Λίγο καλοκαίρι… Λίγο γαλάζιο… Λίγο Ελλάδα…

leykada

…(Πώς λέμε «λίγο κρασί, λίγο θάλασσα κ τ’ αγόρι μου;;»)

…για εμάς που βρισκόμαστε στη Ν. Γερμανία, εκτός από το απέραντο πράσινο (που απουσιάζει από τις μεγαλουπόλεις της Ελλάδας) σπάνια βλέπουμε το γαλάζιο του ουρανού, διότι τόσο πράσινο, πρέπει κάπως να συντηρηθεί… Πώς; Μα με αρκετή βροχή φυσικά…!

Οι φετινές καλοκαιρινές διακοπές ήταν τελείως διαφορετικές από κάθε άλλη χρονιά… Γιατί, αντί να κλείσουμε ακτοπλοϊκά εισιτήρια για Κρήτη π.χ. ή να πάρουμε τις μηχανές μας και να ταξιδέψουμε οδικώς μέχρι Χαλκιδική ή Ελαφόνησο Πελοποννήσου ή Χιλιαδού Ευβοίας ή … ή….ή… έπρεπε με τον Κώστα να κάνουμε πρώτα 850χλμ μέχρι Ανκόνα και μετά με το πλοίο 21 ώρες μέχρι Πάτρα, ώστε να μπορέσουμε να αρχίσουμε επίσημα τις ελληνικές καλοκαιρινές μας διακοπές!

Έτσι, 2 άτομα, 1 αυτοκίνητο, 1 τρέιλερ, 2 μηχανές και η Λώρα (ο σκύλος μου) κάναμε ένα όμορφο και περιπετειώδες ταξίδι προς Ελλάδα και πίσω…!
Ομολογώ πάντως, ότι φέτος τις Διακοπές τις κατάλαβα περισσότερο από κάθε άλλη φορά, μια και ήμασταν ολόκληρο μπούγιο με τόσα πράγματα που είχαμε μαζί (λες και μετακομίζαμε) και αυτό μας έφτιαχνε ακόμη περισσότερο τη διάθεση!
Θυμάμαι χαρακτηριστικά τη φράση μιας γυναίκας στον άντρα της (στο λιμάνι της Πάτρας), που είχαμε μόλις αποβιβαστεί, που του είπε: «Νίκο, κοίτα», δείχνοντας όλη την… περιουσία μας, «πάνε διακοπές!»

Άλλη εικόνα που μου έμεινε στο μυαλό: οι χαιρετισμοί των μοτοσικλετιστών καθώς επιστρέφαμε από Εύβοια-Πάτρα για να πάρουμε ξανά το καράβι για Ανκόνα… Μας βοήθησαν να πάρουμε την επιστροφή με πιο ελαφρά την καρδία…

Ερχόμενοι Ελλάδα, όλα άλλαξαν, σαν κάποιος να ‘κανε τα κόλπα του με μαγικό ραβδί: …το αυτοκίνητο το αντικατέστησαν οι μηχανές μας, η βροχή εξατμίστηκε από τον μόνιμο ελληνικό ήλιο που μας αγκάλιαζε και το πράσινο μετατράπηκε σε απέραντο γαλάζιο…

Κεφαλλονιά, Λευκάδα (Σκορπιός, Πόρτο Κατσίκι, Αγ. Ιωάννης, Εγκρεμνοί), Ιθάκη, Μουρτερή Ευβοίας.

Κάποιες φωτο από τη διαδρομή…: