Ένα απλό πρωινό στην πόλη μας.
Περιμένουμε στην στάση του λεωφορείου σοβαροί και σκεπτικοί. Μια καλοσυνάτη κυρία περνά και μας ρωτά κάτι, (τι ώρα, μια απλή πληροφορία, μια οδό, ένα δρομολόγιο).
Παίρνουμε ένα καλοσυνάτο ύφος και με πλατύ χαμόγελο της απαντάμε….
(θετικά – αρνητικά, ναι – όχι, από ‘κει – λυπάμαι δεν γνωρίζω…)…
Η κυρία συνεχίζει τον δρόμο της …
Εμείς απόκοσμα αυτομάτως ξαναγυρνάμε στο αυστηρό σοβαρό και σκεπτικό μας βλέμμα.
Read more ...