Ποιοι είναι οι “χρηματιστικές αγορές” ποιοι φοβερίζουν τους Έλληνες? Είναι κεφάλαια φρακτών (hedge Funds), συνταξιοδοτικά κεφάλαια (pension funds) και τα όπλα εμπορικών συναλλαγών των μεγάλων τραπεζών. Δεν είναι οι ίδιες οι τράπεζες που οι παγκόσμιες κυβερνήσεις ξόδεψαν μόλις τα δισεκατομμύρια ευρώ, λίρες και δολάρια για να διασώσουν από τις συνέπειες της πλεονεξίας και της ηλιθιότητάς τους;

Δεν είναι εκείνες οι τράπεζες που στοιχηματίζουν τώρα εκείνα τα ίδια δισεκατομμύρια για να προσπαθήσουν να κάνουν χρήματα από το γεγονός ότι μερικές από τις κυβερνήσεις είναι πάνω από το κεφάλι στο χρέος; Και αυτές οι χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, δεν θα ήταν τόσο βαθιά στο κόκκινο εάν δεν είχαν δώσει όλα εκείνα τα δισεκατομμύρια στις τράπεζες οι οποίες επιτίθενται τώρα σε αυτές;

Ή εάν η παγκόσμια οικονομία δεν είχε πεταχτεί από τον γκεμό από όλα αυτά τράπεζο-εμπνευσμένα χρέη και η τράπεζο-οδηγημένη κερδοσκοπία στα κακά χρέη; Δεν είναι αυτό ακόμα μια περίπτωση των τραπεζών που δαγκώνουν το χέρι που τις τάιζε? Είναι όπως οι τράπεζες παραπονούνται ότι οι κυβερνήσεις είναι γυμνές αφού πρώτα πάρουν τα ενδύματά τους. Οι αγορές παρατήρησαν δύο πράγματα. Κατ’ αρχάς, ότι μια νέα Ελληνική κυβέρνηση είχε ομολογήσει ότι το δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας τον περασμένο χρόνο ήταν 12,7% του ΑΕΠ.

Η νέα κυβέρνηση υπολόγισε ότι θα ήταν μια καλή ευκαιρία να διογκώσει τον αριθμό έτσι που θα μπορούσε να κερδίσει την πίστωση για να το φέρει κάτω γρήγορα το 2010. Ονομάζεται μυθικός ελληνικός αριθμός. Μυθικός ή όχι, αυτός ήταν αρκετός για τις αγορές να μυρίσουν το αίμα – ή τα χρήματα.Δεύτερον, παρατήρησαν πως η Ελλάδα πλέον δεν είχε ένα δικό της νόμισμα. Ήταν μέλος του ευρώ. Δεν θα μπορούσε να υποτιμήσει ή να τυπώσει τα χρήματα. Άρχισαν ένα τυχερό παιχνίδι στο οποίο στοιχημάτισαν σε έναν πιθανό Έλληνα “προεπιλογή”: εκείνη η Ελλάδα θα χρεοκοπούσε και δεν θα ήταν σε θέση να πληρώσει τα χρέη της. Με αυτόν τον τρόπο, κατέστησαν πιθανότερο αυτή η Ελλάδα θα χρεοκοπούσε με την αύξηση του κόστους στην Αθήνα να κυλήσει (δηλ. βρίσκοντας τους νέους κτήτορες για) €300δις μέσα συσσωρευμένα χρέη.

Με άλλα λόγια, ήταν, για “τις αγορές”, ένας μονόδρομος, κανένας-χάνει το στοίχημα – εκτός αν η ΕΕ επέμβει. Οι “αγορές” – χιλιάδες άνθρωποι που παίζουν το πόκερ συγχρόνως – ακόμα προσπαθώντας να δουν πόσο καλύτερα να κάνουν χρήματα από τη νέα κατάσταση. Θα έπρεπε να συνεχίσουν στην Ελληνική προεπιλογή; Ή θα έπρεπε να στοιχηματίσουν τώρα σε όλα που είναι ΕΝΤΑΞΕΙ; Η κρίση, που είναι μια ελληνική λέξη, γιε, έχει φοβίσει επίσης την ΕΕ, ακόμη και τους αυστηρούς Γερμανούς. Οι αρχικοί κανόνες ευρώ – καλοί κανόνες για τους καλούς χρόνους αλλά κακοί κανόνες για τους κακούς χρόνους – θα αλλαχτεί πιθανώς. Κάτι θα γίνει για να
επιτρέψει στην ΕΕ να βοηθήσει τα αγωνισμένα κράτη, έτσι ώστε, στο μέλλον, οι αγορές δεν θα μυρίσουν το αίμα και δεν θα επιδεινώσουν τα προβλήματα.

Τόσο καλό μπορεί να προέλθει από κακό; Τι καλείται αυτό? Ένα “παράδοξο”, επίσης μια Ελληνική λέξη. Καληνύχτα και καλή τύχη…………….