότκα ΣΚΕΤΗ, όχι με πορτοκάλια, λεμόνια και άλλα επεριδοειδή … απαπαπαπαπα τα φοβάμαι τα αεροπλάνα …