Τελική σελίδα Επιτροπής της Βουλής των Ελλήνων

Και ενώ ψάχνουμε δεν ξέρω ποιοί, εμείς, εδώ, οι ιθαγενείς, για 300 εκ. ευρώ και κάτι ψιλά, μου ήρθε μια ιδέα: Ενώ λοιπόν, γίνονται περικοπές επί περικοπών και κουρέματα καρέ και ντεγκραντέ, τί σκέφτηκα; Σκέφτηκα τις επιτροπές που γίνονται στην Βουλή. Μια φορά, στην αρχή της κρίσης, είχα ακούσει την Ντόρα Μπακογιάννη να λέει ότι δεν πρέπει να κάνουμε επιτροπή για το τάδε θέμα, δεν θυμάμαι ποιό, διότι το κόστος για τον Ελληνικό Λαό θα είναι δυσβάσταχτο. Αναρωτήθηκα γιατί; ποιό κόστος; τί λέει αυτή τώρα; Επί παγεία αντιμισθία δεν πληρώνονται οι κ.κ. Βουλευτές;;; A, τώρα θυμήθηκα, η επιτροπή θα αφορούσε το σκάνδαλο του Βατοπεδίου, σκασίλα της για το κόστος δηλ., στη Ν.Δ. ήταν ακόμα… Λοιπόν, ξέρετε πως για κάθε επιτροπή που γίνεται στη Βουλή, οι κ.κ. Βουλευτές παίρνουν έξτρα χρήματα και δη 150-300 την φορά έκαστος; Όταν λέω τη φορά δεν εννοώ μία φορά για όλη την διάρκεια της εκάστοτε επιτροπής, εννοώ κάθε φορά που δηλώνουν παρουσία στην ίδια επιτροπή, όσο αυτή διαρκέσει. Σε κάθε επιτροπή, δεν ξέρω με τί κριτήρια, επιλέγονται κάποιοι βουλευτές για τις συζητήσεις της, ανάλογα με την περίπτωση. Η επιτροπή λειτουργεί με παρουσίες, σαν το σχολείο, περίπου.

Συγκεκριμένα: Η παρουσία λαμβάνεται άπαξ, μία φορά δηλαδή, στην αρχή της συνεδρίασης. Επομένως πληρώνονται για κάθε συνεδρίαση.

Επιλέγονται από την αρχή της κοινοβουλευτικής χρονιάς κάποιοι βουλευτές και αυτοί πλαισιώνουν την επιτροπή. Δεν επιλέγονται για κάθε θέμα, π.χ.. Ελεύθερος, βέβαια, είναι ο κάθε βουλευτής να παρακολουθήσει και να καταθέσει την άποψή του, αν τον ενδιαφέρει το θέμα. Αυτός ο Βουλευτής, ΔΕΝ πληρώνεται. Άρα (λέω εγώ, δεν συμμετέχει, αφού ΔΕΝ πληρώνεται). Για να πληρωθεί ο Βουλευτής πρέπει να είναι παρών ή τουλάχιστον να μην υπάρχει απουσία του. Και επειδή μια επιτροπή είναι και βαρετή, όπως και να το κάνεις, επικρατεί το εξής: Αν πρέπει να είναι παρόντες 20 Βουλευτές π.χ., είναι παρόντες κατά κυριολεξία οι 5. Οι άλλοι είναι ωσεί παρόντες. Περνούν την ώρα της έναρξης της επιτροπής γνέφουν στον απουσιολόγο να υπογράψει για αυτούς, γιατί έχουν μια δουλίτσα και πληρώνονται αυτό που πληρώνονται και οι άλλοι που δεν έχουν μια δουλίτσα, αλλά κάνουν την δουλίτσα τους, είναι εκεί δηλαδή. Τώρα δε, με την κρίση; Έχουν κάνει το εξής από ότι πληροφορούμαι: έχουν μειώσει τον αριθμό αυτών που ορίζουν για να είναι παρόντες στις επιτροπές και έχουν αυξήσει τις επιτροπές. Μία η άλλη δηλ.

Δεν μαζεύονται έτσι 300 εκ. βέβαια, αλλά μαζεύονται κάπως έτσι, φαντάζομαι. Όλο και κάτι ανάλογο θα υπάρχει. Επίσης, για να μην παρεξηγηθώ, δεν ξέρω αν αυτά τα 300 εκ. πρέπει να μαζευτούν, απλώς, αφού γίνεται τόσος ντόρος, σκέφτηκα μια πιθανή λύση. Να μην παίρνουν δηλαδή έξτρα χρήματα οι κ.κ. Βουλευτές από τις επιτροπές. Κάντε κανέναν πολλαπλασιασμό, παρακολουθώντας πόσες επιτροπές επί επιτροπών γίνονται στη Βουλή και σκεφτείτε το.

Μπορείτε να επισκεφθείτε το παρακάτω λινκ για να δείτε πόσες και κάθε πότε γίνονται Επιτροπές στην Βουλή των Ελλήνων.

http://www.hellenicparliament.gr/Koinovouleftikes-Epitropes/Evdomadiaio-Deltio

Εγώ, λοιπόν, παρόλο, που ο κόσμος καίγεται, έχω την εξής απορία: Πώς του το επέτρεψαν αυτό; Θέλω να πω, υπάρχουν κανόνες, για τους οποίους, μάλιστα, ο κος Γεωργιάδης, (που όταν εκνευρίζεται μεταμορφώνεται σε Κάτμαν, αυτόν των «Παρατράγουδων», ναι, μοιάζει, αδιαμφησβήτητα) κόπτεται και σκίζει και τα πουκάμισά του άμα τύχει. Ο κανόνονας παύλα νόμος είναι ότι εδώ, σε αυτό το κράτος, εδώ και χρόνια ισχύει, το ΜΟΝΟΤΟΝΙΚΟ σύστημα γραφής.

Οι μαθητές ΔΕΝ παίρνουν καλύτερο βαθμό, ίσα-ίσα, αν γράψουν μια έκθεση στις Πανελλαδικές, σε πολυτονικό, μηδενίζονται. Άρα, ο κος Άδωνις Γεωργιάδης με τί θράσος έκανε αυτήν την αυθαιρεσία; Και μην ακούσω: «γραφείο του είναι ότι πινακίδα θέλει βάζει», διότι ΔΕΝ είναι το γραφείο του στην ιδιωτική του επιχείρηση, εκεί μπορούσε να βάλει και πινακίδα γραμμένη σε Σουαχίλι μονοτονικό. Είναι το γραφείο του Υφυπουργού (που ανάνθεμάτονε) Ναυτιλίας στο Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας της ΕλλάΔΟΣ (αν ο ΓΑΠ δεν το έχει μετονομάσει σε τπτ άλλο & δεν το θυμάμαι),της ΕλλάΔΟΣ, βεβαίως βεβαίως,  που θα έλεγε και ο ίδιος.

Και ΔΕΝ υπήρξε ένας, ΕΝΑΣ, να του πει: «εεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε τί κάνεις εκεί ρεεεεεεεεεεεεεε;» Ναι, έτσι όπως το λέω. Και το λέω και ευγενικά. Γιατί, εδώ που φτάσαμε, δεν φτάσαμε από τα μεγάλα, φτάσαμε από κάτι μικρά, σαν αυτά του Άδωνι (που πανάθεμα το κεφάλι του, ξαναλέω).

Αυθόρμητα μπήκα εδώ μόλις έμαθα για το Νίκο Παπάζογλου. Έχω στενοχωρηθεί πολύ και για τον θάνατο του Ρασούλη, τον οποίο θαύμαζα απεριόριστα, αλλά αυτό με τον Παπάζογλου είναι τουλάχιστον απίστευτο. Δεν ήξερα ότι ήταν άρρωστος. Αυτό μου άρεσε με αυτόν τον άνθρωπο. Δεν ήξερα τίποτα άλλο για αυτόν εκτός από τη μουσική του. Τίποτα. Μόλις σήμερα έμαθα ότι είχε δύο παιδιά και ότι μια γυναίκα με την οποία τον έβλεπα πριν την έναρξη κάποιας συναυλίας του, ήταν η γυναίκα του. Να πω την αλήθεια δεν με ενδιέφερε και να μάθω. Ήθελα μόνο τη μουσική του και την γλυκύτητά του. Μου τα έδωσε απλόχερα. Δεν είχα χάσει συναυλία του. Και ας μην μην άκουγα τέτοια μουσική. Ο Παπάζογλου δεν κατηγοριοποιείται, για μένα, είναι μια κατηγορία μόνος του. Και ας μου την έδινε που, όπου τον άκουγα, οι Κατινάρες με το που άκουγαν ήχο «τσιφτετελιού» άρχιζαν να λικνίζονται. Δεν ήταν αυτό το ζητούμενο με την μουσική του Παπάζογλου και του Ρασούλη. Πολύς κόσμος όμως δεν «άκουγε» τον στίχο. Στις συναυλίες του μουρχόταν να φωνάξω «ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΧΟΡΕΥΕΙΝ, ΖΩΑ, ΠΙΘΗΚΙΖΟΝΤΑ». Δεν ξέρω αν εκείνος θα συμφωνούσε, αλλά εγώ αυτό ένοιωθα. Είμαι, όπως και πολύς κόσμος, φαντάζομαι, λυπημένη πολύ για τον θάνατό του. Αναρωτιέμαι πώς θα βγει καλοκαίρι χωρίς συναυλία του και το «βγει» το εννοώ, Σεπτέμβριο, ερχόταν, συνήθως στην Αθήνα. Ξαναλέω δεν ήξερα τίποτα άλλο για τον Νίκο Παπάζογλου. Θέλω πάντα να τον θυμάμαι όπως έκλεινε τη συναυλία του, με ένα κιτρινοκόκκινο φως από πίσω του. Μια σκιά με ένα μπαγλαμά στο χέρι να … με συγκινούσε και αυτό που απέπνεε ως άνθρωπος : Θάλασσα και Αισιοδοξία.

Παραθέτω τα  καλύτερα που βρήκα στο διαδίκτυο για τον Παπάζογλου:

http://loukritiaonomakaiprama.blogspot.com/2011/04/blog-post_17.html

http://tinyurl.com/4y74ejy

http://www.musiccorner.gr/synetneyxeis/papazoglou.html

Η Εκδίκηση της Γυφτιάς είναι: Ο Κιάμος, ο Οικονομόπουλος, ο Μακρόπουλος και το κακό συναπάντημα.

Al Jazeera English: Live Stream – Watch Now – Al Jazeera English.

Σήμερα δε θες να ξέρεις τι αισθάνεται η μάνα του μικρού παιδιού. Γιατί πάνω στη μνήμη του βγάζει ένας ολόκληρος λαός τη φρούστρα του για τον πάτο που βιώνει καθημερινά και εκφράζει τη λανθάνουσα οργή του για όλα όσα αδυνατεί άμεσα και στοχευμένα να πράξει εναντίον όλων εκείνων (γενικών και ειδικών) που του στερούν τα αυτονόητα. Που πάνω στη φρούστρα αυτή στηρίζονται και τα πιτσιρίκια που ούτε ξέρουν ακόμα τι αισθάνονται -και λόγω ηλικίας και λόγω ελλιπούς πληροφόρησης- πέρα από το ότι δε θέλουν να πάνε σχολείο και ότι θέλουν να κάνουν μπούγιο και έτσι βγαίνουν στους δρόμους και τρώνε τοξικά κατάμουτρα και ενδεχομένως και ξύλο (αυτά τουλάχιστον είναι πιο τυχερά). Που αυτή τη χυμαδούρα την αποκαλούν οι εξουσιαστές ‘επανάσταση των αντιεξουσιαστών’ καθαγιάζοντας και εδραιώνοντας το χάος και τα εξωκοινοβουλευτικά gapάκια με γκαζάκια, τα οποία όταν μεγαλώσουν λίγο θα αρχίσουν να παίζουν και με glock ανάμεσα στο WoW το u-tube, το fb και τα λοιπά διαδικτυακά και κατά μόνας (πολύ όμως μόνας), για να αποκαλύπτουν τα λαγωνικά τη γιάφκα de jour και να καυχιούνται. Και πάνω απ’ όλα αυτά να απλώνεται η άκρα του κάφρου συνενοχή για την ουσιαστική σιωπή και τη νίκη του ‘εκτός θέματος’ και του άστοχου. Έτσι, άπαντα τα ασυνάρτητα, ατελέσφορα και ανεπεξέργαστα έρχονται και δένουν γλυκά με όλα τα απαράδεκτα που συμβαίνουν σε ευρύτερο πλαίσιο και μετά έρχεσαι και αναρωτιέσαι σε υπαρξιακό πλέον επίπεδο αν πρέπει ή δεν πρέπει να σου τη σπάει που το παιδί σου πάλι είναι ξάπλα στον καναπέ και αποβλακώνεται με επαναλήψεις άθλιων ελληνικών σίριαλ η είναι με τα μούτρα βουτηγμενο στο internet, επειδή για 100η μέρα δεν έχει σχολείο από την αρχή της χρονιάς. Αφού στο κάτω-κάτω, τα φαιά κύτταρα που του μαλάζουν οι οθόνες, του τα μαλάζει και το εκπαιδευτικό ίδρυμα με ειδικούς εντεταλμένους τύπους που επίσης βαριούνται και σιχαίνονται τη ζωή τους και το ίδιο εύχονται και δι’ ημάς τους μεγάλους που υφιστάμεθα την ίδια μάλαξη από τις ειδήσεις των 9. Μ’αυτά και μ’αυτά, στο μικρό προτεκτοράτο παρατηρούμε όλα να βυθίζονται αργά και σταθερά σε έναν κόσμο που επίσης βυθίζεται σε μαύρους ωκεανούς, όπου εκεί επιπλέουν με σωσίβια από ψέμματα κάτι αδηφάγα και εγωκεντρικά homo σάπια που θέλουν όλα τα λεφτά δικά τους για να περνάνε αυτά καλά σε έναν κόσμο που χάνεται και μετά τι; Ανάβυσσος…

Σήμερα, δε θες να ξέρεις πως αισθάνεται καμιά μάνα, γενικότερα.

Στα 86 του έφυγε χθες το απόγευμα ο Γιώργος Φούντας…

Κι έτσι, ορφάνεψε η σκηνή , καθώς κι η Στέλλα έχει φύγει καιρό τώρα.

Ο Λώλος ήταν θρυλική μορφή της Πλατείας Εξαρχείων και όλοι τον αποκαλούσαν με το υποκοριστικό του «γίγαντας». Αφιέρωσε όλη του τη ζωή στον Αστέρα και βρισκόταν πάντα δίπλα στα νέα παιδιά της ομάδας. Υπήρξε ιδιαίτερα αγαπητός στις τάξεις των φιλάθλων και σε κάθε αγώνα της ομάδας γνώριζε την αποθέωση.

Ο Αστέρας φέτος άρχισε να βρίσκει ρυθμό, όμως τα οικονομικά του συλλόγου δεν ήταν σε καθόλου καλή κατάσταση, γι’ αυτό οι παράγοντες του συλλόγου αποφάσισαν να κάνουν ένα πάρτι με στόχο την ενίσχυση της ομάδας. Το πάρτι είναι προγραμματισμένο για τις 20 Νοεμβρίου στο κοινωνικό κέντρο «Στέκι Μεταναστών», στην οδό Τσαμαδού 13-15, όμως η ψυχή του Αστέρα δεν το πρόλαβε.

Ανακοίνωση για το χαμό του Λώλου εξέδωσε η Ένωση Επαγγελματικού ποδοσφαίρου της Β’ και Γ’ Εθνικής, εκφράζοντας τη βαθιά λύπη της.

Η κηδεία του Μιχάλη Λώλου θα γίνει την Πέμπτη στις 15:00 στο Α’ νεκροταφείο.

πηγή:

Όλη την ίδια μούρη έχουν, αυτόν τον βρήκα πιό εύκολα και είναι ενδεικτικός …

Μετανάστης υπέκυψε στα τραύματά του ύστερα από επίθεση που δέχτηκε από αγνώστους… Άστεγος που έμενε σε χαρτόκουτο, διαμελίστηκε από απορριμματοφόρο… Η Ομόνοια, κάθε βράδυ ολοένα και περισσότερο, μου θυμίζει free camping στη Χιλιαδού… Κι εγώ την Κυριακή πρέπει να ψηφίσω για την Αθήνα του «Live your Myth»!!! (Π.Γ.)

Μόνο η ΑΠΟΧΗ τους φοβίζει, είναι ακριβώς όπως με τα μαγαζιά, ΔΕΝ έχουν πελατεία; ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ή του μαγαζάτορα του βγαίνει η ψυχή για να αποδείξει ότι ΑΛΛΑΞΕ … Η απόφαση είναι ΟΛΩΝ ΜΑΣ, η σχέση είναι πελατειακή !

Ο Δανός διευθυντής του Δ.Ν.Τ. Ευρώπης, Πόουλ Τόμσεν, έξω από τη “Μεγάλη Βρετανία”, στην πλατεία Συντάγματος. Τα συμπεράσματα δικά σας και δικά μας, σαν το «τούτο το χώμα είναι δικό τους και δικό μας» και το «τούτη η γη που την πατούμε, όλοι μέσα θε να μπούμε».

ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ Ο ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ
ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΜΙΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΩΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ ΤΟΥ

«Στην εφημερίδα “Ποντίκι” διαβάζω στις 29 Σεπτεμβρίου πως στον διαγωνισμό που προκήρυξε το Υπουργείο Παιδείας για καθηγητές μουσικής στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, απαγόρευσαν στους διαγωνιζόμενους να μεταχειρίζονται τραγούδια μου. Μόνο προσευχές και πατριωτικά εμβατήρια. Πολύ σωστά! Τα τραγούδια μου διδάσκουν την ανυπακοή και την ερωτική ανεξιθρησκία και παντοδυναμία στις πράξεις των νέων. Κι εφόσον τα τραγούδια μου είναι υψηλών προδιαγραφών ασκούν ως είναι φυσικό επιρροή στους μαθητές. Και φυσικά, κατόπιν αυτού, πώς θα ηχήσουν και πώς θα δεχτούν τα νεκρόφιλα περί πατρίδος και εκκλησίας που καλούνται να διδαχτούν στην επίσημη δημόσια εκπαίδευση; Όχι, νομίζω πως η εξεταστική επιτροπή εστάθη στο ύψος της… Απηγόρευσε ό,τι αναζωογονεί τους νεανικούς οργανισμούς. Οι νεολαίοι οφείλουν να είναι νεκροί, με εμβατήρια και προσευχές ώσπου να τοποθετηθούν, νεκροί επίσης ,στους νόμιμους πολιτικούς σχηματισμούς της ενδόξου γηραιάς πατρίδος ημών».

(ΣΚΑΪ, 14/10/1989)

Έφυγε χθες ο Κώστας Καφάσης, στα 70 του χρόνια (πώς πέρασαν τόσα χρόνια;). Ηθοποιός – ο σερβιτόρος, Ιωνάθαν, στο θρυλικό σήριαλ «Η Γειτονιά μας» – και τραγουδιστής. Υπήρξε αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, μια cult φιγούρα για μένα. Η αλήθεια; Δεν τον θαύμαζα ποτέ, αλλά το τραγούδι «Γέλα Κυρία μου», έγινε μεγάλο σουξέ στην εποχή του.  Είχε δεύτερους ρόλους σε διάφορες ελληνικές ταινίες («Η κόρη μου η Σοσιαλίστρια», «Μαριχουάνα στοπ» κ.α.) Διάφορα πράγματα για την προσωπική του ζωή γινόντουσαν κατά καιρούς γνωστά και βούιζε ο τόπος, την εποχή εκείνη, μια και δεν υπήρχαν πολλά τέτοια, μάλλον, καλύτερα, μπορεί να υπήρχαν αλλά δεν γίνονταν σούσουρο. Δεν ξέρω, βέβαια, αν αλήθευαν, αυτά που κατά καιρούς, παλιά, ακούγονταν για εκείνον. Έτσι και αλλιώς το να πεθαίνει ένας άνθρωπος είναι τραγικό, πόσο μάλλον μια cult φιγούρα, εποχής.

Κοίτα με τί ζήλο ψάχνει για τα τραπέζια των θαμώνων

Το λοιπό, τον έχω καταλάβει εγώ τον καημό του Γιωργάκη, η μάνα του τον πίεσε για πρωθυπουργιλίκια και λοιπά, αυτός άλλο ντέρτι είχε από μικρός …

Διαβάστε και θα καταλάβετε, είναι απλό, σα να λέμε, το έχουμε κάνει στα Πανεπιστήμια στο μάθημα Σαϊκόλοτζυ 1, όχι 2, τόσο απλό.

1. Υποψήφια Βουλευτής η γυναίκα του Νταλάρα.

2. Υποψήφια Βουλευτής η γυναίκα του Βοσκόπουλου

3. Συζητείτο να κατέβει Υποψήφια Βουλευτής η Μαίρη Λίντα, χήρα Μανώλη Χιώτη.

4. Δίνει εν τέλει Υφυπουργία, σήμερα, στον ανασχηματισμό, στην γυναίκα του Νταλάρα.

Ε, δεν είναι και δύσκολο να καταλάβει κανείς το ντέρτι πόχε από τα μικράτα του, το απωθημένο του:

Δεν μπορεί να είναι αυτά στο πλαίσιο κοινωνικής πολιτικής για φθηνότερες συναυλίες (θυμάστε τον Ε. Γιαννόπουλο, που έδινε προσκλήσεις, μέσω Εργατικής Εστίας. για μπουζούκια; Τί σάλος είχε γίνει και τότε … Ωραίες εποχές … Α-λησμόνητες …).

Μαιτρ, στο Διογένης Παλάς είχε ντέρτι να γίνει ο άνθρωπος, αλλά τον φάγανε τα μεγαλεία της μάνας του … Ε, δεν εξηγείται αλλιώς, ΟΛΕΣ, πρώτο τραπέζι πίστα τις βάζει ..

Αχ, αυτά τα απωθημένα, σε κυνηγούν παντού, ότι και αν έχεις γίνει …

Το ταξίδι στις Σπέτσες έχει και τα τυχερά του…

Επεσε στα χέρια μου η παραπάνω επιστολή προς τους κατοίκους της ΠιτΥουσας, οικισμός στο παλιό λιμάνι, στις Σπέτσες απο την πρώην βασιλική οικογένεια. Η προχειρότητα που τους διακρίνει στην σύνταξη του κειμένου είναι η ίδια με την οποία μας διακυβέρνησαν τόσα  χρόνια.

Αρχίζοντας απο τα κεφαλαία γράμματα καταλαβαίνεις πόσο ανορθόγραφος και αστοιχείωτος πρέπει να είναι ο συντάκτης του κειμένου. Ακόμα και στο διαδυκτιο οι μυημένοι απεχθάνονται να βλέπουν ένα τέτοιο κείμενο πόσο μάλλον σε επιστολή.

Στη συνέχεια πάμε στην ορθογραφία. Η λέξη ΠΙΤΙΟΥΣΑ !!!! Μα είναι ποτέ δυνατόν να μην γνωρίζουν πως γράφεται η περιοχή στην οποία θα τελεστεί η δεξίωση? Για την ιστορία Πιτυούσα είναι η αρχαία ονομασία του νησιού που είναι και αγαπημένος προορισμός του τέως εδώ και δεκαετίες. Τέλος θα έπρεπε να γνωρίζουν τουλάχιστον την λέξη βασιλική. Τους περισσεύει ένα «σ» το οποιο μπορούν με ευκολία να το βάλουν καπου….

Πάμε στο νόημα και την σύνταξη. Στην πρώτη παράγραφο χρησιμοποιεί ο συντάκτης ένα κόμμα το οποίο το μόνο που κάνει ειναι να αποπροσανατολίζει αφου δεν μας τελειώνει την συμπληρωματική του χρησιμότητα. Η τελευταια παράγραφος δεν μας εξηγεί σε ποιούς αναφέρεται. Εφόσον η παράγραφος αλλάζει θα έπρεπε να υπάρχει και υποκείμενο. Η λέξη «προξενήσουμε» είναι ενεργητική και δεν μπορεί να συνδεθεί με το ακούσιο.

Τώρα και το «ΕΚ ΜΕΡΟΣ ΤΩΝ ΜΕΛΛΟΝΥΜΦΩΝ» τι να πώ??? ακομα κι ένα παιδάκι της πρώτης δημοτικού θα το έγραφε σωστά!

Μπράβο τους λοιπόν και μπράβο και σε όσους τους στηρίζουν ή υποστηρίζουν. Αυτοί είναι. Αυτή και η ποιότητα τους…