
Aπεικονισμένο έως ένα φίδι που δαγκώνει την ουρα του, αντιπροσωπεύει αιωνιότητα, η συνοχή της ζωής και το σύνολο του κόσμου.
To OUROBOURO, η THE KING SNAKE είναι tο σύμβολο της αιώνιας επιστροφής της ζωής και της συνεχόμενης αναγέννησης. Ενώ νόμιζα πως η λέξη σίγουρα είχε να κάνει με την ελληνική λέξη ΟΥΡΑ (αφού το σύμβολο είναι φίδι που τρώει την ουρα του)- όχι. ΟΥΡΟ είναι η Κοπτική λέξη για ‘βασιλιάς’ και ‘ob’ η Εβραϊκή λέξη για ’φίδι. Πρωτοεμφανίστηκε στη Αίγυπτο και γρήγορα ήρθε στην αρχαία Ελλάδα.
Η πράξη, το δάγκωμα της ουράς αντιπροσωπεύει την αρχή της αυτό-γονιμοποίησης. Συνήθως ακολουθείται με την επιγραφή, ‘ΕN το ΠΑΝ’
Είναι το αρχέγονο σύμβολο της δημιουργίας.
Είναι η εικόνα που καλύτερα αποδείχνει την ιδέα του χρόνου έως κύκλος. Σύμφωνα με αυτή την παράδοση, το κοσμικό κύκλωμα κλείνει κάθε φορα που τα αστερια φτάνουν εκεί που ξεκίνησαν. Αυτή την στιγμή (κάθε 25,500 χρονια) λέει ότι ο χρόνος αλλάζει την ροή του και πλέον κυλάει αντίθετα. The King Snake παίζει επίσης σημαντικό ρολο στην αλχημική και Eρμετικι παράδοση όπου συμβολίζει την διαδικασία της διυλιστηρισης ουσιών.
Σαν εικονογραφικό μοτίβο, το φίδι που δαγκώνει την ουρα του συμβολίζει αιωνιότητα και συνήθως είναι συνδεμένο με θεούς και εμβλήματα που προσωποποιήοούντε τον Χρόνο.
Με την ανακάλυψη του Χριστιανισμού άρχισε μια πιο linear (γραμμική?) σκέψη, με αρχή (την δημιουργία του κόσμου) και τέλος (the last judgement).
Το σύμβολο αυτό κέρδισε σημασία στην Ιταλική Αναγέννηση, αφού η αναγέννηση της ειδωλολατρίας ήταν προαγμενο από Νέο-Πλατωνικοί φiλοσοφοι, σαν τον Pico della Μιράντολα και τον Μαρσίλιο Ficino.
Πιστεύω πως ήρθε πάλι ο καιρός του Ourobouro, το αρχαίο σύμβολο της ανακύκλωσης……

Ένα φίδι
Που κουλουριάζεται γύρω από τον εαυτό του
Με κυκλική χάρη
Κυνηγώντας την ουρά του
Όχι επειδή έτσι μόνο μπορεί
Ναι, δεν μπορεί αλλιώς
Έτσι θέλει όμως
Βλέπει τον ήλιο ψηλά
Προσπαθεί να τεντωθεί για να τον φτάσει
Να κουλουριαστεί γύρω του
Και να τον εκμηδενίσει
Να νοιώσει τη θέρμη πάνω στις φολίδες του
Βαθιά μέσα του, το θέλει αυτό
Τεντώνεται και τώρα
Όμως καταλαβαίνει πως πρέπει να μεγαλώσει και άλλο
Γλείφει την διχαλωτή του γλώσσα
«Κάποια στιγμή…»
Και συνεχίζει να κυνηγάει την ουρά του
Αέναα
Να αλλάζει δέρμα
Με την αλλαγή των καταστάσεων
Με πόνο, αλλά απολύτως φυσικά
Ώστε να τεντωθεί ξανά κάποτε
Μήπως και το καταφέρει
Στενοχωριέται, αλλά έχει ένα σκοπό
Άσχετα αν ο σκοπός του αυτός
Το κάνει να τριγυρνά πάνω στη γη
Και να συναντά κοντό γρασίδι
Ανάμεσα σε μαραμένα λουλουδάκια
Και μούχλιασμένα πεσμένα φύλλα
Κάποιες πολύ σπάνιες φορές τριαντάφυλλα
Τις περισσότερες φορές όμως
Αγκαθερούς θάμνους
Και τις ακόμα περισσότερες, σχεδόν καθημερινά
- και εκεί εύχεται η μύτη του να μην υπήρχε -
Περιφέρεται ανάμεσα στα σκατά.
Συμφωνώ @emy, έχει έρθει ο καιρός του Ουροβόρου …
emylou MOY, επιτέλους κατάλαβα τί ήταν αυτό το χαρτάκι που έλαβα … !!!
my fave ourobouros by m.c. escher:
Nice koboul. Mαρεσει το ποίημα. Το φίδι είναι σε όλες της κουλτούρες ιερό. Επειδή όλο της το σώμα κυλάει πάνω στην γη, λένε πως ξέρει όλα τα μυστικά της