29/11/2010, Λονδίνο, – 1°C

Άλλη μια μέρα παρακολουθώντας τις αντιδράσεις στο Cablegate, τη δημοσιοποίηση ασφαλών επικοινωνιών από αμερικανούς διπλωμάτες, μέσω του wikileaks.

Μέχρι στιγμής διακρίνω 4 απόψεις: τους αντικονσπιρατερς/ πασιφιστες που πανηγυρίζουν ‘επιτέλους, δειτε τα’; Τους νεο-παρατηρητές που ανακαλύπτουν ‘ώστε έτσι είναι τα πράγματα’; τους μετά-μοντέρνους αδιάφορους που μουρμουρίζουν ‘ε δεν τα ξέρατε, τώρα που σας τα πασάρουν τα ανακαλύπτετε’; κ τους διεθνο-προστάτες που φωνάζουν ‘σε κίνδυνο η παγκόσμια ασφάλεια’ και κατηγορούν τις άλλες απόψεις για ανευθυνότητα.

H ουσία φυσικά δεν είναι τι ακριβώς αποκαλύφθηκε, αλλά το ότι αποκαλύφθηκε και το ότι υπάρχει ζήτηση. Καλο θα ήταν να βλέπαμε και cables από την κίνα, την ρωσία (την ελλάδα?), αλλα τουλάχιστον υπάρχει ένα δυνατό προηγούμενο. Λίγο προσεκτικά μόνο αν δείτε τον Assange να μπαίνει στο αεροπλάνο σας.

Την ίδια στιγμή η Ελλάδα έπαιρνε παράταση χρόνου για την αποπληρωμή του δανείου- όχι αναδιάρθρωση του χρέους ή τίποτα σοβαρό- που μάλλον σημαίνει κάτι πολιτικά, αλλα όχι ουσιαστικά και σίγουρα όχι ριζικά. Αυτά φυσικά με βάση ότι αυτοί που πήραν, παίρνουν και θα παίρνουν τις αποφάσεις και αυτοί που τις δέχονταν, δέχονται και θα τις δέχονται δεν ξέρουν τι τους γίνεται, τις 2 σταθερές δηλαδή τις εξίσωσης που ισχύει σύγχρονα για την Ελλάδα: Λ= Η*M*Α (Λύση= βαθμός Ηλιθιότητας *Μέγεθος προβλήματος *κοινωνική Αδράνεια).

Τι είναι πιο σημαντικό? Oτι η realpolitik είναι πάλι έξαλλη με την αμάθεια των νέων και ανυποψίαστων, ή ότι ακόμα μια εντολή για περαίωση θα μείνει απλήρωτη?

Ο Frank Drebin δεν πέθανε για το τίποτα.

Globale.

Πέμπτη πρωί, προς το γραφείο, στάση, ‘Morning’ λέω στον φίλο από το Bangladesh (δεν μου έχει απαντήσει ακόμα ένα χρόνο τώρα).

Εντοπίζω το εξώφυλλο της εβδομάδας και τ’ ακουμπάω στον πάγκο. ‘3.25’ λέει. Τα έχω έτοιμα.

New Scientist στη μασχάλη, day just got better. ‘Ιδέες για έναν καλύτερο κόσμο’ (part I), λέει, και εννοεί:

1. Get real (ξεκολλα): τέρμα οι μαλακίες, ο διάλογος έχει όρια. Αν 99% όλων των στοιχειων που έχουμε λένε ότι πρέπει να περιορίσουμε την άνοδο τις θερμοκρασίας, ε, κανε κάτι, μην πιάνεσαι απ’ την αμφιβολία του 1%.. Σκέψου πριν μιλήσεις – αν υπάρχει θεός και ο Μπάμπης πάει τελικά στην κόλαση θα μπορείς να του στέλνεις τσιγάρα? Η γη είναι 5 δις ετών, ξεκολλάτε με τον Αδάμ.

2. Legalize it (άντε πια): Τα μεγάλα προβλήματα απ τα ναρκωτικά προέρχονται από το γεγονός ότι είναι παράνομα, μη ελεγχόμενα, και έχει δημιουργηθεί ένας ολόκληρος κόσμος παρανομίας, εγκλήματος, διαφθοράς. Δώστε μου ένα σοβαρό (βλέπε 1) λόγο να παραμένει παράνομο- δεν υπάρχει, το ξέρω, στην ουρά, next..

3. 4 day week: ίδιες ώρες αλλά λιγότερες μέρες, δούλεψε τέσσερα 11 ώρα. Τρεις μέρες off δηλαδή reflection, hobbies, , φαμίλια, σεξ, δημιουργικότητα- γλιτώνεις 1 μέρα ενεργειακή κατανάλωση, κόστος, δυναμώνεις την recreational economy, τους μικρούς κοινωνικούς πυρήνες, το underlying happiness. Όπου έχει εφαρμοστεί, οι εργαζόμενοι έχουν σταματήσει να παίρνουν τηλέφωνο και να δηλώνουν άρρωστοι..

4. Είμαστε όλοι ίσοι (όχι ίδιοι)

5. Σκέψου πριν καταναλώσεις: που πάνε τα λεφτά που δίνεις, ποιος έχει φτιάξει το μπλουζάκι, κάτω από τι συνθήκες και με τι μισθό, πόσο επιβαρύνεις το περιβάλλον (δηλαδή εσένα). Τα παιχνίδια που παίρνεις για τα παιδιά σου τα προσέχεις, άσε λοιπόν να μπορούν να προσέχουν και αυτά τα δικά τους όταν έρθει η ώρα.

TBC..

( Part II, γιατι κάποια πράγματα δεν αλλάζουν, κάποια αλλα όμως μπορεί και θα είμαστε χαζοί να μένουμε στις ίδιες όταν υπάρχει ευκαιρία εξέλιξης, όσο καχύποπτη και αν είναι)

16 Σεπτεμβρίου, πρωί. Phone is ringing.

- ο Kος xx?

- ο ίδιος (εγώ)

- από το γραφείο του προεδρου του ΠΑΣΟΚ παίρνω, καλημέρα..

Πριν από ένα μηνα περίπου έστειλα ένα email στο Γ. Παπανδρέου. Του ζήτησα να κάνει 2 πράγματα για να μπορέσουμε να τον βοηθήσουμε να αλλάξει λίγο την Ελλάδα, ειδικά όσοι από μας ζουν και κινούνται στο χώρο τις πολιτικής και ανάπτυξης, κλιματολογικής αλλαγή, αθρώπινων δικαιωμάτων. Και δη στο εξωτερικό.

- σιγά μην πάρεις απάντηση.. Και ούτε περίμενα. Ήθελα να με πάρουν τηλέφωνο όμως, να μιλήσουμε, να του εξηγήσω.

- τι θα του πεις μωράκι αν σε πάρει? Ξέρω κουκλίτσα…

Ο λόγος που έστειλα στον Παπανδρέου και όχι σε άλλον είναι διπλός. Ένα, λόγω μιας παράλογης ελπίδας που κρατάει κακώς από την ιστορία. Δυο και ποιο σημαντικό, γιατί στις προηγούμενες εκλογές, είχε στο logo του τι λέξη ‘accountability’. Η λέξη δεν μεταφράζεται, περιληπτικά όμως σημαίνει υπεύθυνη και υπόλογη (σωστό αυτό?) συμπεριφορά για τι βιώσιμη ανάπτυξη.

Ήλπιζα ότι μετά τις προηγούμενες εκλογές θα έφευγε από το ΠΑΣΟΚ και θα έφτιαχνε δικό του κόμμα πια- έκανε τον κύκλο του, καιρός για κάτι καινούργιο σιγά σιγά.

- πήραμε το email σας και θέλαμε να μιλήσουμε λίγο

- το διάβασε?

- το διάβασε και μου ζήτησε να σας μιλήσω και να σας ευχαριστήσω

- μεγάλη έκπληξη..

- ακούγεστε και νέος άνθρωπος..

- πως σας φάνηκε, βλέπετε τι λογική μου..

- ναι, ξέρετε η επικοινωνία με τους ανθρώπους είναι το πιο σημαντικό..

Η κυρια που με πήρε ήταν γύρω στα 40 με ήρεμη και καλλιεργημένη φωνή. Δεν καταγράφω όλη τι συζήτηση, είναι προσωπική. Mου έκανε εντύπωση ότι σε κανένα σημείο δεν μου είπε τίποτα ψηφοθηρικό, του στυλ ο πρόεδρος κάνει αυτό, το ΠΑΣΟΚ έτσι, εμείς θα λειτουργούμε έτσι.. δεν με ρώτησε ούτε με προέτρεψε να ψηφίσω.. Απολύτως τίποτα.

- ξέρετε έχω καιρό να ψηφίσω, συνειδητά.. μπράβο, δεν το περίμενα αυτό, καλή τύχη

- όχι σε μας, στην Ελλάδα

Ψήφισα τελευταία φορα το ‘96 αν θυμάμαι καλά, μου φαίνεται πασοκ, ναι, γιατί τότε πρέπει να ήταν υποψήφιος ο Βαγγέλης. Θύμισε μου ρε σειρά..

Πάντα έλεγε, ‘η ψήφος είναι το υπέρτατο κοινωνικό και προσωπικό καθήκον’. Το θυμάμαι στο γραφείο το 81 (6 χρονων) και όλα τα χρονια που τριγυρνούσα εκεί γύρω, όλο πάθος για την εκλογική διαδικασία. Γυρνάγαμε στα χωρια με τους γύφτους και τους τσιγγάνους (τότε δεν ήταν κακές λέξεις), φωτογραφίες με νταούλια και χορούς, πανηγύρι.

Πίστευε στην δύναμη τις δημοκρατίας και οι εκλογές ήταν σκληρή δουλειά. Ένωναν τις κοινωνίες γιατί ξεχώριζαν τους ανθρώπους. Όχι σε καλους και κακούς- οι άνθρωποι είναι απλά άνθρωποι- αλλα σε αυτούς που ήθελαν περισσότερα για όλους και ειδικά γι αυτούς που δεν είχαν, και σε αυτούς που δεν ήθελαν να χάσουν αυτό που υπήρχε. Πάλι- κανένα γκρουπ δεν είναι απαραίτητα σωστό. Αλλα έτσι ήταν τα πράγματα.

Ήταν σκληρή δουλειά όχι επειδή έπρεπε να θυμάσαι τι έταζες σε ποιον. Αλλα γιατί ήθελες να τους ακούσεις όλους, να δεις, έχει απήχηση το πλάνο, η ιδέα, καταλαβαίνει ο κόσμος και εμείς αυτόν, πάμε σωστά.. Αλλιώς κατέληγες (κατέληξες) σαν τον άτυχο φίλο του τραμπάκουλα. Ή τον άμοιρο πρώην φίλο στο Facebook που μας βομβάρδιζε με πασοκικά συνθήματα λες και είμαστε τίποτα πλακάτ.

Προσπαθήσαμε να την κρατήσουμε αυτήν την ένταση μεγαλώνοντας- μαθητικές εκλογές, νεολαίες, μέχρι που τέλος πάντων είδαμε (από πολύ κοντά) πως όλοι πλέον έτρεχαν να διαφυλάξουν αυτό που υπήρχε – ή να κερδίσουν αυτό που είχαν οι άλλοι, απ’ τους άλλους, και όλο και κάποιος ήξερε έναν τύπο που ήξερε έναν τύπο που ήξερε έναν τύπο.. Τρέξαμε με τον ψηλό μια τελευταία φορα, μονο για τον Βαγγέλη.

Από τότε που αποχώρησε, η μάνα μου εφάρμοσε τι μέθοδο του εκλογικού χοιρινού- δυο φέτες ζαμπόν (η μια ζαμπόν, μια μπέικον μάλλον) για να έχει το ανάλογο εκλογικό βάρος ο φάκελος και ο σταυρος. Φέτος λέει θα ψηφίσει αριστερά όπως παλιά -όχι +√. Ένα γιατί έχει ακριβύνει το μπέικον και δυο (υποψιάζομαι σημαντικότερα) για να μην βγούν οι εθνοτυφλιτες πιο δυνατοί και χρειαστεί κάποια στιγμή ν’ αφήσουμε την πάρλα και την κλάψα και τους κυνηγήσουμε μαζικά. Δεν αντέχει τι βία, μεγάλωσε λέει.

Να επιλέξεις μεταξύ αυτών που δεν έχουν καταλάβει ότι δεν μπορούν να δουν, αυτών που θέλουν να μας δείξουν ότι τελικά βλέπουν, αυτών που κάτι είδαν πριν 40 χρονια, και των ηλιθίων, δεν είναι σοβαρή υπόθεση, όπως και να λέγεται. Είναι σαν να τσακώνομαι με το φίλο μου που παίρνει 800 ευρώ επειδή δεν ήταν πέναλτι, και αυτός που το κανε να γελάει μ’ αυτόν που το βάρεσε επειδή αγόρασαν το ίδιο τζιπ κατά τύχη και χωρίς δόσεις.

Οποιος βρίσκει αξια καλά θα κάνει να ψηφίσει, όπως και οποιος πιστεύει στο theo καλά κάνει και περνάει να πει ένα γεια τις κυριακές. Μπορεί να συναντηθούμε καμια φορα. Aλλα o κόσμος του Βαγγέλη πέρασε, και μαζί και η πρόοδος που έφερε. Η εξέλιξη τώρα θα έρθει από αλλου.