Ενα φιλμ που με αφύπνισε γιατί είχε πολύ ζωντανά τα γεγονότα. Την παράνοια του στρατού, την απερισκεψία των ανταρτών, την αγωνία και το αδιέξοδο των αμάχων,τους άδικους θανάτους, τον χειρισμό των μμε, τους παρασημοφόρους αρχιδολοφόνους και το πιο σημαντικό για την δικη μου οπτική την μήτρα που γεννάει το μίσος που είναι η ίδια διαιωνισμένη ιστορία που κρατάει απο τις σταυροφορίες μέχρι το 2005 στις γειτονιές μιας μικρής πόλης στο Ιράκ που γίνεται η ανήκουστη αυτή σφαγή.
Δείτε το σαν μια αλήθεια όμως
http://en.wikipedia.org/wiki/Human_rights_in_post-invasion_Iraq
http://en.wikipedia.org/wiki/Haditha_killings
Θέλω να το δω και δεν είμαι πολεμοχαρής …
Καμμιά φορά σκέφτομαι ότι ένα από τα πράγματα που με κάνουν ευτυχή που είμαι γυναίκα είναι ότι δεν θα έχω ποτέ το ηθικό δίλημμα του στρατού και του πολέμου, άλλες φορές θα ήθελα να μεταμφιεστώ σε άντρα για να τους ξεγελάσω και να δω εξ ιδίων πως είναι … η παράνοια του στρατού … Κάτι για Βοναπάρτη δεν έλεγες …???
Θέλω να το δω ΤΩΡΑ !
εγώ λέω να δεις το βιντεάκι να καταλάβεις ποσο ευκολος ειναι ο φονος… και ασε την Βοναπαρτη
το είδα, για αυτό … το … νου σου …
οποιος δεν γνωρισε την φρικη του πολεμου δεν σεβεται την ζωη….ουτε εκτιμα την αξια της….
Ολοι ειναι δολοφονοι… και οι μεν και οι δε…