Πέρυσι το χειμώνα..με έπιασε το παράπονο..να φύγω, να ταξιδέψω, να δω μια άλλη πόλη..άλλη νοοτροπία, άλλη κουλτούρα. Αφού πλέον η Ευρώπη δεν προσφέρει το συναίσθημα αυτό…(δηλ. δεν ξεχωρίζει.. όλες οι χώρες Ευρώπης… όλες οι γλώσσες αγγλικές/λατινικές, όλες οι θρησκείες, Χριστιανικές και όλα τα λεφτά EURO. )Που να ‘ξερα τότε το ’80 και το ’90… όταν πηγαίναμε από Γερμανία με λουκάνικα και Deutchemarks σε Iσπανία με πέθος και πεθέτες και τάπας, Ελλάδα με το πεντοχίλιαρο το ατέλειωτο…ότι αυτά θα ήταν αναμνήσεις απ τους παλιούς καλούς καιρούς;;
Και έτσι την βάλαμε με την Theadora (που είχε δει της Αιγυπτιακές εκθέσεις στο Metropolitan Μουσείο της N.Yorks και μου πρότεινε να πάμε) για Αίγυπτο.
Πρώτον στεναχωρήθηκα γιατί… είχα φανταστεί να πηγαίναμε με καράβι… Πειραιά-Nicosia…Nicosia…Alexandria. Αλλά… πάνε και αυτοί οι καιροί. Από τότε που γίναμε E.E… καράβια δεν ταξιδεύουν πια μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου… Ήθελα να περάσω αυτή την θάλασσα μεταξύ Ευρώπη (Κρήτη) και βόρεια Αφρική… αλλά τελικά κοίταζα απ το παράθυρο του αεροπλάνου… την ατέλειωτη έρημο… με τη σφίγγα να μου γελάει από χιλιάδες χιλιόμετρα ψηλά.

Η Αίγυπτο θα μου μείνει αξέχαστη. Παρακάτω… οι λόγοι

Η Αίγυπτο βασίζεται πάνω στον τουρισμό..για νομίζω κάτι σαν 90% GNP. Έτσι, οι Αιγύπτιοι δεν έχουν αφήσει τα αρχαία τους σκόρπια κάτω απ της ελιές. Τα μαζέψανε και τα ξανάχτισαν, όπως ήταν τότε. Αυτό και μόνο είναι ΠΟΛΥ εντυπωσιακό. Θυμάμαι πόσες φορές πήγα Αρχαία Ολυμπία και κοίταζα της πέτρες… μου λέγαν… εδώ ήταν το Γυμνάσιο… εδώ ο Ναός της Ήρας… εδώ… κτλ… Αλλά δεν μπορούσα ποτέ να φανταστώ αυτό τον αρχαίο πολιτισμό. Η Αίγυπτο μου έδωσε μια καινούργια αίσθηση αρχαιότητας… Ο Ναός του Karnak τεράστιος… like the Acropolis on steroids.

Άμα νομίζεις ότι έχουμε παπατζιλίκι στην Ελλάδα, τράβα να δεις εκεί τι γίνεται!! Ψέμα, φάγωμα, πονηριά.  (Και σε όποια γλώσσα θες! οι άραβες μιλάνε αρκετά γερμανικά, ισπανικά, φλαμανδικά, ελληνικά… ό,τι θες… να πουλήσουν τη χώρα τους ολόκληρη) Η καμήλα που ήθελα να νοικιάσω να γυρίσω στις πυραμίδες ξεκίνησε στα 100 euro και μετά από μια ώρα και πολύ ιδρώτα το πήρα με 5 (που επίσης είναι μια βδομάδα μεροκάματο εκεί). Άμα μπεις σε ταξί..σταματάνε σε όλα τα μαγαζιά που ανήκουν σε φίλους τους– με τα διάφορα αιγυπτιακά προϊόντα… παπύρους… σκαραβαίους… και σε βάζουν με το ζόρι να ψωνίσεις. E μια φορά πήρα κάτι… την επόμενη… τους λέω… ρε μούλοι… ήρθα να δω τη χώρα σας, όχι να ξεφραγκιαστώ. Η απάντηση; ήταν:
«Αφού είμαστε ίδιοι με τους Έλληνες. Πως και μιλάς έτσι, γυναίκα. Που είναι ο άντρας σου να σε ελέγξει; Πρέπει να σέβεσαι τους άνδρες και να μην φέρνεις αντίρρηση.» Αφού τους είπα να πάνε να γαμηθούν βρέθηκα άνετη ταξί με την Theadora στο δρόμο… που γινόταν έρημος μπροστά στα μάτια μου. Η Theadora έχει τυλίξει τα μούτρα της με μαντίλι..προσπαθώντας να μοιάσει με της αιγυπτιακές γυναίκες και προχωρήσαμε μέχρι που βρήκαμε ένα τελάρο και έναν ναργιλέ… που θεωρείται καφενείο στην Αίγυπτο. Ήπια 2 ντουμάνια και μια πορτοκαλάδα για δέκα ευρωλεπτά και συνεχίσαμε την πορεία μας…

Άμα θελήσετε ποτέ να δείτε αυτή την καταπληκτική και «μεσογειακή» χώρα, κανονίστε να δείτε την Alexandria και το Καιρό και μετά να πάτε με καράβι..κρουαζιέρα στον Νείλο. Είναι πάμφθηνα άμα τα ψάξεις και βλέπεις όλο τον πολιτισμό..που χτίστηκε πάνω στο ποτάμι. The Temple of Karnak and Aswan είναι φανταστικά τοπία, επίσης η Ερυθρά θάλασσα, δίπλα στην έρημο..ένα φανταστικό γεωγραφικό φαινόμενο.

Μη μασάς όμως, γιατί θα σε φάνε..
Ένα ακόμα tip… αν φοβόσαστε να φάτε η να πιέτε νερό, υπάρχει πάντα η επιλογή να φας σε ξενοδοχείο 5 αστέρων (intercontinental or sofitel) Ένα γεύμα για 2 άτομα είναι 25 euro και οι συνθήκες; Υπερλούξ.

…(Πώς λέμε «λίγο κρασί, λίγο θάλασσα κ τ’ αγόρι μου;;»)

…για εμάς που βρισκόμαστε στη Ν. Γερμανία, εκτός από το απέραντο πράσινο (που απουσιάζει από τις μεγαλουπόλεις της Ελλάδας) σπάνια βλέπουμε το γαλάζιο του ουρανού, διότι τόσο πράσινο, πρέπει κάπως να συντηρηθεί… Πώς; Μα με αρκετή βροχή φυσικά…!

Οι φετινές καλοκαιρινές διακοπές ήταν τελείως διαφορετικές από κάθε άλλη χρονιά… Γιατί, αντί να κλείσουμε ακτοπλοϊκά εισιτήρια για Κρήτη π.χ. ή να πάρουμε τις μηχανές μας και να ταξιδέψουμε οδικώς μέχρι Χαλκιδική ή Ελαφόνησο Πελοποννήσου ή Χιλιαδού Ευβοίας ή … ή….ή… έπρεπε με τον Κώστα να κάνουμε πρώτα 850χλμ μέχρι Ανκόνα και μετά με το πλοίο 21 ώρες μέχρι Πάτρα, ώστε να μπορέσουμε να αρχίσουμε επίσημα τις ελληνικές καλοκαιρινές μας διακοπές!

Έτσι, 2 άτομα, 1 αυτοκίνητο, 1 τρέιλερ, 2 μηχανές και η Λώρα (ο σκύλος μου) κάναμε ένα όμορφο και περιπετειώδες ταξίδι προς Ελλάδα και πίσω…!
Ομολογώ πάντως, ότι φέτος τις Διακοπές τις κατάλαβα περισσότερο από κάθε άλλη φορά, μια και ήμασταν ολόκληρο μπούγιο με τόσα πράγματα που είχαμε μαζί (λες και μετακομίζαμε) και αυτό μας έφτιαχνε ακόμη περισσότερο τη διάθεση!
Θυμάμαι χαρακτηριστικά τη φράση μιας γυναίκας στον άντρα της (στο λιμάνι της Πάτρας), που είχαμε μόλις αποβιβαστεί, που του είπε: «Νίκο, κοίτα», δείχνοντας όλη την… περιουσία μας, «πάνε διακοπές!» 

Άλλη εικόνα που μου έμεινε στο μυαλό: οι χαιρετισμοί των μοτοσικλετιστών καθώς επιστρέφαμε από Εύβοια-Πάτρα για να πάρουμε ξανά το καράβι για Ανκόνα…  Μας βοήθησαν να πάρουμε την επιστροφή με πιο ελαφρά την καρδία…

Ερχόμενοι Ελλάδα, όλα άλλαξαν, σαν κάποιος να ‘κανε τα κόλπα του με μαγικό ραβδί: …το αυτοκίνητο το αντικατέστησαν οι μηχανές μας, η βροχή εξατμίστηκε από τον μόνιμο ελληνικό ήλιο που μας αγκάλιαζε και το πράσινο μετατράπηκε σε απέραντο γαλάζιο…

Κεφαλλονιά, Λευκάδα (Σκορπιός, Πόρτο Κατσίκι, Αγ. Ιωάννης, Εγκρεμνοί), Ιθάκη, Μουρτερή Ευβοίας.

Κάποιες φωτο από τη διαδρομή…:

Όσα στραβά κ αν έχει η χώρα μας, το κλίμα και η φυσική ομορφιά της δεν συγκρίνονται με τίποτα στον κόσμο…!

Να είμαστε και να περνάμε πάντα όλοι καλά!

Θέλω να πω κάτι θετικό επιτέλους γι’αυτη την μαγική χωρα, με φανταστικό αρχαίο πολιτισμό, αλλα και σημερινό αστραφτερό χαμόγελο. Έχω βαρεθεί της ειδήσεις, ο ένας με τα καρτέλ, και ο άλλος με την γρίπη των χοίρων. Το Mexico δεν είναι τίποτα από όλα που ακούμε. Οι άνθρωποι ζούνε χαμογελαστοί και ο πιο φτωχός θα σου ανοίξει το σπίτι του.Την πρώτη φορα που πήγα Mexico, γνώρισα ένα αντρόγυνο. Μετά από πολύ κουβέντα + tequila, με κάλεσαν στο σπίτι τους για να μη μείνω σε ξενοδοχείο. Έτσι πως μου περίγραψαν το σπίτι,  δεν θα φανταζόμουν ποτε πως θα ήταν 3 τοίχοι και ένα αλουμινένιο ταβάνι με xαμακες κρεμασμένες για κρεβάτια.Όπως αποκοιμιόμουν στην χαμάκα μου το βραδυ με γέμισε μια χαρά, που ακόμα υπάρχουν άνθρωποι, ότι υπάρχει, αν το θες, η ικανοποίηση.

Σε όλα μου τα ταξίδια δεν έχω δει παραλιες που συγκρίνονται με της Ελλάδας, εκτος από δω.Μπορώ να πω με κάποια σιγουριά ότι ο κάθε έλληνας θα λάτρευε της παραλιες του Mexico. Το Tuluum που είναι στην ανατολική πλευρά της χώρας (Yucutan Peninsula) είναι η καλύτερη για μένα. Εκεί βρίσκεις παρθένες παραλιες και αρχαίες πυραμίδες. Τα ψαρια πηδάνε στο νερό μπροστά σου, γαλάζια θεϊκή ομορφιά. Και με το ένα χερια τα πιάνουν οι ψαράδες και το τηγανίζουν μπροστά σου γρήγορα σε δυνατή φωτιά, ένα lime..μια τεκίλα.. παράδεισοs.

Η πλούσια φύση του Mexico όμως δεν πάει ανεκμετάλλευτη. Το Mexico είναι εδώ και εκατονδάδες χρονια μια ‘μπαταρία για της Ενωμένες Πολιτείες της Αμερικής (Βόρειας Αμερικής για την ακρίβεια). Η Αμερική έχει εγκατασταθεί στο Mexico χτίζοντας  τεράστιες πολυεθνικες αγροτικές μη βιολογικές εταιρίες..χτίζοντας the infrastructure για αυτά τα γνωστά ‘cartel’. Η Αμερική έχει πάρει και της θάλασσες της, που τώρα τελευταία δεν έχει μείνει τίποτα για τον Μεξικανό ψαρά. Η Αμερική έχει πάρει και της ψυχές του Μεξικού. Κάθε χρόνο περνάνε χιλιάδες μεξικανοί απ τα σύνορα της Αμερικής και φεύγουν απ το γνωστό τους παράδεισο, για την άγνωστη κόλαση της Aμερικής.

Βλέπω ειδήσεις εδώ στην N.Υόρκη. Πάλι τα ΜΜΕ συγκρίνουν τους Μεξικανούς με διαβολιά, που θέλαν να μπούν στην Αμερική, να καταστρέψουν την νεολαία με ναρκωτικά τους. Ναι λένε οι Αμερικανοι, αυτοί οι μπάσταρδοι Μεξικανοί. Κανένας δεν κάθεται να σκεφτεί. Τα φορτηγά που περνάνε τα ντόγια είναι Αμερικανικα. Τα σύνορα που περνάνε είναι της Αμερικής. Ο προoρισμος τον ναρκωτικών είναι στην Αμερική. Δεν κάθεται κανένας πίσω μια στιγμή να δει..τι γίνεται εδώ. Να δει ότι η Αμερική έχει βιάσει όλο το Mexico. Έχει αφήσει μανάβικα χωρίς χόρτα, και ιχθυοπωλεία χωρίς ψαρια. Έχει οργανώσει τα καρτέλ γιατί..τι να λέμε τώρα..πολύ ακριβή η Νότια Αμερική ας τα έχουμε εδώ , υπό έλεγχο.Και τι κάνουν οι Μεξικανοί? Για να μην αγοράζουν τα φρούτα από το δέντρα τους, από της Αμερικανικες agro-business, αγοράζουν κόκα κόλλες και γαριδάκια..και έτσι οι Μεξικανοί έχουν μείνει χωρίς ψυχή και ο δεύτερος πιο μεγάλος παχύσαρκος λαός, μετά την Αμερική.

4ήμερο μπροστά. Ωρα για βόλτες. Εγώ το προγραμμα μου το έκανα αλλα ακουγοντας σήμερα για την ανακάλυψη προϊστορικης κατοικιας στην περιοχή των λουτρων Πόζαρ και επειδή εχω πάει σας το προτείνω χαλαρααααααααααααά !

Να πω οτι το ευρημα είναι ανέπαφο. Σαν να μην περασε μια μερα που λεει ο λόγος! Μάλλον οι αρχαίοι έκαναν και αυτοι το SPA τους και μαλιστα ειχαν βρεί, οπως πάντα, το σωστό σημείο.

Το τοπίο ειναι μαγευτικό και η εναλλαγη του ψυχρού με το ζεστό νερο που αναβλίζει και μαζεύεται σε φυσικές «πισίνες» στη φύση αλλα και σε κλειστούς χώρους, συνθέτουν ιδανίκη εκδρομή.(Oι πηγές έχουν παροχή 650 κυβικά μέτρα ανά ώρα και θερμοκρασία 37-38°C. Το νερό χαρακτηρίζεται ως θερμό, HCO3-Ca-Ng-K-B-As ολιγομεταλλικό, υποτονικό ιαματικό νερό.)

(στην φώτο ο ‘ορθιος ειναι ο θαρραλέος της παρέας, ενώ οι καθιστοί αράζουν στους 37)

Το Πόζαρ βρισκεται στο Ν. Πελλας κοντα στην Αριδαία.