”Ο χρόνος πάλι» είναι ένα παιχνίδι αυτοβιογραφίας: η συγγραφέας περιπλανιέται στην ίδια της τη ζωή· η μυθοπλασία συγχέεται με την πραγματικότητα, όσα συνέβησαν συγχέονται με όσα θα μπορούσαν να έχουν συμβεί, με όσα θα ήταν ωραίο να συμβούν· «αν είχα μια δεύτερη ευκαιρία, μια δεύτερη ζωή, θα γινόμουν…”
Το βιβλίο αυτό – τα απομνημονεύματα ενός ανθρώπου που έζησε “έναν αστερισμό από γεγονότα» – είναι άλλοτε κοινωνική ιστορία, άλλοτε λογοτεχνική κριτική, άλλοτε ταξιδιωτική πεζογραφία· η καταγραφή μιας προσωπικής φιλοσοφίας για την ύπαρξη και για το γράψιμο, για τη ζωή στη μεγαλούπολη, για την αποτυχία του έρωτα, για τον Σαίξπηρ, για το δίκιο του Κερένσκι έναντι των μπολσεβίκων, για τους αγώνες της Φόρμουλα Ένα και για τις τηγανητές πατάτες.
Στις σελίδες του “Ο χρόνος πάλι» – που μπορούν να διαβαστούν σε τυχαία σειρά – οι στιγμές ξεδιπλώνονται σαν χάρτης· τα λογοτεχνικά τοπία είναι τοπία της ψυχής. Στα περιθώρια σημειώνονται παρατηρήσεις και ερωτηματικά για την ποίηση, την πολιτική, τη φιλία, την αγάπη, την απώλεια· για την αρρώστια και τον θάνατο· για το πώς μπορείς να μεταμορφώσεις την απελπισία στην πιο ακλόνητη ελπίδα.
Ανάμεσα σε όσα έφερε το πέρασμα του χρόνου -του χρόνου που σε βλάπτει «μόνο αν είσαι τυρί…»– είναι μια υπέροχη παιδική ηλικία, μια νεότητα που παρατράβηξε, μια εξέγερση που δεν τελείωσε ποτέ.
«Ο χρόνος πάλι» είναι μια επινοημένη βιογραφία· προπάντων, είναι ένα έργο τιμής για τα βιβλία, για το πώς η ανάγνωση μπορεί να σώσει τη ζωή σου.
Η Σώτη Τριανταφύλλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1957. Μέχρι τον Οκτώβριο του 2009, έζησε τις ζωές που εξιστορεί σ’ αυτό το βιβλίο.
Η Παρουσίαση του «Ο Χρόνος πάλι» θα γίνει τη Δευτέρα, 2 Νοεμβρίου 2009, στις 20.00 μ.μ. Με τη Σώτη Τριανταφύλλου θα συνομιλήσει ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Κώστας Κατσουλάρης
"Ο Χρόνος πάλι", Σώτη Τριανταφύλλου
Floral Books + Coffee
Θεμιστοκλέους 80, Πλατεία Εξαρχείων
Τηλ: 210 3800070
www.floralcafe.gr


Μ’ αρέσει το θέμα… ακριβώς μ’αυτό το πείραμα ασχολούμαι και εγώ..
αν το παραγγείλω θα μου το στείλουν ???
Αυγά πέταξαν στην Σώτη Τριανταφύλλου, στην παρουσίαση του βιβλίου της, στο Floral, διαβάστε:
http://www.tvxs.gr/v25011
http://www.tvxs.gr/v25021
Εγώ έχω να πω ότι οι άνθρωποι μεγαλώνουν, απλά και η Σώτη μεγάλωσε και αυτή … Επίσης ότι δεν θα αμφισβητίσω ΠΟΤΕ το συγγραφικό έργο, ΠΟΤΕ, υπήρξε η πρώτη που ΞΕΚΟΛΛΗΣΕ από έναν συγκεκριμένο τρόπο γραφής των ελλήνων λογοτεχνών, που δεν ξεκολούσαν με τίποτα από την Χούντα και το Πολυτεχνείο. Η Σώτη είναι τομή για την Ελληνική λογοτεχνία και όχι μόνο. Τα πράγματα είναι απλά οι άνθρωποι μεγαλώνουν και … ίσως, ίσως λέω, αλλάζουν … «Γνωρίζοντας» την Σώτη νομίζω ότι τα αυγά ουδόλως την πείραξαν … Το «να πας στο Κολωνάκι να παρουσιάζεις τα βιβλία σου» πρέπει να την έκανε κομμάτια, γιατί όσο και να αλλάζεις, όταν μεγαλώνεις, μερικά πράγματα ΔΕΝ αλλάζουν ΠΟΤΕ …
Αχ, «σε τί κόσμο μπαμπά, με έχεις φέρει να ζήσω? θα το πω στη μαμά να γυρίσουμε πίσω …»
και διαβάστε και αυτό:
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1008827
τι να πω…? είναι νεα μέθοδος face control στα Εξάρχεια??? προσωπικά λυπάμαι…
Τα περί μεσαίωνα με βρίσκουν απολύτως σύμφωνη…
Όσο για το indymedia… τι να πω… δεν αξίζει να ασχοληθείς… είναι μια σύγχρονη Ιερά Σύνοδος δήθεν ελεύθερης ενημέρωσης, δήθεν επαναστατικό… δήθεν αριστερό… και ότι δεν τους κάνει.. απλώς το καίνε.
Η πρώτη φράση: Πρώτα γεννιέσαι…Έπειτα, όλ’αυτά…
Αξέχαστη φράση: Κάθε άνθρωπος εφευρίσκει μια ιστορία που, συχνά με φοβερές θυσίες, πιστεύει πως είναι η ζωή του….Μαξ Φρις.
Απόσπασμα: ….Όποιος γελάει δεν έμαθε ακόμα τη φριχτή αλήθεια. «Η καρδιά μου πονάει κι ένα μούδιασμα νωθρό βασανίζει τις αισθήσεις μου»: Τζον Κήτς, Ραμπά, Τζον Κήτς…η ποίηση ενός πλάσματος που ο καθένας θα ήθελε να έχει δίπλα του…Για πολλά χρόνια, δεν ήθελα να περπατάω και να ταξιδεύω με κανένα, αληθινό ζωντανό πλάσμα….σελ. 90.
Τη Σώτη , οι πολλοί την ξέρουμε από τα βιβλία της. Δηλαδή νομίζουμε ότι την ξέρουμε. «Κανείς δεν μας ξέρει πραγματικά» ,όπως λέει εκείνη, «ζούμε μέσα σ’ένα περίγραμμα που έχουν φτιάξει για μας οι άλλοι». Αλήθεια είναι και το διαπιστώνει κανείς όσο μεγαλώνει. Αυτή την οδυνηρή ενηλικίωση αφηγείται στο καινούργιο βιβλίο της με τον τίτλο «Ο χρόνος πάλι» . Τις τεθλασμένες διαδρομές της ζωής της μέσα από τόπους, αναγνώσματα, μουσική, αυτοκίνητα, γραψίματα, θυμό, ανοχή, φιλία, έρωτες. Όλα όσα αφηγείται έγιναν αλλά όχι κατ’αναγκην όπως τα αφηγείται.
Η ερεβώδης φαντασία της προστατεύει ανθρώπους από την ύστερη μνήμη, «διορθώνει» ο,τι ήθελε να ήταν αλλιώς στη ζωή της, πενθεί με τον τρόπο της για όσους έφυγαν, στήνει στον τοίχο «ιερά και όσια», κλαίει με Όπερα, αιμορραγεί σε νοσοκομείο του Μιλάνου, φοράει λαχανί κάλτσες σε παρέλαση με το Αρσάκειο, αναπνέει με μουσική και ποίηση, δεν νομίζω ότι γελάει … «όποιος γελάει δεν έχει μάθει ακόμα τη φριχτή αλήθεια».
Η καλύτερη Σώτη. Όλα τα βιβλία της μαζί και πόσα άλλα κρυμμένα βαθειά. Ένα συναρπαστικό αφήγημα . Ιλιγγιώδες σαν και εκείνη. Εκείνη.
Η Σωτη Τριανταφυλλου ειναι υπεροχη συγγραφεας. Με ταξιδευουν ολα της τα βιβλια και τα αισθανομαι να γραφτηκαν τοσο ανεπιτηδευτα, τοσο υπεροχα απλα.
Ελπιζω να ζησει πανω απο 100 και να γραφει για να ταξιδευω μαζι της.
Οσο για το περιστατικο των Εξαρχειων το μονο που εχω να πω ειναι οτι πολλοι εχουν χασει το μετρο, το μυαλο τους και θεωρουν την εισβολη, την επιθεση και την βιαιοπραγια δικαιωμα τους… Κριμα