Η Ελληνική γλώσσα έχει μια λέξη για τα πάντα καθώς και γι ‘αυτό που συμβαίνει τον τελευταίο χρόνο στη χώρα: Τραγωδία. Είναι μέρος της ιστορίας και της ιδιοσυγκρασίας μας και τώρα πολίτες αγωνίζονται κάτω από τη Δαμόκλειο σπάθη, που μπορεί να πέσει ανά πάσα στιγμή.
Ο Λευτέρης Κουτλεμές, λιμοκοντόρος της τρόικας, είπε: «Είναι καιρός οι Έλληνες να συνειδητοποιήσουν ποιός έχει το κουμάντο, όπως και τόσοι άλλοι που ακόμα επιμένουν στη σκέψη ότι μπορούν να λαμβάνουν μόνοι τους τις αποφάσεις για το μέλλον τους.»
«Εάν δεν μπορείς να γ***σεις τους πολίτες σου αποτελεσματικά, μπορούμε να το κάνουμε εμείς για εσάς.»
Και συνέχισε: «Η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα να βγει από τη ζώνη του ευρώ και να επιστρέψει στη δραχμή αλλά θα πρέπει να τους κρατήσουμε με όποιο κόστος για να είναι το παράδειγμα για τους υπόλοιπους.»
«Θα πρέπει να τονίζουμε και να επιτείνουμε την αποτυχία τους για να φοβούνται όλοι οι άλλοι. Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να διασφαλίσουμε ότι θα συνεχίσουμε να θέτουμε εμείς τους κανόνες της παγκόσμιας οικονομίας.»
Εν τω μεταξύ, ο Τζουλιάν Ασάνζ, ιδρυτής του Γουίκιλικς, μάλλον ασπάστηκε στη φυλακή το παλαιό ημερολόγιο, αφού οι διαρροές πλέον ακολουθούν τα γεγονότα, δείχνοντας ότι απλά τα επιβεβαιώνουν, είτε συνέβησαν είτε όχι.
Ο Μίμης Κουμπάουα, απλός μεροκαματιάρης από την Αμαλιάδα, δήλωσε: «Έτσι κανείς δεν πρόκειται να απελευθερώσει το σπαθί που κρέμεται πάνω από την Ελλάδα.»
«Η Ελληνική Τραγωδία έχει πολλές ακόμα παραστάσεις. Είναι η τραγωδία η οποία διατηρεί την ασφάλεια της παγκόσμιας τάξης.»
<Στη τραγωδία, οι Θεοί και η μοίρα κατευθύνουν τους ανθρώπους και με τη σειρά τους πάλι αυτοί, καθυποτάσσονται στη Δίκη, κάτω απ’ το νόμο της οποίας κάθε δράση προκαλεί αντίδραση, σύμφωνα με τους αναπόφευκτους συμπαντικούς νόμους. Η ανεξέλεγκτη χρήση της ελευθερίας και η άλογη δράση οδηγούν στην αμαρτία της υπερβολής, στην ύβρη. Μόλις συμβεί η ύβρις, ακολουθεί η Νέμεσις. Έτσι, από τη πλοκή –που εμπλέκει όχι μόνο τους ήρωες αλλά και τους γύρω τους, ακόμα και ολόκληρη την πόλη- οδηγούμαστε στην κορύφωση, στην οριακή δηλαδή εκείνη κατάσταση όπου τα τραγικά γεγονότα έρχονται μοιραία, όμως μετά επέρχεται η λύση, η κάθαρση, η τελική λύτρωση.> περισσότερα

