Πολύ καιρό τώρα, όλοι οι Πολιτικοί, Δημοσιογράφοι και εργαζόμενοι πολίτες συζητούν και ακούν μετά μανίας αλλά και με θυμό και απόγνωση για το μεγάλο θέμα του Οικονομικού-Ασφαλιστικού.
Το πρόβλημα αυτό των συντάξεων για τους εργαζόμενους ανθρώπους και κουρασμένους οικογενειάρχες εντείνεται και θα αρχίσει να φτάνει στην κορύφωσή του από το 2035-2045 και μετά βέβαια από το 2055 εκτοξεύεται στο ¨ζενίθ¨ του.
Ψάχνουν λοιπόν να βρουν χρήματα-εισροές για τα ασφαλιστικά ταμεία ώστε από τώρα να φτιαχτεί ένας κουμπαράς (απόθεμα που θα ‘πρεπε ήδη να υπάρχει!) για να αντιμετωπισθεί η ρεμούλα, η αρπαχτή και η κακοδιαχείριση όλων αυτών των ετών, που θα αφήσουν τελικά ¨ακάλυπτους¨ τους ήδη εξαντλημένους οικονομικά, σωματικά και ψυχικά Ανθρώπους της δουλειάς.
Δεν είδε όμως κανείς το Δάσος αλλά βλέπουν όλοι το δένδρο.
Δεν είδαν λοιπόν (ούτε οίδαν) το μεγάλο Δημογραφικό (ΜΜΕ 20/10/07) πρόβλημα όχι μόνο από την υπογεννητικότητα αλλά από τον τραγικό μηδενισμό των γεννήσεων και της ¨αναπαραγωγής¨ των Ελλήνων απογόνων μας στα φριχτά επί ασφάλτου οδικά μας Δυστυχήματα. Έτσι το 2040 (50 χρόνια μετά το 1990) θα έχουμε μείνει ζωντανοί μόνο 7.500.000 Έλληνες στην χώρα αυτή επειδή δεν θα έχουν γεννηθεί 2.500.000 Ελληνόπουλα επειδή* οι γονείς τους θα έχουν χάσει ή καταστρέψει τις ζωές τους στους δρόμους (100.000 νεκροί, 300.000 ανάπηροι και 2.000.000 τραυματίες σε 50 χρόνια)πριν καν γίνουν γονείς!
Η κρίση βέβαια της απόλυτης εξολόθρευσης του ¨γένους¨ αγγίζει ιδιαίτερα την γενιά του 1990 (ΜΜΕ 20/10/07) από την αλόγιστη αύξηση πωλήσεων αυτοκινήτων λόγω της ¨απόσυρσης¨ και βέβαια του φονικού κυκλοφοριακού, όπου οι δρόμοι μας μετετράπησαν, λόγω βλακείας, σε αιματοβαμμένους χώρους μαχών και εμφύλιας σφαγής, με όπλα τα αυτοκίνητα και την άγνοια της ανικανότητάς μας, χωρίς βέβαια λόγο
Αυτά τα 2.500.000 αγέννητα Ελληνόπουλα λοιπόν, που καθώς δεν θα υπάρχουν, τελικά δεν θα εργάζονται, και φυσικά δεν θα δημιουργούν εισφορές-εισροές στα ασφαλιστικά ταμεία για τις συντάξεις μας!
Έλεος! Ακούμε άραγε τι λέμε; Μιλάμε για χαμένες εισροές χρημάτων αντί να θρηνούμε για τις χαμένες ζωές των παιδιών και των εγγονιών μας.
Χρόνια τώρα ωρύομαι απεγνωσμένα και ουρλιάζω γι’ αυτή την Απαξίωση της Ανθρώπινης Ζωής από το ¨Σύστημα¨. Πάντοτε και παντού διαπιστώνουμε ότι το χρήμα ¨αξίζει¨ και βέβαια εκτιμάται από όλους (σχεδόν) περισσότερο από τον Άνθρωπο.
Γι’ αυτό λοιπόν η Γενοκτονία αυτή στους δρόμους, από ασυνειδησία και ανοησία που μας κλείνει κάθε στιγμή τα σπίτια και την Ζωή τελικά μας αξίζει!;
Σημ.:
Φίλοι μου να θυμάστε απλά ότι κάθε συνάνθρωπός σας ο οποίος ¨θανατώνεται¨ στην άσφαλτο από σας ή μένει μόνιμα ανάπηρος δεν θα σας ανταποδώσει, μέσω των εργασιακών εισφορών των δικών του, των παιδιών του και των εγγονιών του στα ασφαλιστικά ταμεία τις συντάξεις σας.
Αντίθετα μάλιστα κάθε ανάπηρο που δημιουργείτε στους δρόμους τον πληρώνεται (για πάντα) εσείς.
Ιαβέρης.