Ανδρέας Παπανδρέου, δι εντ, πικτσαρς τέικεν μπάι ladida
‘Ηθελα πάρα πολύ να γράψω κάτι για τον Αντρέα, τον οποίο δυστυχώς ή ευτυχώς έχω ψηφίσει αλλά δεν έβρισκα από που να αρχίσω και που να τελειώσω. Και τσουπ βρήκα αυτό το κειμενάκι … Πιστεύω ότι είναι αντιπροσωπευτικό για την σχέση που είχε ο Αντρέας με την Ελλάδα και του Έλληνες. Για μένα ακόμα και τώρα, ξέροντας πια τί … «κουμάσι» ήταν, από όλες τις πλευρές, μου κάνει ακόμα»κλικ» και «αναπολώ» τις μέρες του Αντρέα με τα λίγα καλά τους και τα πολλά κακά τους … άρα ναι συμφωνώ με τον κύριο που γράφει τα παρακάτω, επρόκειτο μάλλον για μια υποσυνείδητα … «ερωτική» σχέση. Υπήρξε πιστεύω όχι ηγέτης, αλλά δημαγωγός, λαοπλάνος και «εραστής» με την ευρεία έννοια του όρου …:
«Η πολιτική σύμβαση, οι ερωτικές φαντασιώσεις, η απιστία, το σκοτεινό υποσυνείδητο.»
Δεν ξέρω τι λένε οι πολιτικοί αναλυτές για την σχέση του Αντρέα με την Ελλάδα , αλλά κατά την άποψή μου δεν ήταν μια πολιτική σχέση. Η σχέση Αντρέα Ελλάδας ήταν καθαρά ερωτική.
Την «έφτιαχνε» , την ξετρέλαινε αυτός ο ανεπανάληπτος εραστής. Δεν μπορούσε να του αντισταθεί . Κάθε φορά πήγαινε μαζί του μέχρι τις πιο σκοτεινές της φαντασιώσεις και επέστρεφε.
Ήταν μια σχέση σεξουαλικού πάθους, μια μοιραία ολέθρια σχέση που άφησε ανεξίτηλα σημάδια πάνω της!
Χήρα, Α. Παπανδρεόυ, πίκτσαρ τέικεν μπάι ladida
Δεν φαντάζομαι πως πρόκειται να τον ξεχάσει ποτέ. Για αυτήν δεν υπάρχει κανείς που θα μπορέσει να μπει στη θέση του .
Κυρίεψε όχι την λογική της αλλά κυρίως το ασυνείδητο της , το συναισθηματικό της κόσμο, τα ένστικτα της.
Του παρέδωσε από την πρώτη στιγμή αμαχητί το κορμί της και την ψυχή της.
Την εξιτάριζε κάθε του λέξη, κάθε του κίνησή.
Ήταν έξυπνο κορίτσι η Ελλάδα, πολλές φορές την παραμύθιαζε. Άγριο χυδαίο παραμύθι .
Αλλά το γουστάριζε αυτό το παραμύθι, λες και το είχε ανάγκη. Την έκανε να ονειρεύεται, της τόνωνε το ΕΓΩ της , ένιωθε μαζί του πως είναι θεά, έστω και για λίγο. Δεν αντιδρούσε στα καπρίτσια του . Γνώριζε πως ήταν γυναικάς , ότι έπινε, ότι ξενυχτούσε, αλλά ήταν τόσο κολλημένη μαζί του που δεν έδινε πεντάρα για όλα αυτά . Δεν γούσταρε να τον χάσει , δεν τολμούσε να του φέρει αντίρρηση, να του κάνει σκηνή.Την έπαιρνε στην αγκαλιά του και αυτή του παρέδιδε και σώμα και ψυχή. «Όλα δικά σου » «Χάρισμα σου, Χαλάλι σου»
Τα έλεγε αυτά όπως τα λέει μια γυναίκα που ζει την απόλυτη ηδονή.
Μαζί του ζούσε μία πρωτόγνωρη γενετήσια ορμή, μια ζωώδη δύναμη, ένα άγριο πάθος, ασύλληπτο.
Ο Αντρέας δεν αγαπούσε την Ελλάδα. Για τον Αντρέα η Ελλάδα ήταν η ερωμένη του, η καπατουμά του, και η μόνη που κατάφερνε να τον ερεθίσει.
Για αυτήν η σχέση τους είχε πλοκή, ένταση, πάθος, σεξ, αγωνία, δράμα, κλάμα, φρίκη, πόθο, διαστροφή, φαντασία.
Η Ελλάδα και ο Αντρέας φιλιόντουσαν με πάθος, με γλώσσα …την χούφτωνε άγρια, και άλλες φορές απλά την άγγιζε και αυτή ερχόταν σε οργασμό.
Της έλεγε «θα σε βγάλω από το ΝΑΤΟ απ’ την ΕΟΚ» και στα αυτιά της ακούγονταν σαν τα λόγια του επιβήτορα – νταβατζή , που λέει στην ερωμένη του «Θα σε βγάλω στο κλαρί».
Κανείς από τους δύο δεν πίστεψε σε αυτά τα λόγια του πάθους , μα ήταν αρκετά για να κρατήσουν αναμμένη την σχέση τους.
Δεν ήταν καμιά μυξοπαρθένα η Ελλάδα μα την είχαν κουράσει κάτι φλωράντζες με χρυσά βραχιολάκια που χαρίζουν καρδούλες και λουλουδάκια.
Οι σημερινοί πολιτικοί ηγέτες μπορεί να είναι καλύτεροι πολιτικοί από τον Αντρέα μα δεν έχουν πάθος , δεν είναι εραστές.
Δεν ξεχνιούνται ποτέ οι μεγάλοι παθιασμένοι, ανεπανάληπτοι έρωτες. Σημαδεύουν για πάντα, τη ζωή μιας…χώρας
Ακόμα και τώρα που μιλάμε , ακόμα και τώρα που είναι μια καλοστεκούμενη και αποκατεστημένη κυρία, σε διεθνείς οργανισμούς , διεθνή φόρα , λόγο και άποψη, μόνο που τον σκέφτεται έρχεται σε οργασμό…
Ανδρέας Παπανδρέου, δι εντ, πικτσαρς τέικεν μπάι ladida
Στις 23 Ιουνίου του 1996 πέθανε ο Ανδρέας Παπανδρέου
Εκπληκτικά εύστοχος τίτλος!