«Δεν είμαστε πλέον στον κόσμο του τέταρτου ήλιου, αλλά δεν είμαστε ακόμα στον κόσμο του πέμπτου ήλιου. Αυτή είναι η στιγμή-μεταξύ, ο χρόνος της μετάβασης. Καθώς περνάμε μέσω της μετάβασης υπάρχει μια τεράστια, σφαιρική σύγκλιση της περιβαλλοντικής καταστροφής, κοινωνικό χάος, πόλεμος και συνεχόμενες γήινες αλλαγές. «

Η ανθρωπότητα θα συνεχιστεί, αλλά με διαφορετικό τρόπο. Υλικές δομές θα αλλάξουν. Aπό αυτό θα έχουμε την ευκαιρία να γίνουμε πιο ανθρώπινοι. Ζούμε στη σημαντικότερη εποχή των ημερολογίων των Μάγιας και τις προφητείες .Όλες οι προφητείες του κόσμου, όλες οι παραδόσεις συγκλίνουν τώρα. Tο πνευματικό ιδανικό αυτής της εποχής είναι η δράση.

Οι ιθαγενείς έχουν τα ημερολόγια και ξέρουν πώς να τα ερμηνεύσουν με ακρίβεια – Τα ημερολόγια των Μαγια έχουν κατανόηση του χρόνου, των εποχών και των κύκλων και έχουν αποδείξει πως είναι τεράστια και περίπλοκα. Οι Μάγια καταλαβαίνουν 17 διαφορετικά ημερολόγια, όπως.. Tzolk ‘ή Cholq’ij, με μερικά από αυτά δείχνουν τον χρόνο με ακρίβεια πάνω από δέκα εκατομμύρια χρόνια.
«Όλα είχαν προβλεφθεί από τους μαθηματικους κύκλους των ημερολογίων των Μάγιας. – Θα Αλλάξουν! Όλα θα αλλάξουν! Οι ‘ημεροφυλακες’ των Μαγια βλέπουν την 21 Δεκεμβρίου του 2012 ως ημερομηνία αναγέννησης, την έναρξη του Παγκοσμίου Πέμπτου ήλιου. Θα είναι η αρχή μιας νέας εποχής που προκύπτει και καθορίζεται από τον ηλιακό μεσημβρινό που περνάει από το γαλαξιακό ισημερινό της Γης και την ευθυγράμμισή της με το κέντρο του γαλαξία.

«Όταν δεν μένουμε στο παρόν… θυμόμαστε το παρελθόν;
προβλέπουμε το μέλλον σαν να έχει αργήσει και θέλουμε να βιαστεί,

ή σκεφτόμαστε το παρελθόν για να καθυστερήσουμε τη ταχεία του πτήση.

Είμαστε τόσο ανεγκέφαλοι που περιπλανόμαστε σε εποχές που δεν μας ανήκουν – χωρίς να δώσουμε σημασία στην μόνη που όντως μας ανήκει;

τόσο ματαιόδοξοι που ονειρευόμαστε καιροί που δεν υπάρχουν και τυφλά την σκάμε απ το μονο καιρό που έχουμε, αυτή την γλυκιά στιγμή.»
- Blaise Pascal, Pensées

Συνηθίζω να ακούω fight club όποτε μπορώ στο ραδιόφωνο. Είναι η πιο έξυπνη και διασκεδαστική εκπομπή που παίζει. Πριν λίγες ώρες έκαναν μια αναφορά στην φήμη που υπάρχει για τον Ντράζεν Πέτροβιτς και την μεταγραφή του στον Παναθηναικό εάν δεν είχε συμβεί το θανατηφόρο δυστύχημα στο Μόναχο, που του στέρησε τη ζωη. Λέγεται μάλιστα προς προορισμός του ήταν η Αθήνα για να υπογράψει. Κανείς δεν μπορεί να ξέρει την αλήθεια.

Anyway… Είχα να δω τον τεράστιο Πέτροβιτς στην τηλεόραση.  Αμέσως άνοιξα γιουτιούμπ να δω και να θυμηθω την υπερ-παιχτούρα και να αναρωτηθώ «πόσα αστέρια θα είχαμε τωρα αν είχαμε πάρει αυτόν τον παίχτη; έναν απο τους καλύτερους έβερ; «

Google-αρωντας λοιπόν λίγο έπεσα πάνω σε μία σελίδα που μιλούσε για τον Βλάντε Ντίβατς και την στένη φιλία του με τον Πέτροβιτς που διακόπηκε αυτόματα με την έναρξη του πολέμου της Γιουγκοσλαβιας. Δύο αχώριστοι φίλοι-συμπαίκτες-συγκάτικοι που ξαφνικά αγνοεί ο ένας τον άλλον!!! Βρίσκω λοιπόν το ντοκυμαντέρ με τίτλο Once Brothers που μιλάει για αυτή την ιστορία. Στο τρέιλερ προς μεγάλη μου έκπληξη βλέπω παραγωγη του ίδιου του ΝΒΑ. «Πω ρε φίλε… πόσο μαλάκες είμαστε» λέω και ξενερώνω απίστευτα με αυτά που έζησα στον τελικό Παναθηναικού -Ολυμπιακού πρίν 2 μέρες.

Κοίτα πως τα αντιμετωπίζουν εκεί τα θέματα του αθλητισμού και πόσο ζωα είμαστε εμείς. Κοίτα που οι Αμερικάνοι, οι μη πολιτικοποιημένοι και ακούλτουροι φτιάχουν ένα τέτοιο ντοκυμαντέρ και μάλιστα απο την εθνική τους ομοσπονδία του μπάσκετ!

Για το ντοκυμαντερ τωρα. Είναι ένα ταξιδι της πορείας τον δύο παιχτών στην ομάδα αυτή που έκανε την διαφορά και μιλάνε μεταξύ άλλων οι Κουκοτς, Ρατζα και ο δικός μας Πασπαλιε. Συγχαρητηρία πάντως που εφτιαξαν ένα, αθλητικό στην ουσία ντοκυμαντέρ, με όλη την γλυκανάλατη Αμερικανία τους αλλά έδωσαν βάθος και προβληματισμό.

Μην τα πολυλογώ. Το είδα το φιλμάκι και ήταν αξιόλογο. Εδω κάτω:

Μεσημέρι: Ανοίγω την τηλεόραση και βρίσκομαι στο δελτίο ειδήσεων του

Πρώτο λάθος, αλλα είμαι σε διακοπές και είναι χριστούγεννα. Περνάνε 3-4 breaking news πάνω και κάτω στην οθόνη (“η διάσημη φυσικοθεραπεύτρια/ μοντέλο λέει πως δεν τον θέλει πίσω”, “ο γνωστός μόδιστρος/ clubber εθεάθη να μπαίνει σε αμάξι με ξένες πινακίδες”, κτλ) που χωρίζεται σε 2 παραθυρα: ένα μεγάλο τις live εκπομπής και ένα μικρότερο με στιγμιότυπα χθεσινής εκπομπής. Το θέμα: τι είπε χθες η εκπομπή αλφα, για την προχθεσινή εκπομπή του βητα. Απορροφημένος, δεν απορώ γιατί χρειαζόμαστε 5-6 παραγωγές εκπομπές για κάθε original: ψάχνω απεγνωσμένα για το τρίτο παράθυρο.

Μεσάνυχτα +: Ξανανοίγει η tv. Στα τοπικά κανάλια δεκαδες frames δείχνουν sex αλλα όχι ακριβώς (για να μάθεις να φαντάζεσαι, το ‘πιασες) πίσω από κάτι μεγάλα κόκκινα ΧΧ, ενώ μια ντροπαλή κοπέλα ψάχνει το σουτιέν τις πάνω σ ένα τραπεζομάντιλο. Το star και το alter έχουν κάτι τύπισσες που θέλουν να γδυθούν (αλήθεια) αλλα δεν γίνεται αν δεν τις πάρεις τηλέφωνο σε ένα από τα 15 νούμερα με χρέωση ελλάδα –alpha centauri. Το mega, ant1 κλπ είναι κάθετα ότι για να κανεις push-ups σωστά πρέπει να έχεις το XLS-500RB2, ένα blender τελευταίας τεχνολογίας που ενώ μαγειρεύεις με τα εσώρουχα (αποτριχωμένος), γυμνάζει μέχρι και τα αυτιά.

Το ότι το χειρότερο δείγμα της μοντέρνας Ελλάδας είναι η τηλεόραση είναι αδιαμφισβήτητο. Από τις ειδήσεις και τις αθλητικές εκπομπές, μέχρι τις σειρές και τα ‘show’, η τηλεόραση αρνείται να υποχωρήσει στην θεματική και οπτικοακουστική αναβάθμιση. Όχι μ;oνο ζει στον κόσμο τις αντιγραφής και της αναμάσισης αλλά λόγω της εμβέλειάς της έχει πια αρχίσει να υποβαθμίζει συνειδητά την κοινωνία και την σκέψη. Μονο οι Αμερικανοί μπορούν να ισχυριστούν ότι έχουν χειρότερη τηλεόραση και αυτοί για διαφορετικούς λόγους. Ίσως και οι βορειοκορεάτες.

Η ερευνητική δημοσιογραφία εξαφανίστηκε και πήρε μαζί της και την ενημέρωση. Κατά την τηλεόραση, τα θέματα που μας απασχολούν παραμένουν ίδια εδώ και 15 χρόνια. Το ίδιο και ο τρόπος που μιλάμε. Τι υπάρχει;

Επαναλήψεις από τα 90s. Νέες σειρές με μια ‘cool’ παρέα, ένα βασανισμένο σπίτι, ή μια μεγάλη πλούσια οικογένεια με τρομερά μυστικά όπου κάποιος θα αγαπάει κάποια που δεν πρέπει, η οποια δεν έχει αποφασίσει ποιον θέλει, θα γίνει λίγη πλακα αλλα δεν ξέρει ότι είναι αδέρφια με τον κουμπάρο τις πρώην του, ενώ κάποιος με ένα όπλο έχει ιδρώσει από το σφίξιμο αλλα δεν μάσησε όταν η γυναικα του τον είδε με την άλλη, πριν τελικά εμφανιστεί ο άντρας που μιλάει αργά, ανασαίνει βαριά και μάλλον έχει δίκιο. Παράλληλα, ο πρώην παίκτης του ολυμπιακού μας λέει ότι ήταν καλός ο ολυμπιακός στο παιχνίδι που σχολίασε ο ίδιος και μίλαγε μονο για τον ολυμπιακό παρόλο που το είδαν και οι φίλαθλοι της άλλης ομάδας. Την ίδια στιγμή, ο δημοσιογράφος στην τρίτη γραμμή κάτω, τελευταίο από δεξιά παράθυρο, που τον καταβρέχουν εδώ και 5 λεπτά οι από πάνω, δεν έχει προλάβει να μιλήσει και τέλος πάντων ίσα που φαίνεται, βρίζει την παρουσιάστρια των ειδήσεων (“σαν δεν ντρέπεστε”) αλλα συνάδελφος δημοσιογράφος τον βάζει στη θέση του (“σε παρακαλώ βρε Γιάννη, τι είναι αυτά, έχουμε σοβαρή κουβέντα”). Διπλα, καμια 25ρια προσωπικότητες από το χώρο τις τηλεόρασης και του σύγχρονου λαϊκού τραγουδιού (επιστήμονες δηλαδή) πίνουν και χειροκροτάνε άλλη μια εγκληματική διασκευή του ‘βρέχει στη φτωχογειτονιά’ από το νέο star θάνο λαλούλη, γιατί τι να μας πει και ο Μπιθικώτσης. Και άσε τα video-clips, χρειάζεται ολόκληρο βιβλίο.

Η πολυϊδιοκτησία των ΜΜΕ και η μεταδοτικότητα της μετριότητας εξασφαλίζει ότι αυτή το επίπεδο διατηρείται πάνω κάτω και στα υπόλοιπα μέσα, από τις 278 αθλητικές εφημερίδες και τα 163 πολιτιστικά περιοδικά, μέχρι τα νέα του ant1 FM και την ελευθεροτυπία online, που είναι στην ουσία σκαναρισμένο το φύλλο τις ημέρας.

Ok, μπορείς να κλείσεις την τηλεόραση και να μην πάρεις εφημερίδα. Όμως ο ρόλος των ΜΜΕ είναι καθοριστικός στην κοινωνία. Εξαρτιόμαστε για την ενημέρωση μας και σε μεγάλο βαθμό για την ψυχαγωγία μας. Αφουγκραζόμαστε καινούριες ιδέες και δραστηριότητες, μουσική και τέχνες. Πιο σημαντικά, διαμορφώνεται η κοινή γνώμη, αναπτύσσονται πρότυπα και παραδείγματα και -δυστυχώς όλο και περισσότερο- ξαναγράφεται η ηθική σφραγίδα του ατόμου.

Αναπόφευκτα λοιπόν, απορροφούμε συμβουλές διαπαιδαγώγησης από τον λιάγκα και τη γαρμπή· μεδόθους διαλόγου από τον τριανταφυλλόπουλο και όποια τηλεοπτική star πέρασε σήμερα από το studio·  γενικότερες απόψεις πάνω σε κάθε τι, από τους ιδιους 10 δημοσιογράφους (ρε τα πάντα?) ή από όποιον μαγειρεύει σήμερα. Έχουμε αρχίσει να πιστεύουμε ότι το ‘Όλα’ και το ‘Ράδιο Αρβύλα’ είναι πολύ αστεία και έξυπνα. Θα θέλαμε να ήμασταν τραγουδιστές γιατί είναι stars. Χειρότερα από όλα, δεν θυμόμαστε τι σημαίνει αξιοπρέπεια και ποιότητα. Και λειτουργεί έτσι ένας θαυμαστός κύκλος στασιμότητας και οπισθοδρόμησης.

(Η εκδίκηση τις τηλεόρασης: 5 σενάρια που δικαιώνουν τους καναλάρχες.

1.            Πέφτει ο κωνσταντίνος με την ελένη στις πανελλήνιες.

2.            Ερευνα δείχνει ότι πάνω από το 80% των Ελλήνων μαγειρεύουν πια σε κουζίνα 60m2.

3.            Πωλούνται όλοι οι τόμοι του “ ποιοι αρειανοί, ο μέγας Αλέξανδρος πέταγε” (Εκδοση Β’).

4.            Το State Department εκδίδει ανακοίνωση και παραδέχεται ότι ήταν offside τελικά.

5.            Η EΣHEA κερδίζει το νόμπελ χημείας για την αναστροφή τις βιολογικής εξέλιξης, μετά την επίτευξη τις πρώτης καταγεγραμμένης σμίκρυνσης του ανθρωπινου εγκεφάλου σε μαζικό επίπεδο.)

Τι κανεις? Πέρα από τις ευχάριστες εξαιρέσεις σε tv, radio και έντυπα, ευτυχώς υπάρχει και το ίντερνετ. Ανά πάσα στιγμή μπορείς να μάθεις και να δεις όποια νέα σε ενδιαφέρουν από τις πρωτογενείς πηγές τους, χωρίς να πρέπει να ακούσεις το σχόλιο του κάθε βλάκα· να δεις τις φάσεις από το ματς μια φορά άμα θες· να κατεβάσεις (oops) τις ταινίες σου και σειρές που αξίζουν· να ακούσεις τα τραγούδια από τους σωστούς ερμηνευτές και όχι από τον λορέντζο που πρέπει να πει και μια μαρινέλλα και να βρείς καινούριες μουσικές· να παρακολουθήσεις συζητήσεις για οποιο θέμα θες εσύ, αναλύσεις, the full monty. Και επιπλέον, μπορείς να συμμετέχεις (αν θες), να μαθαίνεις πως σκέφτονται οι ομοϊδεάτες σου στην Aσία, να βλέπεις τα τελευταία trend στο design από την Βραζιλία, να γνωρίζεις κόσμο, να βρίσκεις απαντήσεις. Να εξελίσσεσαι.

Οι δυνατότητες είναι τρομερές. Αλλα μην περάσεις όλη την μέρα στο facebook να στέλνεις φιλια στη φίλη σου που θα δεις το βράδυ. Ψάχ’ το λίγο. Καλές οι φωτογραφίες από την Πάρο αλλα για κοίτα αυτό το βιντεάκι από το Toronto. Αν σ’ αρέσει, μπες και σ’ ένα forum να δεις γιατί είναι τόσο ωραία εκεί.

Ίντερνετ και social media έχουν αρχίσει να μετατρέπουν την σχέση πληροφοριοδότη και αποδέκτη. Το Voices είναι ένα εύκολο παράδειγμα. Δεν σε ικανοποιεί το επίπεδο τις mainstream ενημέρωσης? Βρες μερικά news portals, blogs κτλ. που ανταποκρίνονται  στα ενδιαφέροντα σου. Ξεκίνα ένα project, μια κίνηση, ένα blog, πάρε ιδέες, κοίτα που θα σε βγάλει. Η Μιμίκα για παράδειγμα άρχισε να ασχολείται με το internet εδώ και 2 περίπου χρονια. Ξέρει τα καλα site που αναφέρονται στην Φλωρεντία, ψάχνει να καλύψει ότι κενά έχει στην ιστορία και την τέχνη, μαθαίνει τα τελευταία στον κλάδο της. Ok, έτσι κι αλλιώς προτιμά τα βιβλία και χρησιμοποιεί την τηλεόραση μονο για τον ύπνο. Αλλα αφού δεν είναι αργά για κάποιον 55 χρονών να σερφάρει και να μαθαίνει…

Επιλέον σε χώρες όπως η Αγγλία που η διεισδυτικότητα του internet είναι υψηλή (πάνω από 80% του πληθυσμού σε σχέση με 45% στην Ελλάδα, αν και το κλίμα ίσως παίζει ρολο) και ο έλεγχος ποιότητας είναι ουσιαστικός, τηλεόραση και εφημερίδες ανταγωνίζονται σε επίπεδο κι αξιοπιστία. Ok, δεν θα πετάξουμε την τηλεόραση και ας μην έχουμε BBC και Guardian. Αλλα αν χρησιμοποιούμε τα μέσα αυτά συγκεκριμένα, μια ταινία, ένα αφιέρωμα, ένα ρεπορτάζ και όχι να παίζει πάντα ο Χατζηθεοδώρου από πίσω, θα πέσουν εκεινα τα κωλομηχάνακια της ΑGB, θα καταρρεύσουν οι διαφημιστικές δαπάνες και θα σπάσει κάποια στιγμη το cartel της ηλιθιότητας. Στην πορεία, θα εχουμε βελτιώσει και την ποιότητα ζωης μας.

Η εναλλακτική είναι να συνηθίσουμε ακόμα περισσότερο την κακή ποιότητα και την ημιμάθεια σε σημείο που θα απορρίπτουμε όχι μονο το καλύτερο αλλα το επιεικώς καλό, όπως εχουν ανακαλύψει ήδη όσοι γραφίστες, μαρκετίστες, καλλιτέχνες και όσοι άλλοι πήραν (τουλάχιστον αρχικά) το δημιουργικό δρόμο. Γιατί το είπε η Στεφανίδου κι ο Αναστασιάδης. Μπρρ…

(‘βεβαίως και μοιάζουμε σύγχρονε Έλληνα..’)

2,000 χρόνια μετά, χρειαζόμαστε ένα θεσμό που είναι πάντα 100 (τουλάχιστον) χρόνια πίσω?

Το Νοέμβρη του 2010, το Βατικανό έκανε μια από τις μεγαλύτερες στροφές στην ιστορία του. Παραδέχθηκε ότι ίσως τα προφυλακτικά δεν είναι πάντα καταραμένα. Τουλάχιστον όσον αφορά στην διάδοση του HIV. Οκ, σκέφτηκα, εξάλλου χρησιμοποιούνται ευρέως μόνο εδώ και 300 χρόνια.

Προσπάθησα να θυμηθώ ένα παράδειγμα όπου η εκκλησία (οποιαδήποτε εκκλησία) έχει δείξει τον δρόμο μπροστά. Εννοώ φυσικά την επίσημη εκκλησία, τον θεσμό και το μηχανισμό της, όχι την πίστη κάθε ανθρώπου, τον θεό και τον ιερέα. Ιδέες?

Δεν νομίζω να υπάρχει. Ιστορικά, η εκκλησία έχει έναν αστείο αντιστασιακό χαρακτήρα. Να εμποδίζει την κοινωνική, πολιτική και επιστημονική εξέλιξη. Από την εξάπλωση της δημοκρατίας και τον Γαλιλαίο μέχρι την αντισύλληψη και τα ίσια δικαιώματα, οι αυτοδιόριστοι πρεσβευτές του θεού προσπαθούν να κρατήσουν την ανθρωπότητα πίσω σε αυτό που ήταν και ποτέ να την παροτρύνουν σε αυτό που θα έπρεπε ή θα μπορούσε να είναι.

Πάρε για παράδειγμα το ρόλο τις γυναίκας. Οι πρώτες γυναίκες άρχισαν να ψηφίζουν σποραδικά μετά τον δέκατο όγδοος αιώνα και πλέον ευρέως από τον εικοστό και μετά την Παγκόσμια Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων το 1948. Με μερικές εξαιρέσεις, η εκκλησία ακόμα δυσκολεύεται να χωνέψει την ισοτιμία των φύλλων. Στη δύση, συζητάμε ακόμα αν μπορούν οι γυναίκες να γίνουν ιερείς. Στον Ισλαμικό κόσμο ακόμα χειρότερα. Στην Ελλάδα, η εκκλησία παραμένει μια κακόγουστη ανδροκρατία όπου καμία γυναίκα δεν δικαιούται να αναλάβει ουσιαστικό αξίωμα.

Γράφει το site του Ιερού Ησυχαστηρίου Παντοκράτορος: “Στο χώρο της Ορθοδοξίας δεν χρειαζόμαστε την ιεροσύνη των γυναικών-αυτός είναι ο απώτερος σκοπός της φεμινιστικής θεολογίας στο διεθνή χώρο και στις διάφορες μορφές χριστιανισμού”.

(http://www.impantokratoros.gr/theologikos_ekmonternismos_tagarakhs.el.aspx)

Σίγουρα, μην μας πιάσουν και κορόιδα..

Το ξέρω φαίνεται παράλογο, όταν ο Χριστός οραματίστηκε τον κόσμο και προσπάθησε να τον αλλάξει προς το καλύτερο, το πνευματικό του παιδί να προσπαθεί με νύχια και με δόντια να τον κρατήσει πίσω.

Εξίσου περίεργο είναι ότι η εκκλησία δεν έχει καμία ουσιαστική συνεισφορά στην μοντέρνα ζωή, στην επίλυση μεγάλων προβλημάτων, στην διαμόρφωση νέων απόψεων. Βλέπε για παράδειγμα την οικονομική και κοινωνική κρίση στην Ελλάδα σήμερα. Ενώ ο κυβέρνηση, κοινωνία και άλλοι προσπαθούν (σωστά η λάθος) να βρουν μια λύση στα αδιέξοδα τις ανεργίας, ανάπτυξης και κοινωνικής συνοχής, η εκκλησία είναι στο ‘μετανοείτε’ και ‘ο θεός σώζει’. Μπορεί, αλλά τώρα τι κάνουμε?

Δοκίμασα το επίσημο site τις Ελληνικής εκκλησίας να βρω την θέση, ή απλά την ήρεμη φωνή μιας εκκλησίας που ανησυχεί για τους πιστούς της. Στα ‘νέα’ (www.ecclesia.gr/greeknews) έχει μόνο μια ανακοίνωση στην κυρίως σελίδα: “[27/11/2010] Ευχές του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου στον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο για ταχεία ανάρρωση.” Μάλιστα..

Η συνηθισμένη απάντηση είναι πως η εκκλησία δεν επεμβαίνει στα κοσμικά και τα πολιτικά. Αλήθεια? Όπως με τις ταυτότητες και εκείνο τον Χατζηφώτη, τα θρησκευτικά στα σχολεία, τις εκστρατείες κατά ταινιών και βιβλίων, τις έρευνες στις επιχειρηματικές τις δραστηριότητες, τις κακοποιήσεις παιδιών, κτλ. Κοίταξα τι θεματολογία του Ορθόδοξου Τύπου (www.orthodoxostypos.gr) στο τεύχος 12 Νοεμβρίου από περιέργεια. Μερικοί τίτλοι: “κάρτα του πολίτου και 666”, “πλήρη χωρισμό κράτους-εκκλησίας προανήγγειλε η κυβέρνηση”, “Σαμαράς: δεν «εχριματίσθηκαν» πολιτική για το Βατοπέδιο”, “επικίνδυνοι εξελίξεις εις τα εθνικά θέματα”, κτλ. Μάλλον επεμβαίνει.

Αρχίζει να μοιάζει ότι η εκκλησία ασχολείται μόνο όταν διακυβεύεται κάποιο συμφέρον τις και τότε επεμβαίνει να υπερασπιστεί την περιουσία τις, το δόγμα, ή παιδεραστές μοναχούς και διεφθαρμένους ιερωμένους. Τον υπόλοιπο καιρό, θυμάται που και που να κατηγορήσει τους ομοφυλόφιλους, τα ναρκωτικά, τις αμβλώσεις και τη νεολαία για την ‘κατάντια της κοινωνίας’. A, και το heavy metal που οδηγεί στον σατανισμό.

Από την άλλη, άνθρωποι κοντά στην εκκλησία είναι ικανοί τρομερής απλότητας και συνεισφοράς. Υπάρχουν συσσίτια, διανομές ρούχων, φιλανθρωπικές αποστολές σε φτωχότερες χώρες* και απόψεις σοφές και ενωτικές, όπως του Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση στο κείμενο από κάτω (πάλι από τον Ορθόδοξο Τύπο) που λέει με αφορμή τις εσωτερικές πολιτικές διαμάχες και τις φιλοδοξίες στην εκκλησία: “Εἶναι καιρός νά καλλιεργηθεῖ στούς κληρικούς τό ταπεινό φρόνημα, γιά νά μή ὑπάρχουν ὅλα αὐτά τά ἀρνητικά φαινόμενα”.

Έχουμε λοιπόν μια εκκλησία που δεν ασχολείται ούτε προσφέρει τίποτα ουσιαστικό (αν εξαιρέσεις την επένδυση στη μετά θάνατο ζωή), επιβραδύνει την πρόοδο και την κοινωνική δικαιοσύνη και όταν μιλάει είτε λέει ασυναρτησίες είτε προστατεύει το τομάρι της. Την ίδια στιγμή, είναι πλούσια, ισχυρή και διεφθαρμένη. Αντίστοιχα προφίλ έχουν όλες οι εκκλησίες του κόσμου βέβαια, άλλες πιο πολεμικές και άσχετεςκαι άλλες πιο ήπιες αλλά εξίσου ετεροχρονισμένες.

Την χρειαζόμαστε τελικά? Τι θα γινόταν αν η επίσημη εκκλησία κατέρρεε και ο κάθε πιστός έφτιαχνε τι σχέση του με το θεό μόνος του η με την βοήθεια ενός απλού κληρικού? Θα επηρέαζε την κρίση αξιών και την κοινωνική ανασφάλεια εν μέσω τις οικονομικής κρίσης η θα περνούσε απαρατήρητη στην καθημερινότητα μας? Θα ήταν πιο αρμονικός ο κόσμος αν διαμορφώναμε τις ηθικές μας πάνω στην κοινή λογική, μελετώντας φιλοσοφία, κοινωνιολογία, ιστορία (k θεολογία) αντί του δόγματος k μαθαίνοντας απλά από τα λάθη μας?

Μπορεί να υπάρχει τρόπος να παίξει η εκκλησία ένα θετικό ρόλο τον 21ο αιώνα. Αλλά στην τωρινή τις μορφή, η επίσημη εκκλησία είναι άσχετη, απούσα k επικίνδυνη. Είναι άχρηστη.

Globale.

*Υπάρχει και η Αλληλεγγύη, η ΜΚΟ τις Εκκλησιάς τις Ελλάδας (http://www.solidarity.gr) που το 2006 (δεν υπάρχουν οικονομικά στοιχεία μεταγενέστερα) διέθεσε περίπου 3 εκατομμύρια ευρώ για υπηρεσίες και προγράμματα (75% των εσόδων της). Την ίδια χρονιά η Oxfam τις Αγγλίας (όχι παγκόσμια) διέθεσε 250 εκατομμύρια ευρώ, «χρησιμοποιώντας» πάνω από 90% των κεφαλαίων της για προγράμματα.

ΤΟ ΖΙΖΑΝΙΟΝ (http://www.orthodoxostypos.gr/Photos/Pages/1853.pdf)

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ χριστιανοί ελάχιστα ἐνδιαφέρονται γιά τίς ἀποφάσεις τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Eλλάδος. Ἀδιάφοροι, δυστυχῶς, παραμένουν καί οἱ περισσότεροι κληρικοί. Εἶναι εὐρέως διαδεδομένη ἡ αἴσθηση ὅτι οἱ Μητροπολίτες ἐνδιαφέρονται μόνο γιά τά θέματα, πού ἀφοροῦν τούς ἴδιους, ἐνῶ ἀδιαφοροῦν γιά τά προβλήματα τοῦ λαοῦ καί τοῦ κλήρου. Μόνο ὅταν συνεδριάζει ἡ Ἱεραρχία γιά ἐκλογή νέων Μητροπολιτῶν, ὑπάρχει λίγο ἐνδιαφέρον.Ὁλαός συνήθως ἐκδηλώνεται ὑπέρ τῆς ἐκλογῆς κάποιου συγκεκριμένου προσώπου, ἀλλά σπάνια ἐπηρεάζει τούς ἐκλέκτορες, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐντελῶς διαφορετικά κριτήρια, ὑποδεέστερα ἐκείνων τοῦ θρησκεύοντος λαοῦ. Γι᾽ αὐτό καί δέν ἀναδεικνύονται οἱ ἄξιοι καί ἀφοσιωμένοι κληρικοί, ἀλλά ἐκεῖνοι πού ἔχουν γνωριμίες καί συνδέονται μέ κοσμικούς ἄρχοντες.

Ὅμως σέ τοῦτο τό κείμενο θέλω νά σταθῶ στήν ἀνεκδήλωτη πικρία, πού βιώνουν οἱ πρός ἀρχιερατείαν ἀρχιμανδρίτες, κάθε φορά πού τούς προσπερνοῦν ἐκεῖνοι, πού ἔχουν ἄνθρωπο. Εἶναι ἑπόμενο νά ἐνοχλοῦνται, ἀφοῦ οἱ ἴδιοι, μέ τήν ἐγγραφή τους στόν σχετικό κατάλογο, ἔχουν ἐκδηλώσει τήν ἐπιθυμία τους νά ἐκλεγοῦν ἀρχιερεῖς. Καί ὅσο αὐτή ἡ ἐπιθυμία τους μένει ἀνεκπλήρωτη, τόσο ἡ πικρία τους θά συνεχίζεται. Κατανοῶ τήν ἐνόχληση τῶν ἀδελφῶν μου, ἀλλά δέν τούς δικαιολογῶ. Θά μποροῦσαν νά μένουν ἀμέτοχοι καί νά εἶναι ἀδιάφοροι, ἐάν δέν θά ἐπιθυμοῦσαν νά γίνουν ἐπίσκοποι. Τό λάθος εἶναι δικό τους. Ἔβαλαν πάνω ἀπό τό ἔργο τῆς πνευματικῆς προσφορᾶς τήν κατάκτηση τοῦ ἐπισκοπικοῦ βαθμοῦ. Συμφώνησαν νά ἐγγραφοῦν στόν κατάλογο τῶν ἐκλογίμων, δηλαδή ἔσπειραν οἱ ἴδιοι ἕνα φοβερό ζιζάνιο στό ἀγρό τῆς ψυχῆς τους, τό ὁποῖο, καθώς ἀναπτύσσεται, τούς περιορίζει τήν ἐλευθερία ἔκφρασης, τούς μειώνει τήν δράση καί τούς ἀφαιρεῖ τήν τόλμη καί τήν παρρησία, ἐνῶ τούς καλλιεργεῖ δουλικό φρόνημα, προκειμένου νά πετύχουν τόν σκοπό τους.Ἄν ὅμως δέν ἐπιθυμοῦσαν τήν ἐπισκοποίησή τους, τά πράγματα θά ἦταν ἐντελῶς διαφορετικά. Θά εἶχαν ἀποδεχτεῖ τή μεγάλη ἀλήθεια, ὅτι ἕνας ἁπλός ἱερέας, πού ἔχει φόβο Θεοῦ καί ἐργάζεται μέ ζῆλο, ἀφοσίωση, χωρίς νά θορυβεῖ, ἐπιτελεῖ ἀνώτερο ἔργο ἀπό ἕνα ἐπίσκοπο, πού χρησιμοποίησε ὅλα τά μέσα νά ἐκλεγεῖ. Τί νά τήν κάνεις τήν μίτρα καί τή ράβδο, ὅταν ὁ κόσμος πιά δέν συγκινεῖται ἀπό τά ἐξωτερικά, ἀλλά ἀναζητάει κάτι βαθύτερο καί οὐσιαστικότερο; Γι᾽ αὐτό καί βλέπουμε νά καταφεύγει στούς ἐνάρετους κληρικούς, ἐνῶ στούς ἐπισκόπους ἀποδίδει ἕνα τυπικό σεβασμό, χωρίς περιεχόμενο καί περαιτέρω ἐπικοινωνία.

Εἶναι καιρός νά καλλιεργηθεῖ στούς κληρικούς τό ταπεινό φρόνημα, γιά νά μή ὑπάρχουν ὅλα αὐτά τά ἀρνητικά φαινόμενα. Δυστυχῶς, ἡ ψυχοκτόνος φιλοδοξία καί ἡ κοσμική νοοτροπία παραμένουν τά χαρακτηριστικά γνωρίσματα πολλῶν κληρικῶν, οἱ ὁποῖοι θεωροῦν τόν ἱερό χῶρο τῆς Ἐκκλησίας κατάλληλο, γιά νά προβληθοῦν καί νά ἀπολαύσουν ὅλα τά ὑλικά ἀγαθά, εἰς βάρος βέβαια τῶν πνευματικῶν, πού πρό πολλοῦ ἔχουν λησμονήσει.

Πήρα την απόφαση να γράψω αυτο το άρθρο απο προσωπική μου εμπειρία! Γιατί έψαχνα πάντα να βρώ μια πολύ όμορφη κοπέλα και στο τέλος την πάταγα. Μέχρι που βρήκα την κοπέλα που εξωτερικά δεν ειναι πανέμορφη, αλλά έχει μία πανέμορφη καρδιά και δεν την αλλάζω με καμία….

vagzab

Οι άνθρωποι περνούσαν όμορφα! Για να μιλήσουν πήγαιναν για κάφε, πλέον τα λένε μέσα απο διάφορες ιστοσελίδες επικοινωνίας. Τα παιδιά έπαιζαν στις αλάνες, σήμερα παίζουν με κάποιο ηλεκτρονικό. Τώρα ότι και να κάνουμε το γράφουμε σε ιστοσελίδες λές και νοιάζει τον άλλον τι κάνουμε εμείς. Όσο πάει η τεχνολογία μπαίνει πιο πολύ στην ζωή μας! Αυτό ειναι και καλο (σε θεματα υγείας, διασκέδασης με μέτρο κτλ.). Πρέπει να μάθουμε να χειριζόμαστε σωστά την τεχνολογία!

!!! Κάθε πρωί η τράπεζα σου θα καταθέσει $86,400.00 στο προσωπικό σου λογαριασμό.!!!!

Όμως ο διαγωνισμός αυτός έχει και κάποια μέτρα.

1. Ότι δεν χάλαγες την ίδια μέρα θα χανόταν.
2. Δεν θα μπορούσες να μεταβίβασεις τα λεφτά σε άλλο λογαριασμό.
3. Θα μπορέσεις μονο να ξοδέψεις τα λεφτά.

Κάθε πρωί που ξύπναγες, η τράπεζα ανοίγει το λογαριασμό σου με αλλα $86,400.00 για αυτή την ημερα.

Επιπλέον κανόνες για το παιχνίδι:
1. Η τράπεζα μπορεί να τερματίσει το παιχνίδι χωρίς προειδοποίηση οποιαδήποτε στιγμή.
2. Μπορεί και να κλείσει τον λογαριασμό και να μη σου ανοίξει άλλο.

Προσωπικά τι θα έκανες;

Θα αγόραζες ότι ήθελες, έτσι?
Όχι μονο για τον εαυτό σου αλλα για όσους αγαπούσες, έτσι?
Έστω και για άτομα που δεν γνώριζες γιατί δεν θα μπορούσε να τα χαλάσεις όλα για παρτυ σου? E?

Και αν σου έλεγα ότι αυτό το παιχνίδι είναι πραγματικότητα?

Όλοι έχουμε στην κατοχή μας μια τέτοια μαγική τράπεζα.
Η μαγική τράπεζα είναι ο χρόνος.

Όταν ξυπνάμε το πρωί λαμβάνουμε 86,400 δευτερόλεπτα δώρο ζωής.
Και όταν κοιμόμαστε το βραδυ τα ανεκμετάλλευτα δευτερόλεπτα δεν μας μένουν. Ότι δεν έχουμε ζήσει αυτή την ημερα έχει χαθεί για πάντα.
Κάθε πρωί ο λογαριασμός σου είναι ξανά γεμάτος, αλλα η τράπεζα μπορεί να σου κλείσει τον λογαριασμό… Όποτε θέλει, χωρίς προειδοποίηση!!!

Οπότε… τι θα κανεις με τα δικά σου 86,400 δευτερόλεπτα?

Δεν αξίζουν παραπάνω από το ίδιο ποσο σε λεφτά?

Σκέψου το…

Απόλαυσε το κάθε δευτερόλεπτο της ζωής σου, γιατί ο χρόνος περνά πιο γρήγορα από τι νομίζεις….

Η αλήθεια είναι πως θα μπορούσα να σωπάσω, να το δεχτώ και να υποχωρήσω, να βάλω κάποιον μεγαλύτερό μου να της κάνει παρατήρηση και να κάνω τα τυφλά μάτια όπως οι υπόλοιποι γείτονες. Νιώθω όμως, αντιθέτως από εκείνους , την ανάγκη να μοιραστώ κάτι τέτοιο, μήπως και ευαισθητοποιηθεί κανένας που το διαβάσει , μήπως συνειδητοποιήσουμε πόσο σημαντικό είναι να προσέχουμε τους ηλικιωμένους, και να τους σεβόμαστε.

Κάθομαι εδώ. Με τον υπολογιστή μου, τον καφέ μου

Litanie des Saints

Στης βουλής τα σκαλάκια έπρεπε να πέσουν οι μολότοφ, εκεί που ήταν έτοιμοι να εισβάλουν οι διαδηλωτές και μετά με το ντου να ρίξουν και τις υπόλοιπες μέσα. Τώρα θα είχαμε μείον τριακοσίους άχρηστους με τους άλλους τόσους παρατρεχάμενους τους και θα οδηγούμαστε σε εκλογές με την σιγουριά πως οι επόμενοι κατοικοεδρεύοντες του κωλοχανείου θα είχαν παραδειγματιστεί για το τι τους περιμένει αν ακολουθήσουν λάθος ρότα.

Τους τρείς σκότωσαν η βουλή (σύσσωμη), ο Βγενόπουλος (που τους άφησε μέσα) και ο χάρτης (που έλειπε). Και τα ωραία δεν έχουν τέλος…… όταν ομάδα διαδηλωτών επιχείρησε να ανέβει στα σκαλάκια της Βουλής, είχε αποχωρήσει ο κύριος όγκος του ΠΑΜΕ και κατευθυνόταν προς τη Λεωφόρο Συγγρού!(αυτοί τον χαβά τους).

Αμ το άλλο? Κατά τη διάρκεια της πορείας, αστυνομικοί της ομάδας ΔΙΑΣ που επέβαιναν σε μηχανάκια δέχτηκαν επίθεση από εξοργισμένους διαδηλωτές και καταστηματάρχες, όταν απρόκλητα πέταξαν δακρυγόνα μέσα στον κόσμο για να διαλύσουν την πορεία. Οι διαδηλωτές πέταξαν τους αστυνομικούς από τα μηχανάκια και τους ξυλοκόπησαν άγρια. Και πολλά άλλα πικάντικα.

Και δήλωσαν:

Κ. Παπούλιας: Η χώρα έφτασε στο χείλος της αβύσσου. Ποίος? Ο Πρόεδρας! Αυτός που το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1967 τον βρήκε στην Ομοσπονδιακή Γερμανία. Το 1977 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Ιωαννίνων και επανεκλεγόταν συνεχώς μέχρι το 2004. Συνομίλησε με δώδεκα συνολικά Υπουργούς Εξωτερικών της Τουρκίας και ήταν σταθερά προσανατολισμένος στη διαρκή και επίπονη προσπάθεια εξομάλυνσης των Ελληνοτουρκικών σχέσεων, η οποία κορυφώθηκε με την υπογραφή του Μνημονίου Παπούλια-Γιλμάζ το 1988. Υποστήριξε την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας. Μεγάλη καριέρα για την προεδράρα.

Γ. Παπανδρέου: Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να ασκεί βία και να δολοφονεί Ποίος? Ο Πρόεδρας (της κυβέρνησης, ντε) Αυτός που Γεννήθηκε στο Saint Paul, Minnesota των Η.Π.Α. αυτός ο ελληνάρας είπε: “αν δεν παίρναμε αυτές τις αποφάσεις θα οδηγούσαμε τη χώρα, και μαζί με αυτήν και τους πολίτες στην πτώχευση”

Αντ. Σαμαράς: «Άλλο οι πολιτικές διαφωνίες και άλλο οι εθνικές μας ευθύνες»…… ο κος σφυρίζω αδιάφορα…… Όσο για τους άλλους, τον χαβά τους.

Προβοκάτσια βλέπει η Παπαρήγα που αν της πεις να κυβερνήσει, θα πάθει αποπληξία. Μαζί και ο υπόλοιπος Περισσός.

Για δημοψήφισμα μιλάει ο Τσίπρας (χωρίς τσίπα) αλλά δεν το ξεκινάει καν.

Να μη τα βλέπουν οι ξένοι ενδιαφέρεται ο Καρατζαφέρης, κατά τα άλλα να παταχθεί ο κουμουνισμός!

Με λίγες λέξεις λέει το σήμερα πριν χρόνια.  Αναλύει, χωνεύει, σου δίνει και λύση.  Επειδή η φωνή του εχει κάτι που σε μαγνητίζει και σε κάνει να λες εύκολα «ναι», νομίζω διαβάζοντάς το κατανοείς και αφομοιώνεις τη δύναμη και τη βαρύτητα του λόγου του.

«Είδαμε αστυνόμους κινεζους να δέρνουν βαρβαρα τους φοιτητές,

είδαμε Ισραηλινούς αστυνόμους να χτυπανε αλύπητα νεαρούς Παλαιστινίους,

δεν είδαμε Λίβυους αστυνόμους τι κάνουν στους νέους που συλλαμβάνουν,

το σκεφτόμαστε με φρίκη…

Είδαμε Έλληνες αστυνόμους της ασφαλείας να χτυπανε με πάθος νέους που δεν τους μοιάζουν !!!

Η εξουύσία είτε κομουνιστική, είτε δημοκρατική, ειτε ροζ σοσιαλιστική, είτε θεοκρατική,

είναι άθλια, βάρβαρη κι απάνθρωπη.

Νομίζω πως είναι καιρός προς τα εκεί να στρέψουμε το μίσος μας και τους αγώνες μας«

M.Χατζιδάκις

 

Ελληνικέ Λαέ

Από μακρού παριστάμεθα μάρτυρες ενός εγκλήματος, το οποίον διεπράττετο εις βάρος του κοινωνικού συνόλου και του Έθνους μας. Η αδίστακτος και αθλία κομματική συναλλαγή, ο εκτραχηλισμός μεγάλης μερίδος του Τύπου, η μεθοδική επίθεσις εναντίον όλων των θεσμών, η διάβρωσίς των, ο εξευτελισμός το Κοινοβουλίου, η κατασυκοφάντησις των πάντων, η παράλυσις της κρατικής μηχανής , η πλήρης έλλειψις κατανοήσεως προς τα φλέγοντα προβλήματα της νεολαίας μας, η κακομεταχείρισις των φοιτητών και σπουδαστών μας, η ηθική κάμψις, η σύγχυσις και η θολότης, η μυστική και φανερά συνεργασία με τους ανατροπείς και τέλος τα συνεχή εμπρηστικά κηρύγματα ασυνειδήτων δημοκόπων κατέστρεψαν την γαλήνην του τόπου, εδημιούργησαν κλίμα αναρχίας και χάους, εκαλλιέργησαν συνθήκας μίσους και διχασμού και μας ωδήγησαν εις το χείλος της εθνικής καταστροφής.

Δεν απέμεινεν πλέον άλλος τρόπος σωτηρίας από την επέμβασιν του Στρατού μας. Η επέμβασις αύτη βεβαίως αποτελεί εκτροπήν εκ του Συντάγματος, αλλά η εκτροπή αύτη ήτο επιβεβλημένη διά την σωτηρίαν της Πατρίδος. Η σωτηρία της Πατρίδος είναι ο υπέρτατος νόμος. Αι εκλογαί, αι οποίαι προεκηρύχθησαν, δεν ήτο δυνατόν να δώσουν την λύσιν εις το υφιστάμενον αδιέξοδον. Πρώτον, διότι, υπό τας παρούσας συνθήκας, ήτο αδύνατος η ομαλή δεξαγωγή των και, δεύτερον, διότι οιονδήποτε και αν ήτο το αποτέλεσμα αυτών, θα ωδηγούμεθα μοιραίως εις την αιματοχυσίαν και το χάος.

Δι’ αυτό επενέβη ο Στρατός. Διά να ανακόψη την πορείαν προς την καταστροφήν, ένα βήμα προ της αβύσσου. Εις ολόκληρον την Χώραν επικρατεί απόλυτος γαλήνη και τάξις. Ο πρόεδρος και τα μέλη της Κυβερνήσεως εστρατεύθησαν προς εκτέλεσιν του προς την Πατρίδα καθήκοντος.

Ποίοι είμεθα: Δεν ανήκομεν εις ουδέν πολιτικόν κόμμα, και ουδεμίαν πολιτικήν παράταξιν είμεθα διατεθειμένοι να ευνοήσωμεν εις βάρος της άλλης. Δεν ανήκομεν ούτε εις την οικονομικήν ολιγαρχίαν, την οποίαν ομοίως δεν είμεθα διατεθειμένοι να αφήσωμεν να προκαλή την πενίαν. Ανήκομεν εις την τάξιν του μόχθου. Και θα σταθώμεν εις το πλευρόν των πτωχών αδελφών μας Ελλήνων.

Ελαυνόμεθα αποκλειστικώς από πατριωτικά κίνητρα και επιδιώκομεν να καταργήσωμεν την φαυλοκρατίαν. Να εξυγιάνωμεν τον δημόσιον βίον. Να απομακρύνωμεν από τον οργανισμόν της Χώρας την σήψιν από την οποίαν εκινδύνευε. Να αποτρέψωμεν τον διχασμόν και την αλληλοσφαγήν προς την οποίαν μας κατηύθυναν κακοί Έλληνες και να δημιουργήσωμεν υγιείς βάσεις δια την ταχείαν επάνοδον της Χώρας εις τον αληθώς ορθόδοξον κοινοβουλευτικόν βίον.

Κηρύσσομεν την συναδέλφωσιν. Από της στιγμής αυτής δεν υπάρχουν Δεξιοί, Κεντρώοι, Αριστεροί. Υπάρχουν μόνον Έλληνες, οι οποίοι πιστεύουν εις την Ελλάδα, εις ένα ευγενές, ανώτερον, και πλήρες ιδεώδες της αληθούς Δημοκρατίας και όχι της Δημοκρατίας του πεζοδρομίου, της οχλοκρατίας και της αναρχίας. Όταν οι Έλληνες είναι ηνωμένοι, θαυματουργούν.

Υπάρχουν βεβαίως, και ελάχιστοι εφιάλται δημαγωγοί, ασυνείδητοι καιροσκόποι και κατ’ επάγγελμα αναρχικοί. Αυτοί επεδίωξαν να μας διχάσουν! Και μας ονομάζουν αριστερούς, κεντρώους, κεντροαριστερούς και δεξιούς. Επεδίωξαν να ενσταλάξουν εις την ψυχήν μας, με κάθε τρόπο, το μίσος των μεν προς τους δε. Επεδίωξαν να μας φανατίσουν και να μας εξωθήσουν εις τον αλληλοσπαραγμόν. Αυτούς τους εμπρηστάς θα απομονώσωμεν και όλοι ημείς οι άλλοι Έλληνες ηνωμένοι, θα βαδίσωμεν εμπρός την οδόν τού προς την Πατρίδαν καθήκοντος και της αρετής. Προς την ριζικήν αλλαγήν. Προς την ευημερίαν και την πρόοδον.

Ο βασικός μας στόχος είναι δικαιοσύνη. Η δικαία κατανομή του εισοδήματος. Η ηθική και υλική εξύψωσις του κοινωνικού συνόλου και ιδιαιτέρως των αγροτών, των εργατών, και των πενεστέρων τάξεων. Η στοργή της Κυβερνήσεως θα στραφή αμέριστος προς την νεολαίαν και τα προβλήματά της. Μετά την παγίωσιν ομαλού ρυθμού και την δημιουργίαν των καταλλήλων προς τούτο συνθηκών, το ταχύτερον δυνατόν θα επανέλθη η Χώρα εις τον Κοινοβουλευτισμόν επί υγιούς βάσεως. Τότε η αποστολή της Κυβερνήσεως θα έχη λήξη.»

Προς αποτροπήν του διχασμού και της ετοίμου να εκσπάση εμφυλίου συρράξεως, η οποία ωδήγει εις αιματοχυσίαν και κοινωνικήν και εθνικήν καταστροφήν, η Κυβέρνησις προέβη εις την κήρυξιν του Στρατιωτικού Νόμου καθ’ άπασαν την Χώραν. Η Κυβέρνησις δηλοί κατηγορηματικώς, ότι είναι αποφασισμένη να φέρη εις πέρας δια παντός μέσου και με ταχύν ρυθμόν την βαρείαν αποστολήν την οποίαν ανέλαβεν. Είναι αποφασισμένη να εκπληρώση εις το ακέραιον τας υποχρεώσεις της έναντι του Ελληνικού Λαού. Επικαλείται την καθολικήν συμπαράστασιν του λαού διά την πραγματοποίησιν του σκοπού της. Ζητεί πλήρη πειθαρχίαν προς τον Νόμον του Κράτους. Όπως συμβαίνει εις όλας τας πολιτισμένας Χώρας. Διότι πραγματική ελευθερία υπάρχει εκεί όπου υπάρχει Νόμος. Εκεί, όπου η ελευθερία του ενός φθάνει μέχρι του σημείου, εις το οποίον αρχίζει η ελευθερία του άλλου.

Η Κυβέρνησις οφείλει να προειδοποιήση κατά τον πλέον κατηγορηματικόν τρόπον, ότι οιαδήποτε αντίδρασις εις το εθνικόν της έργον τής αλλαγής, οποθενδήποτε προερχομένη, θα παταχθή πάραυτα διά παντός εις την διάθεσίν της μέσου.

Το παραπάνω κείμενο είναι το Διάγγελμα της Απριλιανής Επανάστασης του Γεωργίου Παπαδόπουλου.

«Ελληνικέ Λαέ

Από μακρού παριστάμεθα μάρτυρες ενός εγκλήματος, το οποίον διεπράττετο εις βάρος του κοινωνικού συνόλου και του Έθνους μας. Η αδίστακτος και αθλία κομματική συναλλαγή (σκάνδαλα ΠΑΣΟΚ και ΝΔ και λοιπών δημοκρατικών κομμάτων…), ο εκτραχηλισμός μεγάλης μερίδος του Τύπου (Τριαναταφυλλόπουλος, Αναστασιάδης, Κουρής, Πρετεντέρης, Τρέμη, Χατζηνικολάου κλπ….), η μεθοδική επίθεσις εναντίον όλων των θεσμών, η διάβρωσίς των (Παιδεία, Υγεία, Εργασία…), ο εξευτελισμός το Κοινοβουλίου (επίσκεψη της Εθνικής πορνοστάρ, Τζουλιας Αλεξανδράτου…), η κατασυκοφάντησις των πάντων, η παράλυσις της κρατικής μηχανής (φωτιές Πελοποννήσου-Αττικής, Τέμπη…), η πλήρης έλλειψις κατανοήσεως προς τα φλέγοντα προβλήματα της νεολαίας μας (Δολοφονια Αλέξη Γρηγορόπουλου…), η κακομεταχείρισις των φοιτητών και σπουδαστών μας (υπόθεση ζαρβντινιέρας-πράσινα ολ-σταρ…), η ηθική κάμψις, η σύγχυσις και η θολότης (δημόσιες υπηρεσίες…), η μυστική και φανερά συνεργασία με τους ανατροπείς και τέλος τα συνεχή εμπρηστικά κηρύγματα ασυνειδήτων δημοκόπων (Τράπεζες…) κατέστρεψαν την γαλήνην του τόπου, εδημιούργησαν κλίμα αναρχίας και χάους, εκαλλιέργησαν συνθήκας μίσους και διχασμού και μας ωδήγησαν εις το χείλος της εθνικής καταστροφής.

Δεν απέμεινεν πλέον άλλος τρόπος σωτηρίας από την επέμβασιν του Στρατού μας (Ε.Ε. & ΔΝΤ). Η επέμβασις αύτη βεβαίως αποτελεί εκτροπήν εκ του Συντάγματος, αλλά η εκτροπή αύτη ήτο επιβεβλημένη διά την σωτηρίαν της Πατρίδος. Η σωτηρία της Πατρίδος είναι ο υπέρτατος νόμος. Αι εκλογαί, αι οποίαι προεκηρύχθησαν, δεν ήτο δυνατόν να δώσουν την λύσιν εις το υφιστάμενον αδιέξοδον. Πρώτον, διότι, υπό τας παρούσας συνθήκας, ήτο αδύνατος η ομαλή δεξαγωγή των και, δεύτερον, διότι οιονδήποτε και αν ήτο το αποτέλεσμα αυτών, θα ωδηγούμεθα μοιραίως εις την αιματοχυσίαν και το χάος.

Δι’ αυτό επενέβη ο Στρατός (Ε.Ε. & ΔΝΤ). Διά να ανακόψη την πορείαν προς την καταστροφήν, ένα βήμα προ της αβύσσου. Εις ολόκληρον την Χώραν επικρατεί απόλυτος γαλήνη και τάξις. Ο πρόεδρος και τα μέλη της Κυβερνήσεως εστρατεύθησαν προς εκτέλεσιν του προς την Πατρίδα καθήκοντος.

Ποίοι είμεθα: Δεν ανήκομεν εις ουδέν πολιτικόν κόμμα, και ουδεμίαν πολιτικήν παράταξιν είμεθα διατεθειμένοι να ευνοήσωμεν εις βάρος της άλλης. Δεν ανήκομεν ούτε εις την οικονομικήν ολιγαρχίαν, την οποίαν ομοίως δεν είμεθα διατεθειμένοι να αφήσωμεν να προκαλή την πενίαν. Ανήκομεν εις την τάξιν του μόχθου. Και θα σταθώμεν εις το πλευρόν των πτωχών αδελφών μας Ελλήνων.

Ελαυνόμεθα αποκλειστικώς από πατριωτικά κίνητρα και επιδιώκομεν να καταργήσωμεν την φαυλοκρατίαν. Να εξυγιάνωμεν τον δημόσιον βίον. Να απομακρύνωμεν από τον οργανισμόν της Χώρας την σήψιν από την οποίαν εκινδύνευε. Να αποτρέψωμεν τον διχασμόν και την αλληλοσφαγήν προς την οποίαν μας κατηύθυναν κακοί Έλληνες και να δημιουργήσωμεν υγιείς βάσεις δια την ταχείαν επάνοδον της Χώρας εις τον αληθώς ορθόδοξον κοινοβουλευτικόν βίον.

Κηρύσσομεν την συναδέλφωσιν. Από της στιγμής αυτής δεν υπάρχουν Δεξιοί, Κεντρώοι, Αριστεροί. Υπάρχουν μόνον Έλληνες, οι οποίοι πιστεύουν εις την Ελλάδα, εις ένα ευγενές, ανώτερον, και πλήρες ιδεώδες της αληθούς Δημοκρατίας και όχι της Δημοκρατίας του πεζοδρομίου, της οχλοκρατίας και της αναρχίας. Όταν οι Έλληνες είναι ηνωμένοι, θαυματουργούν.

Υπάρχουν βεβαίως, και ελάχιστοι εφιάλται δημαγωγοί, ασυνείδητοι καιροσκόποι και κατ’ επάγγελμα αναρχικοί. Αυτοί επεδίωξαν να μας διχάσουν! Και μας ονομάζουν αριστερούς, κεντρώους, κεντροαριστερούς και δεξιούς. Επεδίωξαν να ενσταλάξουν εις την ψυχήν μας, με κάθε τρόπο, το μίσος των μεν προς τους δε. Επεδίωξαν να μας φανατίσουν και να μας εξωθήσουν εις τον αλληλοσπαραγμόν. Αυτούς τους εμπρηστάς θα απομονώσωμεν και όλοι ημείς οι άλλοι Έλληνες ηνωμένοι, θα βαδίσωμεν εμπρός την οδόν τού προς την Πατρίδαν καθήκοντος και της αρετής. Προς την ριζικήν αλλαγήν. Προς την ευημερίαν και την πρόοδον.

Ο βασικός μας στόχος είναι δικαιοσύνη. Η δικαία κατανομή του εισοδήματος. Η ηθική και υλική εξύψωσις του κοινωνικού συνόλου και ιδιαιτέρως των αγροτών, των εργατών, και των πενεστέρων τάξεων. Η στοργή της Κυβερνήσεως θα στραφή αμέριστος προς την νεολαίαν και τα προβλήματά της. Μετά την παγίωσιν ομαλού ρυθμού και την δημιουργίαν των καταλλήλων προς τούτο συνθηκών, το ταχύτερον δυνατόν θα επανέλθη η Χώρα εις τον Κοινοβουλευτισμόν επί υγιούς βάσεως. Τότε η αποστολή της Κυβερνήσεως θα έχη λήξη.»

Προς αποτροπήν του διχασμού και της ετοίμου να εκσπάση εμφυλίου συρράξεως, η οποία ωδήγει εις αιματοχυσίαν και κοινωνικήν και εθνικήν καταστροφήν, η Κυβέρνησις προέβη εις την κήρυξιν του Στρατιωτικού Νόμου (Σκληρής Λιτότητας) καθ’ άπασαν την Χώραν. Η Κυβέρνησις δηλοί κατηγορηματικώς, ότι είναι αποφασισμένη να φέρη εις πέρας δια παντός μέσου και με ταχύν ρυθμόν την βαρείαν αποστολήν την οποίαν ανέλαβεν. Είναι αποφασισμένη να εκπληρώση εις το ακέραιον τας υποχρεώσεις της έναντι του Ελληνικού Λαού. Επικαλείται την καθολικήν συμπαράστασιν του λαού διά την πραγματοποίησιν του σκοπού της. Ζητεί πλήρη πειθαρχίαν προς τον Νόμον του Κράτους. Όπως συμβαίνει εις όλας τας πολιτισμένας Χώρας. Διότι πραγματική ελευθερία υπάρχει εκεί όπου υπάρχει Νόμος. Εκεί, όπου η ελευθερία του ενός φθάνει μέχρι του σημείου, εις το οποίον αρχίζει η ελευθερία του άλλου.

Η Κυβέρνησις οφείλει να προειδοποιήση κατά τον πλέον κατηγορηματικόν τρόπον, ότι οιαδήποτε αντίδρασις εις το εθνικόν της έργον τής αλλαγής, οποθενδήποτε προερχομένη, θα παταχθή πάραυτα διά παντός εις την διάθεσίν της μέσου.»

Ομιλία των σημερινών αρχηγών των κομμάτων μας. Δοκιμάστε να φανταστείτε οποιονδήποτε από τους πολιτικούς αρχηγούς. Γάντι ταιριάζει…

«Οταν θελεις κατι πολυ, ολο το συμπαν συνομωτει για να το αποκτησεις»

Αυτές τις παπάρες μου έλεγαν. Ηταν μια εποχή τότε που για να βρεις γκόμενα έπρεπε ή να έχεις διαβάσει Μπουσκάλια ή να ξέρεις την απο πάνω φράση «φαρσί». Πρέπει να ήμουν τρίτη γυμνασίου. «Τι λες τωρα;» μονολογούσα. Σοβαρή μαλακία εχει πει ο τύπος. Δεν το εβλεπα μόνο με τον ψευτομαγκίστικη ισοπεδωτική παρόρμηση των 14 που υπαγόρευε «τοσα πράγματα έχω πιέσει το συμπαν να φέρει και και δεν πιάνει», αλλα μου την έσπαγαν τα στερεότυπα. Εκνευριζόμουν!

Ηθελα όμως να καταλάβω τι σκάτα λέει αυτο το βιβλίο και ο τύπος με το μουσάκι… Πάολο Κοέλιο. Ο αλχιμηστής. Με τα βιβλία και με τα βινύλια είχα κάλο τότε. Το αγόρασα ενώ η ευκαιρίες να το δανειστώ είχαν ενδιαφέρον…

Στα δύο πρώτα κεφάλαια είχα καταλάβει σε πρώτη φαση γιατι όλοι(όλες κυρίως) θυμούνται την περίφημη ατάκα με τόση λεπτομέρεια.   Επαναλαμβανόταν σαν σλόγκαν. Η ροή του βιβλιου ήταν πολύ καλή και το παραμυθένιο σκηνικό που έπλεκαν η λέξεις στο μυαλό μου με έβαλαν στο τριπάκι να το πιστέψω. Και κάθε βράδυ όλο και πιο πολύ συγκεντρωνόμουν. Θα έκανα και δέκα μέρες να το τελειώσω. Δεν ημουν και παιδι του διαβάσματος οπότε έπρεπε να διαβάζω λίγο, την άλλη μέρα να το πιάνω και 5-6 σελίδες πίσω για να παίρνω λίγο φίντμπακ. Φυσικά οπως και τώρα τυχαίνει συγκεκιμένες σελίδες να μην καταλαβαίνω τι λένε γιατι τρέχει ο νους μου και περνάνε οι λέξεις απο δίπλα. Το ξαναπιάνω και στην ίδια φάση που πρέπει να συγκεντρωθώ, εκεί μπαίνω πάλι στο ταξίδι…

Το διάβασα και με κέρδισε. Ομως όχι για την ατάκα που λέγαμε. Κατάλαβα οτι το βιβλίο έχει άλλο νόημα στην ουσία. Οτι αυτό που ψάχνεις είναι πολύ κοντά σου. Πιο κοντά απο ότι θέλεις να νομίζεις. Τόσο κοντά που το διώχνεις. Στην προκειμένη περίπτωση ο θησαυρός του βοσκού βρισκόταν στην πέτρα που ακουμπούσε για να κοιμηθεί κάθε μέρα. Πόσο σύμπαν να χρειαστεί για να σηκώσεις μια πέτρα; Ομως το θέμα δεν ειναι ο προορισμός αλλα το ταξίδι. Το ταξίδι που θα κάνεις για να κατανοήσεις πόσο σημαντική είναι η πέτρα αυτή.

Αυτό που εννοεί συνομωτεί είναι το γύρο του κόσμου, το ζενιθ και το ναδίρ για να φτάσεις ξανά στο ίδιο σημείο ;;;  Η όλα πάλι ειναι για το ταξίδι; Ολα για ένα ταξίδι που θα σε μάθει να εκτιμήσεις αυτό που είχες… Δεν είναι και λίγο τελικά. Αρκεί το σύμπαν στο δικό σου σενάριο να σε οδηγήσει πίσω στην δική σου συκιά κι αυτή να υπάρχει ακόμα εκεί ΟΡΘΙΑ να σε περιμένει.

Με διαφωτίζετε κι εμένα τι σκατά έπαθε το σύμπαν και μετά απο τόσα παρακάλια με άφησε να γίνω 33???

υ.γ. πως να τα βάλεις με τον Βοναπάρτη? γίνεται? δεν γίνεται.

Οδ. Ελύτης.