Πέθανε ο Νίκος Κακακουνάκης, χθες, Τετάρτη, 30 Δεκεμβρίου 2009, στις 21:00′
Παραθέτω το συλλυπητήριο μήνυμα του Πρωθυπουργού της Ελλάδας, Γ.Α.Π., χωρίς κανένα άλλο σχόλιο:
Τα συλλυπητήριά του στην οικογένεια του δημοσιογράφου, εξέφρασε ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου: «Ο Νίκος Κακαουνάκης έγραψε τη δική του προσωπική ιστορία στην δημοσιογραφία, στον Τύπο, στο ραδιόφωνο, στην τηλεόραση… Ήταν ένας χαρισματικός άνθρωπος και εκπρόσωπος μιας γενιάς δημοσιογράφων που ταυτίστηκαν με το ρεπορτάζ και την έρευνα. Δεν έπαψε ποτέ να αγωνίζεται για αυτά που πίστευε. Και οι αγώνες του για τη Δημοκρατική Παράταξη τον κατέστησαν προνομιακό συνομιλητή με τους απλούς καθημερινούς συνανθρώπους μας, που επιζητούσαν να ακουστεί η φωνή τους. Αυτό προσπάθησε να πετύχει και με το δημιούργημά του, «Το Καρφί», για το οποίο ήταν περήφανος. Είχε άποψη και την έλεγε πάντα χωρίς φόβο», δήλωσε ο κ. Παπανδρέου.
και επειδή αν ΔΕΝ το γράψω θα σκάσω … : ο τίτλος του ποστ, θα ήθελα να είναι «Δεν θα ξανακούσω τον Νίκο Κακαουνάκη … δόξα σοι ο Θεός» και σκασίλα μου για το αν ο ΓΑΠ και το κακό συναπάντημα τον θεωρούσαν ελεύθερο δημοσιογράφο … ΔΕΝ ήταν ούτε το ένα ούτε το άλλο, τελεία και παύλα.
Βέβαια δεν ήθελα να πεθάνει ο άνθρωπος για να μην τον ξανακούσω ή να μην τον ξαναδώ, θα προτιμούσα να μην ήταν αυτό που λέμε «δημόσιο πρόσωπο» και να πετάγεται μπροστά μου στα καλά του καθουμένου στο ραδιόφωνο ή στην τηλεόραση ή στο … «Καρφί» … Εν πάσει περιπτώση, εδώ ταιριάζει το «Ο Θεός να τον συγχωρέσει», πράγμα απίθανο, θεωρώ … αλλά … εντάξει θάναι …