Πως πέρασα στις εκλογές που έρχονται

Σε λίγες μέρες έρχονται οι ευρωεκλογές. Οι μεγάλοι θα πάνε να ψηφίσουν. Στις ευρωεκλογές δεν βγαίνει καινούργια κυβέρνηση. Ούτε η παλιά βγαίνει. Βγαίνουν ευρωβουλευτές. Ο Μπαμπάς λέει ότι είναι μια ευκαιρία τα κόμματα να μετρήσουν τη δύναμή τους.

Ο Μπαμπάς είπε ότι οι ψηφοφόροι στις ευρωεκλογές δεν φοβούνται πολύ να μην ψηφίσουν το κόμμα που τους έχει υποσχεθεί να βρει δουλειά στα παιδιά τους, μη και δεν τους βρει άμα δεν βγει.

Για αυτό στις ευρωεκλογές ο κόσμος ψηφίζει και τα μικρότερα κόμματα. Η μαμά λέει ότι θα ψηφίσει ένα μικρό κόμμα για να βγάλει την υποχρέωση στη μικρή της αδερφή που όλο της λέει να μην ψηφίζει τα μεγάλα γιατί κάνουν τα ίδια και τα ίδια.

Τα ίδια και τα ίδια κάνουν όμως και τα μικρότερα κόμματα. Ο αδερφός μου έπαιζε στο γιουτιούμπ τις διαφημίσεις από τις προηγούμενες ευρωεκλογές και τις σημερινές. Είπε ότι υπάρχουν κόμματα που ξοδεύονται τσάμπα. Μόνο οι εικόνες αλλάζουν τα ίδια πράγματα λένε σε κάθε εκλογές.

Εγώ κατάλαβα ότι γίνονται ευρωεκλογές από την τηλεόραση όταν είδα την διαφήμιση με τα παπαγαλάκια που φοβέριζαν ένα κύριο. Χοντρούτσικος κύριος ήτανε και λίγο καραφλός. Είχε ένα μαγαζί με τσάντες, σαν αυτές που αγοράζει η μαμά και δεν τις δείχνει αμέσως στο μπαμπά, μην φωνάξει ότι έχουμε κρίση και πρέπει να προσέχουμε τα έξοδα.

Θα πεινάσεις του φώναζαν τα παπαγαλάκια και ο χοντρούτσικος κύριος φοβόταν και όλο ίδρωνε. Κι ο άλλος ο χοντρούτσικος κύριος ίδρωνε και φώναζε να τον ψηφίσουν. Από κάτω πολύ κόσμος κούναγε σημαίες σαν να του έκανε αέρα.

Ένας άλλος κύριος με το μουστάκι που έπεσε από το ποδήλατο δεν ίδρωνε, αλλά μίλαγε αργά και γι’ αυτό δεν μπέρδευε τη γλώσσα του. Τα ίδια έλεγε κι όταν μίλαγε γρήγορα… Και σε αυτόν, ο κόσμος κούναγε σημαίες κι΄ ας μην ίδρωνε αυτός!

Αυτή τη φορά όλοι μιλάνε για τις εκλογές και λένε για τους οικολόγους ότι θα φέρουν τα πάνω κάτω. Ένας κύριος με γυαλιστερή χωρίστρα που όταν μιλάει κοιτάει στα μάτια,  έλεγε ότι οι οικολόγοι δεν είναι καλοί, γιατί δεν αγαπάνε τη Ελλάδα. Αν την αγαπούσαν δεν θα έδιναν το όνομα ενός τουρκαλά σε ένα δρόμο. Ένας οικολόγος, καραφλούτσικος λίγο, με γυαλιά τους έλεγε ότι οι άλλοι δεν αγαπάνε την Ελλάδα αφού κάθε χρόνο,  αφήνουν τα δάση να καίγονται και το χώμα της Ελλάδας φεύγει και χάνεται στη θάλασσα. Κάθε χρόνο χάνεται  κομμάτι όσο η Πάρος ή η Πάτμος δεν θυμάμαι καλά ποια είπε.

Εγώ δεν θέλω να χαθεί η Πάρος, γιατί είχα πάει πέρυσι το καλοκαίρι και πέρασα καλά στη Χρυσή Άμμο και στην Πούντα. Εκεί στην Πούντα μαζεύονται πολλά κορίτσια και αγόρια, αλλά πιο πολλά κορίτσια και κάθονται στις ξαπλώστρες και ακούνε μουσική. Ο αδερφός μου πήγαινε κάθε μέρα εκεί και στο τέλος,  όταν η γιαγιά τον ρώτησε πως είναι η θάλασσα, αυτός δεν ήξερε ότι έχει και θάλασσα στην Πούντα. Όλο στα μπαράκια καθότανε φαίνεται ο χαζός, ενώ θα μπορούσε να παίζει μπάλα και ρακέτες στη παραλία!

Κάτι άλλοι κύριοι, χωρίς γραβάτες και με μουστάκια όλο τσακώνονται ποιος είναι πιο αριστερός και όλο βρίζουν το δικομματισμό, τις τράπεζες και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτοί λένε ότι φταίνε γιατί ο λαός πεινάει και τον δέρνουν τα ΜΑΤ. Εμένα πάλι δεν μου φανήκαν να πεινάνε. Χοντρούτσικοι φαίνονταν κι αυτοί, σαν τους άλλους. Αυτοί έλεγαν όλο ο ευρωμονόδρομος ετούτο, ο ευρωμονόδρομος εκείνο..

Αφού ο δρόμος είνα μονόδρομος και στενός και βαράνε και τα ΜΑΤ γιατί τσακώνονται ποιος θα πάρει τις πολλές ψήφους να πάει εκεί δεν ξέρω. Όταν ρώτησα τον αδερφό μου, που το Δεκέμβρη πήγαινε στις διαδηλώσεις με τους μαθητές και ξέρει περισσότερα, γιατί έχει ιντερνέτ στο δωμάτιο και διαβάζει, μου είπε. «Όλοι τσακώνονται για τη μάσα. Τριάντα χιλιάρικα είναι οι μισθός όποιου τον ψηφίσουν και πάει στις Βρυξέλλες και δεν χρειάζεται να ξέρει ξένη γλώσσα…»(Ο αδερφός πήρε 12 στα αγγλικά γι’ αυτό το σκέφτηκε αυτό…)

Καλά είναι, του είπα εγώ, αφού και ο μπαμπάς με τη μαμά τόσα γράφουν στη φορολογική δήλωση ότι βγάζουν… Το είδα εγώ που το έγραφε ο μπαμπάς πριν λίγες μέρες…

«Τριάντα το μήνα ρε βλαμμένο..» μου είπε τότε ο αδερφός μου: «χώρια τα έξτρα!». Τότε του είπα κι εγώ: «Κι αν πάνε εκεί και ψηφίζουν να καταργηθεί η ευρωμονόδρομος και τους πιστέψουν κι άλλοι και γίνει, τους ευρωβουλευτές ποιος θα τους πληρώνει;» «Άντε σπάσε βλαμμένο, μου είπε και έκλεισε την πόρτα…» Καλά λέω εγώ ότι καμιά φορά δεν ξέρει τι λέει ο αδερφός μου. Γίνεται να λες έτσι και να θέλεις να χάσεις τέτοια  δουλειά. Αυτό είναι λαχείο δεν είναι δουλειά. Αλήθεια λέω, μια φορά η γιαγιά είχε κερδίσει στο λαχείο 30 χιλιάδες Ευρώ. Μια φορά τα κέρδισε όμως όχι κάθε μήνα…  Σ’ εμένα πήρε ποδήλατο και στον αδερφό μου λαπ-τοπ.

Ετσι περνάω στις εκλογές που έρχονται, μακάρι να έρχονταν κάθε εβδομάδα γιατί τη Δευτέρα τα σχολεία θα ήταν κλειστά και μετά θα ερχόταν και το καλοκαίρι με τις διακοπές.

27-Μαϊου-2009

Λούσιας Δραμπασίνας

Ε δημοτικού

Ιωάννινα