Εγώ, λοιπόν, παρόλο, που ο κόσμος καίγεται, έχω την εξής απορία: Πώς του το επέτρεψαν αυτό; Θέλω να πω, υπάρχουν κανόνες, για τους οποίους, μάλιστα, ο κος Γεωργιάδης, (που όταν εκνευρίζεται μεταμορφώνεται σε Κάτμαν, αυτόν των «Παρατράγουδων», ναι, μοιάζει, αδιαμφησβήτητα) κόπτεται και σκίζει και τα πουκάμισά του άμα τύχει. Ο κανόνονας παύλα νόμος είναι ότι εδώ, σε αυτό το κράτος, εδώ και χρόνια ισχύει, το ΜΟΝΟΤΟΝΙΚΟ σύστημα γραφής.

Οι μαθητές ΔΕΝ παίρνουν καλύτερο βαθμό, ίσα-ίσα, αν γράψουν μια έκθεση στις Πανελλαδικές, σε πολυτονικό, μηδενίζονται. Άρα, ο κος Άδωνις Γεωργιάδης με τί θράσος έκανε αυτήν την αυθαιρεσία; Και μην ακούσω: «γραφείο του είναι ότι πινακίδα θέλει βάζει», διότι ΔΕΝ είναι το γραφείο του στην ιδιωτική του επιχείρηση, εκεί μπορούσε να βάλει και πινακίδα γραμμένη σε Σουαχίλι μονοτονικό. Είναι το γραφείο του Υφυπουργού (που ανάνθεμάτονε) Ναυτιλίας στο Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας της ΕλλάΔΟΣ (αν ο ΓΑΠ δεν το έχει μετονομάσει σε τπτ άλλο & δεν το θυμάμαι),της ΕλλάΔΟΣ, βεβαίως βεβαίως,  που θα έλεγε και ο ίδιος.

Και ΔΕΝ υπήρξε ένας, ΕΝΑΣ, να του πει: «εεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε τί κάνεις εκεί ρεεεεεεεεεεεεεε;» Ναι, έτσι όπως το λέω. Και το λέω και ευγενικά. Γιατί, εδώ που φτάσαμε, δεν φτάσαμε από τα μεγάλα, φτάσαμε από κάτι μικρά, σαν αυτά του Άδωνι (που πανάθεμα το κεφάλι του, ξαναλέω).

Γνωρίστε το βιβλίο «ο μισός βέσπα», τη συγγραφέα, τις συνθήκες κάτω από τις οποίες γεννήθηκαν οι χαρακτήρες (και την μουσική που ακούνε).

Τρυφερό και κυνικό ταυτόχρονα, ρομαντικό (αν το διαβάσεις Πέμπτη απόγευμα) και χυδαίο (αν το διαβάσεις Κυριακή πρωί), το βιβλίο αποτελείται από δεκαεννιά “μυθιστορήματα του ενός λεπτού” που κάθονται χαλαρά σ’ ένα παγκάκι (άλλοτε κλαίγοντας γοερά κι άλλοτε χαζεύοντας τις πάπιες).

Παρουσίαζει:… η ηθοποιός Εύα Κοτανίδη.

Ομιλητές: ο συγγραφέας Γιώργος Κ. Ψάλτης, ενώ θα σας χαστουκίσουν ευγενικά (δηλαδή θα διαβάσουν αποσπάσματα) ο συγγραφέας/σκηνοθέτης Αχιλλέας Κυριακίδης και ο creative/τραγουδοποιός Μιχάλης Μουλάκης (ο οποίος θα μοιραστεί και την εμπειρία του σε σχέση με το βίβλιο -ως ο πρώτος επίσημος αναγνώστης του, πολύ πριν τυπωθεί).

(Υπάρχει και αφηγητής-έκπληξη, ο οποίος, όχι, δεν είναι ο Σπάιντερμαν, όπως σας είχαμε τάξει αρχικά.) Επιπλέον, ίσως έρθει και η συγγραφέας -αν εκείνη την ώρα δεν κάτσει να δει το τούρκικο (αγκαλιά με τον Σπάιντερμαν).

Εάν δι’ ενός κεχριμορίου συμφλίξομεν τα βεβωνίας διομβλήξεις, ούτε φλέπεται, ούτε θρίβεται το περίδλημμα, αλλά αναβεκτάζει την εκθμίρωσιν κατά 40 έως 50%. Και τούτο οφείλεται εις μίαν ογδομικήν εκτροχράμισιν ή τεύτρισιν των κρισμονικών διαθρισθιμών.

Συνάμα η πολυετής χρήσις της εκμεκταρίνης και βολυβλιζώης ναι μεν αποδέμπει εντός των εμβασθύρων των κνήκτρων την εξάλμηση αλλά και την πλεύση του οργανισμού.

Επίσης τα λυρίγματα των οποίων το επίλεγμα κινδυνένεται τας πλεγμάς, ίνα τα κελώδια, με τον εκθηριασμόν αναβεκτάζουν τα κέκτηλα, αλλά ΔΕΝ επισιμπληζονίζονται.-

]]> http://voices.gr/2011/09/28/argi-bourtzi-k-loulas-27092011/feed/ 0 http://voices.gr/2011/05/02/bourdaras-stigme/ http://voices.gr/2011/05/02/bourdaras-stigme/#comments Mon, 02 May 2011 17:11:09 +0000 ladida http://voices.gr/?p=23298 Ο εξαίρετος δημοσιογράφος, Γιώργος Σ. Μπουρδάρας, εγκαινιάζει την Τεταρτη 04/05/2011, την έκθεση φωτογραφίας του, με τίτλο «Στιγμές». Δεν είναι φωτογράφος, αν και με το ταλέντο του, θα μπορούσε. Εκθέτοντας τις δικές του «Στιγμές» θέλει να ενισχύσει την Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Εθελοντών Αιμοδοτών. Η Εθελοντική Αιμοδοσία δεν κοστίζει τίποτα και είναι ο πιο απλός και ανώδυνος τρόπος  για να βοήθησουμε ο ένας τον άλλον. Ο Γιώργος Σ. Μπουρδάρας, μέσω των δικών του Στιγμών μπορεί να δώσει την ευκαιρία σε συνανθρώπους μας, να συνεχίσουν να χαίρονται τις «Στιγμές» τους, όταν αυτές κινδυνεύουν να χαθούν. Επίσης μας δείχνει τον δρόμο του Εθελοντισμού, που είναι απαραίτητος, στους καιρούς που διανύουμε.

Τις φωτογραφίες του ανθρώπου που εμπράκτως αποδεικνύει το βαθύ ενδιαφέρον για τον συνάνθρωπο θα δούμε στο Art Garage, στον τρίτο όροφοφο του κτιρίου επί της Σολωμού, αριθμός 13, στα Εξάρχεια.

Η Έκθεση, ευτυχώς,  θα διαρκέσει μέχρι τις 22/05/2011, έτσι ώστε να μας δώσει τη δυνατότητα να πάμε και να στηρίξουμε αυτήν την προσπάθεια. Όχι μόνο γιατί ο καθένας μας μπορεί κάποια στιγμή μπορεί να χρειαστεί αίμα, αλλά και γιατί ο Εθελοντισμός αξίζει να προβάλλεται και επιβάλλεται να τον στηρίζουμε.

Καλή Επιτυχία !!!

Υ.Γ. Θα σας δω όλους εκεί, παρακαλώ να μην λείψει κανείς.

Βρε τον Μπουμπούκο, είναι και μουρντάρης. Αλλά και από τον υιό Πλεύρη, δεν το περίμενα. Η παροιμία "Τρίχα από ….. τραβάει και καράβι" επιβεβαιώνεται μέσα στη Βουλή των Ελλήνων. Σταθερή αξία.-

Αυθόρμητα μπήκα εδώ μόλις έμαθα για το Νίκο Παπάζογλου. Έχω στενοχωρηθεί πολύ και για τον θάνατο του Ρασούλη, τον οποίο θαύμαζα απεριόριστα, αλλά αυτό με τον Παπάζογλου είναι τουλάχιστον απίστευτο. Δεν ήξερα ότι ήταν άρρωστος. Αυτό μου άρεσε με αυτόν τον άνθρωπο. Δεν ήξερα τίποτα άλλο για αυτόν εκτός από τη μουσική του. Τίποτα. Μόλις σήμερα έμαθα ότι είχε δύο παιδιά και ότι μια γυναίκα με την οποία τον έβλεπα πριν την έναρξη κάποιας συναυλίας του, ήταν η γυναίκα του. Να πω την αλήθεια δεν με ενδιέφερε και να μάθω. Ήθελα μόνο τη μουσική του και την γλυκύτητά του. Μου τα έδωσε απλόχερα. Δεν είχα χάσει συναυλία του. Και ας μην μην άκουγα τέτοια μουσική. Ο Παπάζογλου δεν κατηγοριοποιείται, για μένα, είναι μια κατηγορία μόνος του. Και ας μου την έδινε που, όπου τον άκουγα, οι Κατινάρες με το που άκουγαν ήχο «τσιφτετελιού» άρχιζαν να λικνίζονται. Δεν ήταν αυτό το ζητούμενο με την μουσική του Παπάζογλου και του Ρασούλη. Πολύς κόσμος όμως δεν «άκουγε» τον στίχο. Στις συναυλίες του μουρχόταν να φωνάξω «ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΧΟΡΕΥΕΙΝ, ΖΩΑ, ΠΙΘΗΚΙΖΟΝΤΑ». Δεν ξέρω αν εκείνος θα συμφωνούσε, αλλά εγώ αυτό ένοιωθα. Είμαι, όπως και πολύς κόσμος, φαντάζομαι, λυπημένη πολύ για τον θάνατό του. Αναρωτιέμαι πώς θα βγει καλοκαίρι χωρίς συναυλία του και το «βγει» το εννοώ, Σεπτέμβριο, ερχόταν, συνήθως στην Αθήνα. Ξαναλέω δεν ήξερα τίποτα άλλο για τον Νίκο Παπάζογλου. Θέλω πάντα να τον θυμάμαι όπως έκλεινε τη συναυλία του, με ένα κιτρινοκόκκινο φως από πίσω του. Μια σκιά με ένα μπαγλαμά στο χέρι να … με συγκινούσε και αυτό που απέπνεε ως άνθρωπος : Θάλασσα και Αισιοδοξία.

Παραθέτω τα  καλύτερα που βρήκα στο διαδίκτυο για τον Παπάζογλου:

http://loukritiaonomakaiprama.blogspot.com/2011/04/blog-post_17.html

http://tinyurl.com/4y74ejy

http://www.musiccorner.gr/synetneyxeis/papazoglou.html

Η Εκδίκηση της Γυφτιάς είναι: Ο Κιάμος, ο Οικονομόπουλος, ο Μακρόπουλος και το κακό συναπάντημα.

Στα όρια του σατυρικού δράματος κινείται η παράσταση αυτή που έχει γράψει η Β. ∆ιακάκη. Όπως στους Ιχνευτές του Ευριπίδη, ο χορός των σατύρων προσπαθεί αποτυχημένα να βρει τα χαμένα βόδια του Ήλιου, έτσι κι εδώ οι ήρωες είναι γάλλοι αντιστασιακοί που με γιάφκα- ορμητήριο το υπόγειο της οδού Κοκό, προσπαθούν εξίσου αποτυχημένα να εξοντώσουν τη δικτάτορα Πτιφουρ Κομαντατουρ. Συνεχείς ανατροπές οδηγούν σε ένα απρόσμενο τέλος και μόνο αν πάτε υποψιασμένοι μπορεί να καταλάβετε που πάει το πράγμα… Οι πολύ ενδιαφέρουσες ερμηνείες των ηθοποιών πλάθουν ήρωες καρικατούρες και η φάρσα αναμειγνύεται με την κωμωδία χαρακτήρων και κυρίως-κυρίως με την παρωδία των κατασκοπευτικών έργων. Σημαντικό στοιχείο οι καλές ερμηνείες: η Ράσμι Σούκουλη στο ρόλο της σεξομανούς αρχηγού της ομάδας, Εκλαίρ Γκινιόλ, ο Θοδωρής Μπουζικάκος στο ρόλο του τριπλού πράκτορα Αμπελ Ο’ Φασούλ/Κόμη Μπουρλότωφ, η ∆έσποινα Νικητίδου ως Κροτίλδα Υ Περον, ο Γ. Παπασίνος ως Νούφαρο Μπιλ, ευαίσθητος οικολόγος γκέι πράκτορας κι η Λούσσα Μαρσέλου ως η αδίστακτη Πτιφούρ Κομαντατούρ. Οι καλές, συνεπείς ερμηνείες στα όρια της υπερβολής της κίνησης που δημιουργεί την καρικατούρα και οι συνεχείς ανατροπές στην εξέλιξη θα σας κάνουν να μη καταλάβετε πότε πέρασε η ώρα. Αλλά για να μη περάσετε το έργο ως επιφανειακό, κι απλοϊκό σας σημειώνουμε πως: η Ράσμι (ινδική λέξη, σημαίνει ηλιοτρόπιο-όπως εχει εξομολογηθει στο Ζουμπουλάκη στο Βήμα) Σούκουλη, επιστήθια φίλη της συγγραφέως, διδάσκει γιόγκα, ενώ η μητέρα της, Aischwarya Devi, έχει ιδρύσει κέντρο ράτζα γιόγκα στην Ελλάδα αφού πριν είχε μαθητεύει σε σημαντικούς δασκάλους σε ινδικά Ασραμ, με σημαντικότερο γκουρού τον Παραμαχάμσα Σατυανάντα που μια άλλη μαθήτριά του η Αυστραλή Σουάμι Σιβαμούρτι Σαρασουάτι ίδρυσε το Σατυανάντα Ασραμ στην Παιανία κι ήταν απ τις πρώτες που δίδαξαν γιόγκα στην Ελλάδα. Αλλά κι οι άλλες κοπέλες της παράστασης η ∆έσποινα Νικητίδου κι η Λούσσα Μαρσέλου έχουν ήδη μια αξιόλογη πορεία στο θέατρο και ιδιαίτερα καλές προοπτικές και για τη συνέχεια….

Σκηνοθ. Α. Λουδάρος

Ο Σαμ Σέπαρντ είναι από τους σημαντικούς σύγχρονους αβάντ γκαρντ αμερικανούς θεατρικούς συγγραφείς και σεναριογράφους. Η πρώτη μεγάλη επιτυχία του ήταν το σενάριο για το Zabriskie point. Στη συνέχεια γράφει ένα ακόμη σενάριο για μια πολύ μεγάλη ταινία του Βιμ Βέντερς, το: Παρίσι-Τέξας, και ακριβώς μετά ακολουθεί το Fool for love ένα θεατρικό του που το γυρίζει με πρωταγωνιστή τον ίδιο και συμπρωταγωνίστρια την Κιμ Μπάσιντσερ. Σε προσωπικό επίπεδο, η πρώτη μας επαφή μαζί του ήταν όταν πρωταγωνίστησε στην ταινία Bright Angel και τον απολαύσαμε να ερμηνεύει ένα δύσκολο ρόλο.
Στο ελληνικό θεατρικό ανέβασμα του Fool for love, αυτό το χειμώνα, στο θέατρο Κάππα, θα ζήσετε μια δυνατή, υψηλού επιπέδου, παράσταση με εξαιρετικές ερμηνείες.
Παρακολουθούμε ένα «ζευγάρι» και τη σχέση του, όπως ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια μας, μέσα από δυνατούς διάλογους, εντάσεις, εξάρσεις, συναίσθημα. Στο ρόλο του Έντι, o Άλκης Κούρκουλος, που όσο περνούν τα χρόνια ωριμάζει απίστευτα ως ηθοποιός, δίνει εδώ την απόλυτη ερμηνεία συγκρινόμενη ευθέως με αυτή του Σέπαρντ. Στο ρόλο της Μαίυ, η Χρ. Αλεξανιάν, διαφορετική από την Μπάσιντσερ αλλά κι εκείνη σε καλά επίπεδα. Οι άλλοι -ούτως ή άλλως δευτερεύοντες ρόλοι- περνούν σε χαμηλότερο επίπεδο όπως κι η σκηνοθεσία. Κείμενο κι ερμηνείες είναι που θα απολαύσετε, δηλαδή θέατρο.

Σκηνοθεσία : Αθ. Καραγιαννοπούλου

Ερώτηση: » Η γκόμενά μου με επέπληξε προχθές το βράδυ μετά τη δουλειά και μου είπε ότι από τότε που άρχισα -και καλά- να βγαίνω με τον νεαρό τραγουδιστή, έχω αλλάξει εντελώς. Είναι αλήθεια ότι το αμόρε μου με έχει ενθαρρύνει να κάνω ορισμένες θετικές αλλαγές, για παράδειγμα, έχω ανανεώσει ριζικά την ντουλάπα μου, αλλάζω διαρκώς το χτένισμα μου, σταμάτησα να κλάνω και επένδυσα στη μείωση του στήθους μου, έκοψα τις πολλές δημόσιες εμφανίσεις με φίλους μου, αγοράζω διαρκώς περιοδικά από το περίπτερο και έχω μειώσει κατά πολύ το φαγητό. Αλλά πέρα από αυτά, νομίζω ότι το ταίρι μου είναι λιγάκι υπερβολικό και τα θέλει όλα στο παρά πέντε. Πιστεύεις ότι ζηλεύει την νέα ‘ντεμέκ’ σχέση μου;»

Ζέτα, 33 ετών

Απάντηση: «Πιστεύω ότι είστε ένα πολύ προχώ τρίο (και μπελ κάντο, το λέω). Αν της σκας την πάγια αντιμισθία σου (το παραδάκι δηλ.) από αυτήν την εικονική σχέση σου, γιατί δε νομίζω να το κάνεις για την ψυχή της μάνας σου, στο παρά πέντε, μάλλον ζηλεύει και δικαίως μη σου πω. Αχ να μην καταλαβαίνεις και να πρέπει να ρωτάς και να πω ότι είσαι χτεσινή; Δεν θα το πω. Άκουσέ με λοιπόν: από κει που ήσασταν κώλος και βρακί, τώρα της έχει μείνει μόνο το βρακί και όχι το … καλό σου (αυτό λέει με δύο λέξεις η επίπληξή της). Στείλε της κανένα λέλουδο να την καλοπιάσεις, τόσα φράγκα σου δίνει ο εικονικός … τί ψυχή έχει μια ανθοδέσμη ζουμπούλια;»

Σήμερα δε θες να ξέρεις τι αισθάνεται η μάνα του μικρού παιδιού. Γιατί πάνω στη μνήμη του βγάζει ένας ολόκληρος λαός τη φρούστρα του για τον πάτο που βιώνει καθημερινά και εκφράζει τη λανθάνουσα οργή του για όλα όσα αδυνατεί άμεσα και στοχευμένα να πράξει εναντίον όλων εκείνων (γενικών και ειδικών) που του στερούν τα αυτονόητα. Που πάνω στη φρούστρα αυτή στηρίζονται και τα πιτσιρίκια που ούτε ξέρουν ακόμα τι αισθάνονται -και λόγω ηλικίας και λόγω ελλιπούς πληροφόρησης- πέρα από το ότι δε θέλουν να πάνε σχολείο και ότι θέλουν να κάνουν μπούγιο και έτσι βγαίνουν στους δρόμους και τρώνε τοξικά κατάμουτρα και ενδεχομένως και ξύλο (αυτά τουλάχιστον είναι πιο τυχερά). Που αυτή τη χυμαδούρα την αποκαλούν οι εξουσιαστές ‘επανάσταση των αντιεξουσιαστών’ καθαγιάζοντας και εδραιώνοντας το χάος και τα εξωκοινοβουλευτικά gapάκια με γκαζάκια, τα οποία όταν μεγαλώσουν λίγο θα αρχίσουν να παίζουν και με glock ανάμεσα στο WoW το u-tube, το fb και τα λοιπά διαδικτυακά και κατά μόνας (πολύ όμως μόνας), για να αποκαλύπτουν τα λαγωνικά τη γιάφκα de jour και να καυχιούνται. Και πάνω απ’ όλα αυτά να απλώνεται η άκρα του κάφρου συνενοχή για την ουσιαστική σιωπή και τη νίκη του ‘εκτός θέματος’ και του άστοχου. Έτσι, άπαντα τα ασυνάρτητα, ατελέσφορα και ανεπεξέργαστα έρχονται και δένουν γλυκά με όλα τα απαράδεκτα που συμβαίνουν σε ευρύτερο πλαίσιο και μετά έρχεσαι και αναρωτιέσαι σε υπαρξιακό πλέον επίπεδο αν πρέπει ή δεν πρέπει να σου τη σπάει που το παιδί σου πάλι είναι ξάπλα στον καναπέ και αποβλακώνεται με επαναλήψεις άθλιων ελληνικών σίριαλ η είναι με τα μούτρα βουτηγμενο στο internet, επειδή για 100η μέρα δεν έχει σχολείο από την αρχή της χρονιάς. Αφού στο κάτω-κάτω, τα φαιά κύτταρα που του μαλάζουν οι οθόνες, του τα μαλάζει και το εκπαιδευτικό ίδρυμα με ειδικούς εντεταλμένους τύπους που επίσης βαριούνται και σιχαίνονται τη ζωή τους και το ίδιο εύχονται και δι’ ημάς τους μεγάλους που υφιστάμεθα την ίδια μάλαξη από τις ειδήσεις των 9. Μ’αυτά και μ’αυτά, στο μικρό προτεκτοράτο παρατηρούμε όλα να βυθίζονται αργά και σταθερά σε έναν κόσμο που επίσης βυθίζεται σε μαύρους ωκεανούς, όπου εκεί επιπλέουν με σωσίβια από ψέμματα κάτι αδηφάγα και εγωκεντρικά homo σάπια που θέλουν όλα τα λεφτά δικά τους για να περνάνε αυτά καλά σε έναν κόσμο που χάνεται και μετά τι; Ανάβυσσος…

Σήμερα, δε θες να ξέρεις πως αισθάνεται καμιά μάνα, γενικότερα.

Στα 86 του έφυγε χθες το απόγευμα ο Γιώργος Φούντας…

Κι έτσι, ορφάνεψε η σκηνή , καθώς κι η Στέλλα έχει φύγει καιρό τώρα.

Ο Λώλος ήταν θρυλική μορφή της Πλατείας Εξαρχείων και όλοι τον αποκαλούσαν με το υποκοριστικό του «γίγαντας». Αφιέρωσε όλη του τη ζωή στον Αστέρα και βρισκόταν πάντα δίπλα στα νέα παιδιά της ομάδας. Υπήρξε ιδιαίτερα αγαπητός στις τάξεις των φιλάθλων και σε κάθε αγώνα της ομάδας γνώριζε την αποθέωση.

Ο Αστέρας φέτος άρχισε να βρίσκει ρυθμό, όμως τα οικονομικά του συλλόγου δεν ήταν σε καθόλου καλή κατάσταση, γι’ αυτό οι παράγοντες του συλλόγου αποφάσισαν να κάνουν ένα πάρτι με στόχο την ενίσχυση της ομάδας. Το πάρτι είναι προγραμματισμένο για τις 20 Νοεμβρίου στο κοινωνικό κέντρο «Στέκι Μεταναστών», στην οδό Τσαμαδού 13-15, όμως η ψυχή του Αστέρα δεν το πρόλαβε.

Ανακοίνωση για το χαμό του Λώλου εξέδωσε η Ένωση Επαγγελματικού ποδοσφαίρου της Β’ και Γ’ Εθνικής, εκφράζοντας τη βαθιά λύπη της.

Η κηδεία του Μιχάλη Λώλου θα γίνει την Πέμπτη στις 15:00 στο Α’ νεκροταφείο.

πηγή:

Όλη την ίδια μούρη έχουν, αυτόν τον βρήκα πιό εύκολα και είναι ενδεικτικός …

Μετανάστης υπέκυψε στα τραύματά του ύστερα από επίθεση που δέχτηκε από αγνώστους… Άστεγος που έμενε σε χαρτόκουτο, διαμελίστηκε από απορριμματοφόρο… Η Ομόνοια, κάθε βράδυ ολοένα και περισσότερο, μου θυμίζει free camping στη Χιλιαδού… Κι εγώ την Κυριακή πρέπει να ψηφίσω για την Αθήνα του «Live your Myth»!!! (Π.Γ.)

Μόνο η ΑΠΟΧΗ τους φοβίζει, είναι ακριβώς όπως με τα μαγαζιά, ΔΕΝ έχουν πελατεία; ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ή του μαγαζάτορα του βγαίνει η ψυχή για να αποδείξει ότι ΑΛΛΑΞΕ … Η απόφαση είναι ΟΛΩΝ ΜΑΣ, η σχέση είναι πελατειακή !

Ερώτηση: «Είμαι ένας καταπιεσμένος σύζυγος, που αγαπώ τη γυναίκα μου, αλλά την φοβάμαι κιόλας. Για να έχω την ησυχία μου δεν της φέρνω και πολλές αντιρρήσεις. Ασχολείται με τα πολιτικά δρώμενα του τόπου μας και έτσι αιφνιδιάστηκε όταν της είπα ότι ΔΕΝ θέλω να ψηφίσω, ότι θέλω να συμμετέχω στην αποχή. Είχα μια – δυό μέρες αφόρητης γκρίνιας και την Κυριακή, τελικά,  πήγα και άσκησα το εκλογικό μου δικαίωμα. Νόμιζα ότι το μαρτύριό μου θα τελείωνε την περασμένη Κυριακή, αλλά φευ, έχουμε και δεύτερο γύρο. Δεν θέλω να ψηφίσω κανένα κόμμα ούτε να ρίξω λευκό. Θέλω να ρίξω ένα ψηφοδέλτιο που να είναι «αντιδραστικό» ,τρόπον τινά, αλλά να μην καρφωθώ ότι είναι δικό μου (η σύζυγός μου μένει πάντα και στην καταμέτρηση, ο τόπος είναι μικρός και … καταλαβαίνετε …). Υπάρχει κάτι που να μπορείτε να μου προτείνετε;» Εδουάρδος, 49 ετών.

Απάντηση: «Καταρχάς, αγαπητέ Εδουάρδε (έχεις και μαλθακό όνομα, μην το αρνηθείς, από το όνομα φαίνεται ότι τα τραβάει ο οργανισμός σου) ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να αλλάξεις σύζυγο πάραυτα, αλλά εσύ με ρωτάς για άλλο τώρα και για άλλο θα σου απαντήσω και εγώ. Σου το έχω έτοιμο το ψηφοδέλτιο:

Το τυπώνεις, το βάζεις στο φακελάκι (ΔΕΝ ΤΟ ΔΙΝΕΙΣ ΣΕ ΓΙΑΤΡΟ (το φακελάκι, γιατί είναι συνδυασμένη η λέξη φακελάκι με γιατρό, για να μην μπερδευτείς στο λέω, γιατί είναι σα να σε βλέπω, με τρεμάμενο χέρι θα το κάνεις, μη και σε δει η σύζυγος …) το ρίχνεις στην κάλπη και άμα θες να κάνεις και το κομμάτι σου στη σύζυγο, το βάζεις επιδεικτικά στο φακελάκι ΕΞΩ από το παρα-ΒΑΝ, για να την πικάρεις, αν και δεν σ’ έχω για τέτοια ακόμα. Άντε κουράγιο και σκίσε την έρμη τη γάτα Εδουάρδε μου … μη σου πω ότι και αυτή … (η γάτα …) σαν τρελλή το θέλει … Άντε και πάλι εδώ είμαστε»