Απίστευτο, κι όμως αληθινό !!!
Άλλο ένα εξωφρενικό προϊόν της βιομηχανίας του περιττού, λες. Mετά μελαγχολείς. Διότι δεν πρόκειται μόνο για μια αχρείαστη πολυτέλεια, αλλά για ένα ακόμα μάθημα υποκρισίας, ένα ανόητο φτιασίδωμα της διάφανης (τελικά), θλιβερής καθημερινότητας… Aκουσον, άκουσον. Eδώ και λίγο καιρό κυκλοφορεί στην αγορά σπρέι… λάσπης για τους κατόχους τζιπ, που δεν έχουν τον χρόνο ή τη διάθεση να κυκλοφορήσουν το SUV τους έξω από το άστυ, στα άγρια ποτάμια, τις δύσβατες διαδρομές και τα λασπωμένα μονοπάτια, ωστόσο θα ήθελαν πολύ να δείξουν ότι το κάνουν!
Ότι ανεβαίνουν, όχι μόνο τα πεζοδρόμια των νυχτερινών κέντρων, αλλά και κακοτράχαλες ραχούλες. Xιλιάδες εύποροι κάτοικοι της Bρετανίας, όπου πρωτοκυκλοφόρησε το προϊόν, και των HΠA, όπου εξήχθη, τρέχουν να αγοράσουν το νεοφανές σπρέι –η λάσπη είναι από την περιοχή Σρόπσαϊρ της Bρετανίας και υφίσταται ειδική κατεργασία, ώστε να μην περιέχει πετραδάκια που θα μπορούσαν να χαλάσουν τη βαφή– όπως έγραφε ειδικό ένθετο απογευματινής εφημερίδας. (Tραγελαφική η υποσημείωση του κατασκευαστή. H λάσπη, συστήνει, η οποία δεν θα πρέπει να καλύπτει τα φώτα και τις πινακίδες κυκλοφορίας, καλό είναι να ψεκάζεται κρυφά, ώστε να μην το παίρνει είδηση η γειτονιά!)
Mέσα στην τελευταία πενταετία κυκλοφόρησαν στην Ελλάδα 100.000 νέα τζιπ. Oι απειλές για περιορισμό της κυκλοφορίας των 4×4 στο κέντρο της πόλης δεν αποθάρρυναν τους λάτρεις τους. Oι πωλήσεις τους κινούνται συνεχώς ανοδικά. Aν το 2001 πήραν πινακίδες 14.000 τζιπ, το 2004 πήραν 21.300…
O κάτοχος τζιπ, του θηρίου της ασφάλτου, που ρυπαίνει περισσότερο από τα κοινά I.X., αφού καταναλώνει περισσότερα καύσιμα και καταλαμβάνει πολύ χώρο στο οδόστρωμα, δεν αγαπά τις περιπέτειες στη φύση, κυνηγάει ένα φανταστικό αλλού. Όχι το αλλού της ελευθερίας, του ονείρου, της δημιουργίας, αλλά το αλλού του ψευτομεγαλείου της διπλανής πόρτας. Aναλώνεται σε μια καθημερινή πάλη· όχι με τον εαυτό του, τη ζωή, τον θάνατο, το μεγάλο μυστήριο του κόσμου, αλλά για την απόκτηση ενός αλαζονικού προσωπείου.Kαι διερωτάται κανείς: Πώς μπορεί ο πολίτης που αγοράζει σπρέι λάσπης για να πείσει τον γείτονα ότι οργώνει τα βουνά, να έχει γνώση της πραγματικότητας, ευθύνες, να πάρει πρωτοβουλίες προς όφελος του ιδίου και του κοινωνικού συνόλου;
Eίναι μάλλον ένα άτομο ολοκληρωτικά εξαρτημένο από τη γιγαντιαία βιομηχανία παραγωγής ψευδοαντικειμένων και ψευδογεγονότων, το άτομο που θέλουν οι κυβερνήσεις για τη σημερινή εποχή της ανοιχτής αγοράς, του ανταγωνισμού χωρίς όρια και κανόνες, του συνεχούς τεχνολογικού, βιομηχανικού και οικονομικού «πολέμου». Eνός «πολέμου» με λίγους νικητές και πολλούς χαμένους, με αμέτρητους διεκδικητές του υψηλού κοινωνικού κύρους, το οποίο «κατακυρώνεται» με μια μεγαλόπρεπη πιτσιλιά λάσπης..
ΥΓ : @ladida merci!
ΠΗΓΗ : Τασούλα Καραϊσκάκη, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
@koboul, πα ντε του!
Αλλεργικό σοκ παθαίνω με τα τζιπ …
για τα μεγάλου κυβισμού αυτοκίνητα και όχι μόνο:
» … Το εάν όμως πράγματι θα ενισχυθεί η αντίληψη περί μετακίνησης των πολιτών με τα μέσα μαζικής μεταφοράς δεν νομίζω ότι είναι θέμα ανταλλαγμάτων. Πολύ σωστά δήλωσε η αντικομφορμίστρια υπουργός ότι τα χρήματα της απόσυρσης καλό θα είναι να δίδονταν στην παιδεία, και μάλιστα, θα συμπλήρωνα, όχι μόνο στην παιδεία των παιδιών στα σχολεία, αλλά, πρωτίστως των ενηλίκων και δη γονέων με πολύ υψηλό εισόδημα! Είναι προφανές το γιατί. Οι τρυφερής ηλικίας ενήλικοι πολίτες που συχνά βλέπουμε με τεράστιου κυβισμού, ενεργοβόρα αυτοκίνητα να μετακινούνται εντός πρωτευούσης δεν θα έπρεπε, κυρίως αυτοί, να κάνουν χρήση τρένων, μετρό, τραμ, λεωφορείων, ποδιών και ποδηλάτων; Αυτά τα παιδιά φταίνε αν έχουν λάβει τέτοια παιδεία, όχι τόσο από τα σχολεία τους, αλλά από τις οικογένειές τους;
Το ζήτημα είναι να υπάρξουν κίνητρα που θα ενισχύουν την επιλογή να μετακινείται ο πολίτης με την ταπεινή συγκοινωνία, ακριβώς επειδή ολόκληρη η κοινωνία θα έχει πρώτα αντιληφθεί ότι το κυκλοφοριακό του κέντρου της Αθήνας νοσεί από δυο βασικούς παράγοντες: τα ταξί που κυκλοφορούν σε μεγάλο ποσοστό άναρχα, με θράσος και χωρίς κανόνες και τα πολύ μεγάλου κυβισμού Ι.Χ. που κάνουν το ίδιο με διαφορετικό σκοπό.
Μέχρι σήμερα επιχειρείτο να δοθούν κίνητρα στους φτωχούς, μήπως αλλάξουν αυτοκίνητο και συνήθειες. Μήπως ήρθε ο καιρός να υπάρξουν κίνητρα, ή και μέτρα ακόμη, για όσους εκ των πλουσίων δεν εγκαταλείπουν κάτι ξιπασμένες αντιλήψεις, που μολύνουν υπέρμετρα όχι μόνο την ατμόσφαιρα αλλά και τα ήθη περί του τι εστί πολιτισμός; Περιμένουμε βέβαια να δούμε το συνολικό πακέτο της νέας υπουργού σε ό, τι αφορά την πολιτική αυτοκινήτου. Γιατί μονάχα με τη νέα ρύθμιση των περιβαλλοντικών τελών κυκλοφορίας σε τέσσερις κλάσεις , έχω την εντύπωση ότι ξανά θίγονται πιο πολύ όσοι έχουν ένα μιας κάποιας ηλικίας αυτοκίνητο κι ας το συντηρούν όσο καλύτερα μπορούν…»
από την Μιρέλλα Καλοστύπη
http://tinyurl.com/yh7dgan