Ένα απλό πρωινό στην πόλη μας.

Περιμένουμε στην στάση του λεωφορείου σοβαροί και σκεπτικοί. Μια καλοσυνάτη κυρία περνά και μας ρωτά κάτι, (τι ώρα, μια απλή πληροφορία, μια οδό, ένα δρομολόγιο).

Παίρνουμε ένα καλοσυνάτο ύφος και με πλατύ χαμόγελο της απαντάμε….

(θετικά – αρνητικά, ναι – όχι, από ‘κει – λυπάμαι δεν γνωρίζω…)…

Η κυρία συνεχίζει τον δρόμο της …

Εμείς απόκοσμα αυτομάτως ξαναγυρνάμε στο αυστηρό σοβαρό και σκεπτικό μας βλέμμα.

Γιατί δεν κρατάμε το χαμόγελο και την ομορφιά που νιώσαμε λίγο πριν από την απλή καθημερινή επαφή με τον συνάνθρωπο μας που μας έκανε να νιώσουμε τόσο όμορφα ώστε να χαμογελάσουμε κιόλας;

ε ;

γιατί;

Kazimir Malevich. Suprematist Composition: White on White. 1918.

blogging ….. blogging …. blogging …

πολλοί φίλοι με έχουν παροτρύνει κατά καιρούς να γράψω και εγώ σε ένα blog να πω τη γνώμη μου….

… γράψε και συ τη γνώμη σου…. την άποψη σου… να κάνουμε κάτι… να αλλάξουμε κάτι…  να …. να …

ε και ;

να γράφω, τις δικές μου απόψεις, που είναι τόσο διαφορετικές από τις δικές σας όσο και οι λόγοι και οι πράξεις των πολιτικών. (Ανεξάρτητος κόμματος) γιατί ποιος πιστεύει ότι οι πολιτικοί που μας κυβερνάν ή που θα έχουν την εξουσία αύριο μεθαύριο θα κάνουν κάτι διαφορετικό από το να κοιτούν την πάρτη τους ;

Ποιος πράσινος πολίτης έχει διαφορετική άποψη από ένα γαλάζιο ή κόκκινο, απλά μας έχουν βάλει σε ένα κύκλο και μαλώνουμε

οι από εδώ λένε ότι ο κύκλος είναι άσπρος ενώ οι άλλοι από την άλλη μεριά επιμένουν ότι είναι  λευκός και στρόγγυλος και όχι στρογγυλός άσπρος όπως λένε οι άλλοι από την άλλα πλευρά. Βάζουν λοιπόν και κορυφές τραβάν καθέτους και μας βάζουν στη γωνιά μας χωρίζουν και συνεχίζουν.

ΒΑΖΟΥΝ γωνίες και κορυφές, ΠΟΥ στον ΚΥΚΛΟ που έχουν δημιουργήσει, τα κατάφεραν….. τον τετραγώνισαν (μαζί με τις σκέψεις μας τη ζωή μας, το όλο μας)

6 εκατομμύρια ευρώ στοίχισε η καμπάνια του κράτους για την φοροδιαφυγή. (μετά από 30 χρόνια …… “δεν υπάρχουν λέξεις να το εκφράσω”)

Οι μικροί και φτωχοί (που πάντα την πληρώνουν – και πληρώνουν-) ίσως ακούσουν κάτι από την καμπάνια και κάτι κάνουν. (ξέρετε πόσο φοροδιαφεύγουν;  έχουν όλοι μαζί 6 εκατομμύρια ΤΖΙΡΟ) άρα προς ΤΙ η καμπάνια, θα ιδρώσει το αυτί του μεγαλο-λεφτά; (ή είναι για την εύνοια από τα ΜΜΕ για μελλοντική χρήση …)

Είναι πολλά τα λεφτά… και εμείς όσο και αν φωνάζουμε όσο και αν σπάζουμε δεν θα τα πάρουμε… (εκτός και αν έχουμε καμια τράπεζα)

γι’ αυτό γράφω (σ)τους πάντες ….. και κοιτάω την οικογένεια μου….. και την δουλ(ε)ια μου κάνοντας τη δική μου επανάσταση όπως μου την βάπτισαν στην εφηβεία μου

την επανάσταση της σιωπής …

γιατί αυτοί πληρώνονται βάση φωνής που αντιστοιχεί στον κάθε έναν από εμάς άρα ..

ΝO voice NO money …

και θα πουν κάποιοι  πως αν δεν αντισταθούμε θα ξεσαλώσουν και θα ρημάξουν τα πάντα … δεν θα απαντήσω απλά θα του πω να κοιτάξει γύρω του να δει τι γίνεται στον κόσμο και τι στον κόσμο του.

Κάποτε ο παππούς μου με πήγε στο μαντρί του

(… ήμουν μόλις 7 χρονών και μόνος που κατάφερε ποτέ να βγάλει την διαδρομή με τα πόδια στον ρυθμό του χωρίς ανάπαυλα. (9 km). Την έκανε αυτή τη διαδρομή κάθε μέρα μέχρι που του πούλησαν το κοπάδι για να ξεκουραστεί. Ξεκουράζεται για πάντα 6 βδομάδες μετά την πώληση)

όταν αντίκρισα την θέα και το πως η φύση βάζει τα πάντα εκεί που πρέπει όπως πρέπει θέλησα να το φωνάξω, αλλά μόλις γύρισα μου ‘γνέψε απλά ….

“σσσσσσσσσσ……………”